WhatsRapp: Curren$y – The Drive In Theatre

De grootste hiphopsupporter van Tilburg. Sinds 2001 te vinden in poppodia door heel Nederland en op festivalterreinen door heel Europa. In 2012 besloten om mijn mening over muziek en shows op papier te zetten. Begonnen bij HIJS als stagiair en blijven hangen. Loyaal als de pest.

Gerson is een zelfbewuste elitaire hiphoppurist, die alleen luistert naar hiphop van vóór 1969. De eeuwige student die houdt van zeiken, zeuren en zaniken, maar dan wel op academisch niveau. Gelegenheidsanarchist, die volgens velen toch best oké is voor iemand met een bruine huidskleur.

Steff is een Nederlandstalige rapper. Rotterdam-Zuid. Geen zwarte piet maar wel een rudeboy.

 

Curren$y is natuurlijk die guy van de flows en delivery, hij heeft niet veel te melden, maar alles wat ie zegt klinkt zo dope. Van deze plaat verwacht ik dan ook niets anders. Hij heeft bijna altijd een goede beatkeuze, dus dat zal bij dit project ook wel goed zitten.

Grappig, de intro heeft dezelfde sample als Gold Days van Mr. Probz…

Drumloze intro, ik voel het wel.

Ik moet bekennen dat ik wel aan het wachten was op de drums.

De drums komen pas bij track 2, Godfather 4.

De beat doet wel Godfather aan in elk geval!

Ik voel dit al, met die Jackson 5 sample.

Action Bronson maakt ‘m wel weer stuk op deze, hoor.

Ik krijg echt een anthem gevoel bij deze track.

Op de één of andere manier denk ik aan een blunt roken bij Stove Top.

Ja! Heerlijk laid back. Tot nu toe dikke en gevarieerde beats.

Precies. Ik krijg een ’young Snoop Dogg’-gevoel hierbij.

Hij zegt echt bar weinig maar hij komt er wel mee weg. Presence is alles.

Jammer dat de track te kort is.

Het swingt gewoon lekker en ‘t geeft tot nu toe niet dat ie eigenlijk niks zegt.

Op Stolen klinkt hij echt als Luniz. CunninLynguists heeft deze sample eens precies hetzelfde geflipt.

Lekker refreintje, wel.

Westcoast, lowrider, rijdend richting de zon die rustig onder gaat.. Introspectie gevoel bij die track. En de track die erop volgt vind ik dan weer een zwakke broeder qua productie.

Inderdaad de eerste matige beat die ik hoor.

Refrein is te corny, ook.

Wow.. E.T. Is zo’n hoofdschudder met zo’n blik van ‘Ik ga overgeven’. Op een dope manier. Spacey shit.

En daar is B-Real, haha.

Als je niet teveel gaat dissecten is het goed te pruimen, maar die money shit gaat me soms wel vervelen.

B-Real is wel een leuke verrassing.

Toffe, onverwachte combo.

Benieuwd naar Freddie Gibbs op de volgende track, Grew Up In This.

De meest sombere beat tot nu toe. Saaaaaaai.

Productie voelt afgeraffeld ofzo. Iemand was te snel tevreden.

Leuk, dat vioolsampletje, maar zo makkelijk kom je er niet van af. Curren$y z’n la la la adlibs klaren wel altijd, vind ik.

De rappers komen wel tot hun recht. Misschien moesten zij hier de show stelen?

M.P.R. is té laid back. Ook door het lome stemgebruik.

M.P.R. neem ik niet serieus.

Gelukkig is 10 G’s weer een opleving na twee mindere beats.

Hoe hij die beat benadert vind ik heel tof. En die beat is gelukkig niet té trap. Ik kan hier wel wat mee.

Dit zou een perfecte single zijn. Video’tje erbij.

Het refrein heeft een hele speelse timing, een van de dopere hooks tot nu toe. Met die synth erdoorheen..

Sowieso vind ik dat Curren$y een van de weinigen is die een trap of new school beat kan pakken zonder in een Big Sean-flow te vervallen.

Wat ie rapt op Fo voel ik wel. Niet per se de lines, meer de strekking. De tweede verse vooral. Mooi omschreven hoe hij zijn geluk vond en zijn omgeving hem dat misgunde.

Twee gedachten bij deze plaat: sterk begin, maar daarna storende momenten richting het einde. Misschien raakte de wiet op in de studio, die laatste possecut gaat helemaal nergens over.

Producer Thelonious Martin is te wisselvallig. En Curren$y, kan dit mee met eerder (succesvol) werk van hem?

Hij heeft een oor voor dope beats. Iets meer variatie qua thematiek had ik wel gewaardeerd. Toch blijft zijn voordracht gewoon smaakvol. Bepaalde tracks kunnen zeker mee.

Godfather 4, E.T. en 10 G’s zijn de hoogtepunten, maar als geheel net wat te wisselvallig.

Eens. Echt een plaat die je opzet op een zaterdagmiddag- of nacht na een fissa.

 
Download Mixtape | Free Mixtapes Powered by DatPiff.com
Geplaatst door bowie op 17 maart 2014