Een jaar geleden werd ze gelanceerd door haar performance in de Beats By Esko-megasessie, waarin ze tussen de mannelijke hiphoptop een sterke indruk maakte. Nu is het haar tijd om te shinen. Tegenover me zit de lieftallige Lauwtje, de ‘first lady’ van Van Klasse, het label van producer Esko en compagnon Bart van Houten. En ondanks haar drukke schema vult de kamer in het Amsterdamse kantoor van haar publisher Cloud 9 Music zich met liefde zodra ze binnenwandelt. In gesprek over haar EP LAUWS, leergierigheid, haar fans en haar roots.

De drukte rondom haar nieuwe project heeft haar een beetje overvallen. “Áls ik thuisben, ben ik ook hartstikke blij dát ik thuis ben”, vertelt Lauwtje, gehuld in een knalrood trainingspak, met haar nagels in alle kleuren van de regenboog en een ferme bos krullen op haar hoofd. “Rustig even Netflixen, er moeten wasjes gedraaid worden, er moet wat in het huishouden gedaan worden. En soms zoek ik lekker mijn familie op. Ik ben een echt familiemens.” Wie Lauwtje kent van haar traptunes inclusief haar grove taalgebruik, zou zweren dat hier een heel ander mens zit.

Ik had de eer om de plaat al te mogen beluisteren en besloot om Lauwtje te bestoken met quotes ervan.

“Ik chill niet meer met die fake bitches, dit is VK nog steeds, dat betekent probleem!”

“Het Van Klasse-gevoel? Een hele hechte familieband!”, roept ze meteen als ik haar vraag naar hoe ze zich voelt bij haar label. “Ze supporten me op het muzikale pad dat ik bewandel, ze sturen me bij dingen die ik niet goed begrijp -de inside-dingetjes vooral- maar ik kan ook bij het team terecht voor privé-zaken. Het is niet alleen maar rappen, bijvoorbeeld. Het is ook nadenken over procenten, over featurings, over deals, facturen maken et cetera. Dat brengen ze me bij, zodat mensen me niet kunnen naaien. Gelukkig ben ik leergierig. Uiteindelijk wil ik alles zelf kunnen doen en onafhankelijk zijn.”

De drang naar onafhankelijkheid komt ook naar voren op LAUWS. In het nummer Vermogen rapt ze fel dat ze geen geld nodig heeft van een man omdat ze haar eigen boontjes kan doppen. “Ik wil weten wat de regels zijn binnen het vak dat ik beoefen. Bart is mijn manager, maar ook een soort vaderfiguur, die helpt me daar veel bij. Hetzelfde geldt voor Esko; dat is echt mijn grote broer. Ze zorgen voor een fijn gevoel op de werkvloer. Alsof je thuiskomt.”

“Bitch, ik kom straight uit de tropen / Doe dit voor heel Suriname!”

Thuiskomen doet Lauwtje ook zeker in Suriname. Haar Surinaams-Javaans-Creoolse afkomst steekt ze dan ook nooit onder stoelen of banken. Sterker nog; ze verwerkt in haar ad-libs en haar bars vaak genoeg woorden of zinnen uit het Sranan. “Ie dong, bijvoorbeeld, wat zoiets betekent als ‘Je bent dom.’ Ik weet dat Surinamers dat heel erg waarderen, maar daar worden ze een beetje geremd. Er is bijvoorbeeld geen Spotify daar. Ik zeg je eerlijk; ik weet zeker dat áls er Spotify in Su was, ik al lang kapot was gestreamd daar.”

Ondanks het ontbreken van een dergelijke streamingdienst, krijgt ze wel veel reacties. “Mijn foto’s en muziek worden veel gedeeld door Surinamers. Ik hoor wel van mensen dat er daar over me wordt gesproken, maar je weet nooit precies in hoeverre ze daar van mijn carrière op de hoogte zijn. En ik krijg talloze berichten met de vraag wanneer ik er weer naartoe kom, bijvoorbeeld om op te treden. Regelmatig ga ik erheen om mijn familie op te zoeken, twee jaar geleden voor het laatst. Mijn vader woont er sinds hij gepensioneerd is, mijn opa ook. Het is nu alleen moeilijker om te gaan. Ik weet dat ik Nederland veel werk heb en ben bang om dingen te laten liggen. Terwijl ik ook weet, dat als ik het op tijd aangeef bij alle mensen met wie ik werk, ik best twee weekjes vrij kan pakken om daar te chillen. Ik kijk ernaar uit om weer in dat trage levensritme op te gaan in plaats van het snelle Nederland. Maar ik heb hier nou eenmaal veel te doen. Zodra ik de ruimte zie, moet ik het maar eens gaan regelen!”

Gelukkig kreeg ze van het label de tijd om in alle rust te werken aan haar muziek voor de nieuwe plaat, die vanaf vandaag op de streamingdiensten te vinden is. Voor LAUWS ging ze op schrijverskamp. “Alleen met producers, ik wilde geen druk hebben van meewerkende artiesten. Soms voelt dat geforceerd. Ik koos ervoor om producers te vragen die ik al ken of waar ik al mee gewerkt heb, zodat ik wist wat we aan elkaar zouden hebben. De featurings hebben we later gevraagd.” Het resultaat is een compacte EP van acht nummers, waarop Lauwtje laat horen niet alleen de ‘bad bitch’ van de Nederlandse hiphopscene te zijn. Boing Boing is bijvoorbeeld een springerige afrotrack voor in de clubs (“die ontstond uit een grap, nadat ik op de achtergrond iets van een webcambabe-reclame hoorde”), Elastisch klinkt als een radiovriendelijke single en in Helaas zingt ze een zware relatiebreuk van zich af op een melodische trapproductie. Onder meer Josylvio, Young Ellens en Poke zijn te horen op de plaat.

“Meer shows deze dagen, dat is kop op kop…”

Die diversiteit is onderdeel van haar plan rondom de EP. Ze wil op verschillende plekken op kunnen treden en op die manier verschillende doelgroepen bereiken. “Als ik op een trapfissa optreed, hebben mensen misschien geen trek in Helaas of Boing Boing, maar in een tienerdisco bijvoorbeeld weer wel. Dat vind ik trouwens echt het leukste publiek, die jonge mensen. Die komen echt voor de artiest en voor het feestje, die zijn niet zo bezig met zien en gezien worden of kritisch naar mijn optreden aan het kijken. Ze vinden het te gek dat je er staat. Al die telefoontjes in de lucht, wauw.”

“Ik neem nu bijvoorbeeld ook zangles. Ik wil bredere muziek maken in plaats van alleen de bad bitch uithangen. De raps heb ik nu onder controle, ik heb voor mezelf bewezen dat ik dat kan. Nu wil ik mezelf verder ontwikkelen. Daarom staat een nummer als Helaas op de EP. Ik wil mezelf zekerder voelen wat zang betreft en moet niet bang zijn om zulke dingen uit te brengen.”

“Spring ik op die tip of spring ik op die rap?”

Ondanks dat ze nog vrij nieuw is in de scene, is Lauwtje met rap in aanraking gekomen op een manier die doet denken aan veel van haar voorgangers. “Vroeger zat ik in een brassband én in een dansgroep. Daarmee repeteerden we in een buurthuis in Lelystad. We repeteerden boven en beneden was een studio waar veel jongens bezig waren met rap. Als het buurthuis ‘s avonds sloot, bleven veel van die rappers hangen voor de deur om te roken, te chillen en te freestylen. Ik vond dat wel interessant en besloot mee te doen. Dat vonden die boys wel gaande. Ik sprong er gewoon in. Ze vonden m’n stem vet en nodigden me uit in de studio. Het begon dus echt als hobby. Eind 2017 is het serieus geworden; ik zag dat er money verdiend kon worden. In het begin vond ik het gewoon leuk, maar toen ik eenmaal merkte dat het veel energie en tijd kost, vond ik het tijd dat er wel iets terug mocht komen. En dan bedoel ik iets financieels”, lacht de kleine dame.

“Ik zoek money, die paars en groen / We rusten pas bij een miljoen…”

Ze tekende door haar beste vriend, Bof van The Blockparty, een contract bij Van Klasse en stond tussen de top van de Nederlandse hiphop in de megasessie van Esko, waardoor miljoenen mensen haar leerden kennen. “Toen kon ik niet meer terug. En nu zitten we hier, een jaar later. Uiteindelijk wil ik overseas kunnen gaan, mijn Engels verbeteren en in Amerika domme shows doen”, vertelt ze met een dwingende stem, waarin vastberadenheid en ambitie doorklinkt. “Als ik zie hoe snel het dáár gaat, pfff…. Kijk naar zo’n Bad Bhabie. Ze was gewoon fucking brutaal en melkt die shit helemaal uit. Zó slim. Ik ga gewoon brutaal zijn. Ik ben nu mijn eigen baas. Als ik mezelf niet bewijs, komt er niets binnen. Dus ik ga alleen maar harder werken vanaf nu.”

Die vakantie in Suriname lijkt ze dus nog even uit te stellen, maar heeft Lauwtje nu al meer dan verdiend.

Stream LAUWS hier:

Meer Interviews