
In een tijdperk waarin vierdelige misdaadseries op Netflix en ingewikkelde verhalen-podcasts populair zijn doemt de vraag op. Wat is er terechtgekomen van het conceptalbum? Het magnum opus van Mike Skinner, het album A Grand Don’t Come For Free van The Streets, is wellicht een van de beste Britse verhalen ooit – ongeacht het medium. De plaat vertelt het verhaal van een doodgewone kerel die op zoek is naar een klein beetje geluk. Het werd door de jaren heen als rap-opera bestempeld, en terecht. Met meer wendingen dan het Britse koningshuis heeft meegemaakt sinds het ruim twee decennia geleden verscheen, is het een album dat zijn tijd nog altijd lichtjaren vooruit is. Op 21 juni voert The Streets het album integraal uit tijdens een unieke show in Poppodium 013. Tijd om erin te duiken!

Wie had ooit gedacht dat een verhaal over een naamloze hoofdpersoon (laten we aannemen dat het Skinner zelf is) en zijn reis door de ups en downs van het dagelijkse leven in Londen vandaag de dag nog steeds zo fris zou klinken? A Grand Don’t Come For Free is scherp, vlot en geestig. Het zijn niet alleen het briljante gevoel voor humor en de harde waarheden, maar ook het oog voor detail. Skinner heeft het vermogen om de luisteraar te laten meeleven met een arme stakker die zomaar duizend pond achter de bank kwijtraakte.
De lessen die hij van ITV leerde schetst hij in het subtiele Could Well Be In, de frustratie over het gebrek aan mobiel bereik komt naar voren in Blinded By The Lights. Het zijn alledaagse gebeurtenissen, die nog menselijker worden gemaakt door de intonatie en delivery waarmee Mike Skinner het vertelt. Uit zijn eigen boek: “De reden dat ik besloot om A Grand Don’t Come For Free te schrijven als afleveringen van één doorlopend verhaal, was omdat ik zo verdiept was geraakt in mijn songwritinghandleidingen en boeken van Hollywood-scenarioschrijvers. Ik wilde proberen van wat ik van hen – niet alleen Robert McKee maar ook Syd Field en John Truby – geleerd had in de praktijk te brengen.”
Emotioneel chaotische wekenWat Skinner in minder tijd dan het duurt om een aflevering van Law & Order: UK te bekijken weet te proppen is verbluffend. De nachtclubscènes, de dubieuze vakantiesaga; het wordt afgewisseld met uitmuntend geschreven sketches over wiet en een nitwit zijn op het gebied van voetbal. Het is lachen geblazen, tussen de stompen in de maag in. Want daar is weer een anekdote over affaires, relatiebreuken en uit huis worden gezet. Het is als een film in liedvorm, over de chaotische weken vol liefde, verlies, vriendschap en frustratie.
De teksten en het plot zijn dus allemaal prachtig, maar dat zou weinig om het lijf hebben gehad als het muzikaal niet klopte. Gelukkig voor Skinner was de productie van het album een schot in de roos. Waar Original Pirate Material hem vestigde als icoon van de UK garage, zette A Grand Don’t Come For Free de toon voor een onhandige maar charmante zanger. Dat zorgde ervoor dat zijn karakter alleen maar versterkte. De geluiden die overal verspreid en verstopt zitten, zijn wilde visioenen van een een oer-Brits poplandlandschap. De indiegitaren in Fit But You Know It, de slow-motion euforie in Blinded By The Lights en de ballad Dry Your Eyes putten uit een geluid dat een grijns op het gezicht tovert. Typerend voor de tijd waarin het gemaakt werd.Tegelijkertijd heeft het de tand des tijds zó goed doorstaan dat het ook gisteren uit had kunnen komen.
A Grand Don’t Come For Free staat volledig op zichzelf; heeft er sindsdien ook maar één Britse artiest het aangedurfd om een rapopera te maken? Alleen door het unicum verdient het al een plekje tussen de beste filmsoundtracks, soapseries en conceptalbums. In een wereld waarin veel somberheid heerst en doemdenken soms central staat, is het fijn om af en toe eens terug te keren naar een opbeurende fabel over een dwaze sukkel die zijn winst verloor.
Het kan op 21 juni in Poppodium 013, als The Streets het album integraal performt. Dat is een uniek gegeven op zich, vertelt ook Mike Skinner zelf: “A Grand Don’t Come For Free was een uniek moment – voor mij, en voor iedereen die ermee is opgegroeid. Ik heb het geschreven als een verhaal van begin tot eind, ik heb zelfs scenarioschrijven gestudeerd om het vorm te geven, zonder ook maar het minste idee te hebben hoe mensen zouden reageren. We waren op zoek naar iets gedurfds om met de liveshow te doen, en zo zijn we hier terechtgekomen. Sommige nummers zijn nog nooit live gespeeld, andere zijn al jaren niet meer ten gehore gebracht. Het is een nieuwe uitdaging om de hele reis op het podium tot leven te brengen. Maar ik heb een geweldige band en we geven elke avond alles. Dus ik weet zeker dat we elke avond weer een feestje maken om uit te zoeken wat er met die duizend pond is gebeurd.”
Beluister het album alvast om warm te draaien voor de show:
12 oktober 2026
Het is eind 2023 als Mula, toen nog als Mula B, eigenhandig de grenzen van een genre oprekt met Narcopop. Criciti buitelden over elkaar heen om de plaat te bejubelen vanwege de gekozen richting. Wie hem tot dan toe slechts kende als Haagse traprapper…
7 oktober 2026
Voordat ik ooit als stagiair begon bij Hiphop In Je Smoel, was HIJS al een veelbezochte website op mijn computer en laptop. Maar het was lang niet de enige hiphopwebsite die ik las. Een platform dat ik óók op de voet volgde, was State Magazine. “Er z…
5 oktober 2026
In het Hoge Noorden bruist het lately door namen als Isabel Usher, Louis Pedro, GP uit G en underground collectieven als Fort Buku en No Order. Tussen die nieuwe en oude golven roeit de Friese rapper Alexander Moto zijn bootje in een eigen koers. Hij…