Vunzige Deuntjes Festival: “We zijn sowieso méér cultured dan men wellicht denkt.”

Aanstaande zaterdag 4 juli vindt Vunzige Deuntjes Festival ‘gewoon’ weer plaats in het Amsterdamse Bos, zo kopt de website van het festival. Duizenden bezoekers komen dan samen om hiphop, dancehall en aanverwante genres te vieren. Toch leek dat lang geen vanzelfsprekendheid. Het evenement leek met de kop op het hakblok te liggen nadat de samenwerking met het grote ID&T beëindigde, maar beloofde eind 2025 snel met nieuws te komen. Begin 2026 maakte de organisatie die belofte waar met de aankondiging van hun zelfstandige terugkeer. We spreken festivaldirecteur Arend Wortmann: “In mijn hoofd bestaat er geen scenario waarin Vunzige Deuntjes definitief stopt.”

In een nieuw opgerichte bv is Arend Wortmann begonnen met herstructureren, vertelt hij in een gesprek dat voor hem plaatsvindt tussen de werkzaamheden. Hij is bezig met de artist passes (“Normaliter doen we dit daags voor het festival, nu zag ik er al tijd voor”) en gaat daarna door naar de repetities voor de officiële halftime-show die op het festival gepland staat. “Het is hard nodig, want het urbanfestival-segment staat onder druk. Er is de laatste tijd zoveel weggevallen, maar tegelijkertijd verdient de scene een podium. Dit is het moment om te beslissen; het staartje richting het festival is voor ons super-belangrijk. Daarin verkopen we altijd veel tickets, dat moet nu nog maar even gebeuren.”

Support van de culture

Support van de culture is daarin heel belangrijk, benadrukt hij. “We checken alle artiesten en partners om nog even mee te pushen. Ik stop zelf al mijn tijd hier dit jaar gratis in. En zo zijn er nog een paar mede-eigenaren, die gelukkig goede vrienden zijn, die twee banen tegelijk aan het draaien zijn. Dat doen we vanuit liefde en passie. Maar nu een buffer opbouwen zou fijn zijn, anders kunnen we dit volgend jaar niet doen.” De ernst klinkt door in zijn stem. Toch ging hij het onafhankelijke avontuur vol vertrouwen tegemoet: “Spannend was het zeker, maar er bestaat geen scenario waarin ik dit niet meer doe. Vunzige bestaat zestien jaar, ik ben nu zelf veertien jaar aan boord. Ik stapte in toen het nog slechts een feestje was in Bitterzoet en Patronaat. Dit is mijn leven.”

“We staan wel als een steady organisatie”, gaat hij verder. “Drie mede-eigenaren waren voorheen medewerkers in loondienst, en de drie anderen die erbij zijn gekomen nemen een bak aan ervaring mee.” Zo stapte Niels de Geus in (oprichter van Amsterdam Open Air, red.), Boris Tiedema, die producent was bij Awakenings (“heeft veel te veel ervaring om ons festival te doen, maar wíl het doen”) en Regillio Nunes, die de finance director is van Defqon.1. “Het voelt goed om hen aan boord te hebben. Ik heb veel aanbiedingen gehad van slicke organisatoren die erin zitten voor het geld en niet perse voor de liefde voor de muziek, maar daardoor werd ik alleen maar gesterkt om zelf de kar te gaan trekken. We zijn dus een interessant merk. Laten we dat zelf verstevigen.”

Een festival met een plicht

“Wij zijn een stuk commerciëler dan een hele hoop andere hiphop-dingen. Daar kun je van alles van vinden, maar we voelen wel dat we de plicht hebben om als commercieel topje van de scene een functie te vervullen. Wij moeten er juist voor zorgen dat hiphop een podium geboden wordt. Bij anderen zie je het ene jaar wél een hiphop-stage en dan weer niet. Als er even geen hits zijn, hoeven de hiphopacts niet te komen.” Arend lijkt een spiegel te willen zijn, maar ook een motivator. Wij willen die stabiele factor zijn waar artiesten op kunnen bouwen. We hebben gesprekken met artiesten en boekingskantoren; laten we de lat wat hoger leggen in hoe we dingen eruit laten zien en hoe we communiceren. Sommige festivals zetten de grootste artiesten groot op de poster, om hen vervolgens vijf minuutjes op te laten treden in een dj-set; vindt je het gek dat de bezoeker zich dan bestolen voelt?”

Die hele stempel van wantrouwen in urban festivals, heeft de scene dan ook zelf gecreëerd, vindt Arend. “Laten we met z’n allen de standaard wat hoger zetten. Voor Vunzige Deuntjes is de rol weggelegd waarin we kunnen laten zien dat we het bloedserieus nemen. We geven het altijd toe als we fouten maken, proberen goed te communiceren, en zijn actief bezig om het draagvlak te vergroten. Er komt een constructie waarin mensen met liefde voor het merk voor 0,1% of méér eigenaar kunnen worden. Zo hoeven we niet altijd commerciële keuzes te maken, en staat er straks ook een groep klaar om met elkaar de schouders eronder te zetten als het even wat minder gaat.”

Samen, niet alleen

Vunzige Deuntjes heeft altijd ingezet op samenwerkingen. “In Arnhem hebben we ooit Watermeloen ooit onze tweede zaal aangeboden, waarna de samenwerking zelfs uitgroeide tot een gezamenlijk festival. In Den Haag zijn we close met Mama Africa. En in Rotterdam lag het altijd gevoelig, dus nodigden we Rotterdamse partijen uit om bij iets bij ons te hosten in Paradiso. We betrekken graag anderen erbij. Qua dj’s is het een heel ander verhaal. Toen wij begonnen waren Amsterdamse dj’s helemaal niet gewend om vaak buiten Amsterdam te draaien. Tijdens de tours van Vunzige Deuntjes kwamen zij voor het eerst in bijvoorbeeld de Effenaar of 013. Nu is dat heel normaal.”

De verbindende, stabiele factor gaat duidelijk zichtbaar zijn als Vunzige Deuntjes Festival aanstaande zaterdag haar poorten opent. “Bitterzoet is de club waar wij ooit geboren zijn, dus het is meer dan logisch dat zij een podium hosten. Maar alleen de Bitterzoet is leuk, maar ook de club-feesten die daar plaatsvinden zijn goed. Dus zij krijgen allemaal de tijd om zich met een soundsystem-act te presenteren. Zo krijgen ook zij het gevoel dat ze een keertje buiten mogen spelen. Wie weet wat dat voor moois oplevert in de toekomst. Daarnaast staat Kalibwoy daar, die we een tijdje onder onze agency hebben gehad, en ook Adje – ik denk onze meest geboekte act ooit. Bokoesam is er te vinden, waarvoor we in 2023 de ‘Party Sam’-releaseparty hebben georganiseerd.” Genoeg warme banden die nogeens extra worden aangehaald in het Amsterdamse Bos.

Gezonde balans

Op de andere podia zijn juist de artiesten te vinden die je niet zo gauw verwacht bij een merk als Vunzige Deuntjes. “Samen met Encore hebben we de Spotlight-stage, waar bijvoorbeeld SMIB zal optreden. Dat zijn niet perse grote ticket-pushers, maar ik ben persoonlijk groot fan en we willen het graag laten zien. Door de jaren heen hebben we heel veel van dit soort artiesten op de kleinere podia gehad, dus we zijn er al langer mee bezig. Maar het is moeilijk, want hun doelgroep zal je niet zo gauw op Vunzige Deuntjes zien.Die gaan naar een concert, maar niet naar een festival.”

“Maar we proberen óók hen te activeren, ook met speciale shows. De resident-dj’s bij Encore hebben bijvoorbeeld zelf in hun netwerk artiesten gecheckt die ze mee willen nemen; je kunt bijvoorbeeld Leeroy en Skinto verwachten. Maar ook jonge, nieuwe acts uit de buurt. Zo zie je dat die samenwerking ergens over gaat; we cureren wat dingen, maar laten ook de dj’s cureren om er letterlijk een eigen draai aan te geven. Zo ontstaat een gezonde balans.”

“Het mag best ontsporen en een zooitje zijn.”

Er is ook een hele nieuwe stage: The Cookout. “Daarop proberen we jonge organisaties een platform te geven, maar eigenlijk is die stage een verzameling van partners van door de jaren heen. Zo staat Fiësta Macumba er met een soundsystem – normaal zouden zij een stage hosten, maar nu verzorgen ze een uur. Hetzelfde geldt voor Afrolosjes en GTP World – we willen zoveel mogelijk partijen aan boord hebben. Afsluiter is Ronnie Flex als DJ Roffa; wij zijn het enige festival waar ‘ie dat gaat doen. Daarnaast gaan Défano en Yuki draaien onder begeleiding van Abstract. Het mag daar best ontsporen en een zooitje zijn. Het moet gewoon die familie-vibe uitstralen.”

“Ik denk dat het bij die DJ Roffa-set helemaal vol gaat staan”, blikt Wortmann alvast vooruit. “Maar tegelijkertijd is het het laatste uur, waarin de bezoeker staat voor moeilijke keuzes. Je hebt dan Frenna op de main stage, Rockefellababe op de Bitterzoet-stage, Milolaathetlukken op de Spotlight, Jarreau Vandal en Dave Nunes draaien back-to-back op de Diaspora-stage. Mensen gaan elkaar tegenkomen bij de kluisjes met verhalen – je wilt dat daar, ondanks dat iedereen op hetzelfde festival is geweest, tóch een beetje fomo heeft.”

Commercieel denken én iets achterlaten

En over fomo gesproken, die gaan hiphopfans ook hebben als ze zaterdag niet richting het Amsterdamse Bos bewegen. “GP Uit G, Qlas, SMIB en Milolaathetlukken vormen het afsluitende blok bij Encore. Genoeg voor hiphopheads om een kaartje voor te kopen, lijkt mij. Dat is waar bij ons de groei in zit; uiteindelijk zullen we door moeten groeien naar een tweedaags festival. En daarin zullen we moeten kijken naar de volle breedte. We zitten nu altijd rond de 75% vrouwelijke bezoekers, dus méér meiden naar het festival trekken zal ‘m niet worden. Er zijn veel te weinig mannen die we overtuigen, dus met zulke acts proberen we dat alsnog te doen. Het is te vet om te laten liggen en we zijn groot fan. We moeten commercieel denken, maar we willen ook iets achterlaten en mensen inspireren. Als je alleen maar doet wat mensen verwachten, ben je nooit verrassend en wordt het gauw saai.”

“Uiteindelijk ben ik ook gewoon een cultureel werker, dat heb ik ooit gestudeerd”, gaat hij verder. “Ik wil iets bijdragen, en ik leef ervoor. Ik wil die springplank zijn, mensen hun horizon verbreden… dat zie ik als een plicht. Ja, aan de ene kant zijn we commercieel, maar daar hoort ook bij dat je je handen uitsteekt naar beneden om partijen en artiesten op te liften. Daar ben ik me zeer bewust van, maar dat zit ook in mijn persoonlijkheid.”

“Wij hebben niet opgegeven, en dat wordt gewaardeerd.”

De bezoeker kan zich in ieder geval opmaken voor een prachtige dag: “Je gaat ten eerste merken dat wij gewoon een heel gezellig festival zijn. Er hangt een hele positieve sfeer, waar alles op een hoog niveau geproduceerd wordt. Je verwacht wellicht Ronnie Flex en Broederliefde, maar in elk hoekje vindt je niche dingetjes, waar een deel van het publiek warm van wordt. Rauwe dancehall, keiharde hiphop; je gaat als bezoeker ervaren dat deze cultuur ertoe doet. Vunzige Deuntjes stáát ergens voor. We zijn in a way nu weer independent. Dat beperkt je op sommige vlakken, maar het opent óók weer deuren. Er zit echt een verschil in hoe mensen – zowel bezoekers als artiesten – het merk nu beleven. Iedereen ziet dat wij niet hebben opgegeven, en dat wordt gewaardeerd.”

“Bezoekers moeten straks weglopen met het gevoel dat de urbancultuur – een vies woord – ertoe doet. Je gaat hopelijk én waarschijnlijk richting huis met het gevoel dat Vunzige Deuntjes meer cultured is dan je altijd dacht. Er was basketbal, er was dans, je hebt de grootste artiesten gezien, maar ook in een niche kunnen duiken, het eten klopt, de sfeer was fijn om je in te bewegen… We vieren alles dat bestaat en succes heeft, en trekken alles omhoog dat minstens hetzelfde succes verdient. En dat brengen we samen op één plek. Dat is niet heel meetbaar, maar dat is wel altijd de insteek.”

De laatste tickets voor Vunzige Deuntjes Festival op 4 juli in Amsterdamse Bos koop je hier.

,