Splash! 2005

Voor het derde jaar op rij was HIJS wederom van de partij in Duitsland om het grootste hiphopfestival van Europa te checken: Splash!

Proloog: Donderdag, de heenreis.

De bijna volledig volle Splashbus vertrekt uiteindelijk een uur later dan gepland. De faciliteiten in de bus zijn niet echt om over naar huis te schrijven. We moeten het doen met een videorecorder en een tapedeck, 2 technische uitvindingen die inmiddels al weer aardig achterhaald zijn. Muziek ontbreekt dus, behalve voor de mensen die hun eigen portable muziek speler bij zich hebben, en qua films moeten we het doen met de al aan boord aanwezige drama-komedie Patch Adams. Na enkele korte tussenstops komen we rond een uur of 9 aan op het festivalterrein. Nadat de toegangsbandjes op zijn gehaald, proberen we als volledige Nederlandse groep een campingplek te vinden. Helaas is de camping al goed gevuld met al eerder aangekomen Oosterburen dus verspreidt de groep zich. Na een bezoekje aan de campingwinkel wordt er nog even gechilled bij de tenten om vervolgens niet al te laat de slaapzak in te duiken.

Dag 1: Vrijdag

De vrijdag begon met een stralend zonnetje. Het feit dat er flinke regen was voorspeld en het uiteindelijk een stralende dag is geworden belooft al veel goeds. Programma’s worden niet uitgedeeld dus het kost de nodige moeite om uit te vinden wie waar speelt. Het “waar” gedeelte blijkt uiteindelijk wel mee te vallen, alle namen waarvoor wij naar Splash zijn gekomen staan gewoon op de mainstage. Het festivalterrein ziet er gezellig uit, maar mist een echte binnenkomer, een groot uithangbord met ‘Welcome To Splash’ zou geen overbodige luxe zijn. Er is een markt waar van alles verkocht wordt, van neppe bling tot XXXXXXXL t-shirts. Verder is er ook veel vinyl verkrijgbaar. Er is flink wat ruimte ingericht voor de ‘Write 4 Gold’ competitie, de Europese Kampioenschappen graffiti. Vandaag was de Duitse voorronde. Verder veel eet- en drinktentjes, een grote truck om Playstation 2 games te spelen, een skatepark (street en vert), een b-boy stage, een battletent, een DJ-tent, een reggaetent en een drum’n’bass tent. Favoriet was al snel de Coca Cola koelkast waar je gratis ijskoude cola kon scoren.

Supercharger Records

Om 14:00 uur trapt dan eindelijk de eerste act af: MOD The Black Marvel en zijn maatjes van Supercharger Records. Ze hadden er duidelijk zin in. Eerder die dag hadden ze zichzelf al flink gepromoot door op het festivalterrein een flinke lading stickers uit te delen. Als festivalaftrapper had je je bijna geen betere act kunnen wensen. De mannen wisten het wat afwachtende publiek al snel naar voren te trekken en bijna iedereen in beweging te krijgen. Hoogtepunt was zoals bij elke Supercharger show de track ‘Bilderberg’, waarbij volgens traditie de MC’s het publiek inkomen en er een flinke moshpit, bestaande uit zowel Duitsers als Nederlanders, ontstond. De Nederlanders hebben Splash duidelijk met klasse afgetrapt!

Ugly Duckling

Een paar optredens van Duitse rappers later was het tijd voor Ugly Duckling. Het vrolijke trio uit Californië laat een goede indruk achter. Andy, Dizzy en DJ Young Einstein hebben er duidelijk zin in en ook het publiek laat zich meevoeren op de lekkere Ugly Duckling nummers die in de zon altijd net een beetje lekkerder klinken. MC Andy Cooper staat duidelijk zijn mannetje on-stage en zijn uitbeelding van wat hiphop tegenwoordig is (hij trekt zijn broek een stuk omlaag, zet een cap en een capuchon op en schreeuwt heel hard en stoer in de mic) is werkelijk hilarisch. Ook Dizzy laat zien dat hij live met een mic overweg kan, al is hij wel iets minder charismatisch dan Andy. DJ Young Einstein laat zien dat hij duidelijk de nodige skills achter de draaitafels bezit. Hoogtepunt was het nummer (Just A Little) Samba, waarbij er een goede wisselwerking ontstond tussen rappers en publiek dat massaal ‘No You Don’t!’ meeschreeuwde. Al met al een lekkere show, mocht het trio weer eens naar Nederland komen dan raadt ik je aan ze zeker even te bezichtigen.

Dilated Peoples

Een paar Duitse acts en een zonsondergang verder is het tijd voor Dilated Peoples. Evidence, Iriscience en DJ Babu staan duidelijk hun mannetje on stage. Hoewel Babu er tijdens zijn solo-stukken er nog wel eens een klein beetje naast zit maakt hij dit goed door het gebruik van lekkere over the top geluiden uit arcade games en luide sirenes. Na tijdje blijkt toch echter dat de Dilated catalogus niet echt breed genoeg is om erg lang te kunnen boeien. Met nummers van zowel ‘Neigbourhood Watch’, ‘Expansion Team’ als ‘The Platform’ krijgt het trio uit het Westen van de States publiek aardig in beweging. Voor afsluiter ‘Worst Comes To Worst’ wordt DJ Premier nog even on stage gehaald, die vervolgens dan ook de verse die GURU op die track heeft voor zijn rekening neemt. De set van Dilated Peoples duurt uiteindelijk iets te lang om volledig te kunnen boeien, maar is zeker niet onder de maat.

DJ Premier

Om de eerste Splash!-dag af te sluiten werd er in de Coke DJ-culture tent een feestje gebouwd door DJ Premier. Uiteraard kwamen er veel Gangstarr-classics voorbij en ook werden er veel oldschool grooves uit de stapel platen gegoocheld. De tent was afgeladen vol om deze legende te horen spinnen. Ook promootte Primo de nieuwe dingen die staan te gebeuren, nu hij minder met Guru bezig gaat zijn. De set van deze DJ Master was erg vet. Net als zijn postuur trouwens, want het viel me op hoe omvangrijk hij is geworden. Een beetje in de sportschool rondhangen in plaats van hamburgers vreten zou geen kwaad kunnen.

Dag 2: Zaterdag

Je hebt van die dagen dat er niks fout kan gaan. Je hebt echter ook dagen dat alles fout kan gaan. Zo’n dag lijkt de zaterdag te gaan worden. Bij het opstaan blijkt de in het weerbericht beloofde regen dan eindelijk geariveerd te zijn. De camping is veranderd in een grote glijbaan van modder waar het moeilijk is jezelf staande te houden. Al glijdend kom ik uiteindelijk in het perscentrum waar ik te horen krijg dat Nas niet op komt dagen. Het management heeft geen reden opgegeven. Er is naar vervanging gezocht in de persoon van Method Man, maar deze kan vanwege TV-opnames helaas niet komen. Een gigantische tegenvaller dus, voor zowel de fans als de organisatie. Veel mensen waren speciaal voor Nas naar Splash gekomen en zaten nu dus met een zeer dubbel gevoel over het geheel. De organisatie moet ook de haren uit haar hoofd hebben getrokken van frustratie, je hoofdact zegt 1 dag van te voren af zonder reden, terwijl je hem al betaald hebt. Pittige dingen. Gelukkig brak na een paar buitjes de zon weer door voor het eerste grote optreden. De finales van Write 4 Gold vonden ook plaats, deze werden zeer verdiend gewonnen door de Fransen.

Smiff-N-Wessun

Het eerste Engelstalige optreden van de dag is van Smiff-N-Wessun en Black Moon. De DJ die vooraf de mensen een beetje op moet hypen is echt gewoon slecht. Mixend zit hij er vaak naast, en zijn pogingen tot beatjuggling zijn dramatisch slecht. voor een DJ die een groep met een dergelijke reputatie begeleidt had je wat beters verwacht. Uiteindelijk komen Tek en Steele van Smiff-N-Wessun het podium oprijden op lowrider fietsen, volledig in het zwart gekleed. De twee hadden het op zich wel naar hun zin, maar konden mij, en een groot gedeelte van het publiek, niet echt overtuigen. Het is dat we in Duitsland waren anders had ik erom gewed dat de twee zo stoned als een aardappel in een hennepveld waren. Ze straalden weinig uit en de muziek maakte verder ook zeer weinig indruk. Ik had mijn hoop op Black Moon gezet, maar Buckshot, 5FT en Evil Dee waren in geen velden of wegen te bekennen. Het meest treurige van het hele optreden was niet eens het er bij halen van een, overigens ook op een lowrider gezeten, Duitse rapvriend van het duo, maar Steele die aan het stuur van zijn lowrider draait en ‘broem-broem’ motorgeluiden maakt als een 8-jarige. Duidelijk een tegenvaller.

Looptroop

Looptroop is altijd een moeilijke groep om een mening over te geven. Op zich zit hun show technisch goed in elkaar, de rappers zijn goed verstaanbaar, de DJ maakt geen fouten, de pakjes passen bij elkaar (wat op mij overigens nog al boy-bandig overkomt, maar ja). Maar op de een of andere manier straalt het allemaal weinig uit. De Troop heeft er wel zin in, maar op de een of andere manier klinkt bijna alles hetzelfde. Bij de show die ik het viertal op Dour zag geven had ik dit gevoel ook al een beetje, al vind ik de show op Splash iets beter, dit komt mede door het publiek dat duidelijk zin had in een show van Looptroop. De, volgens mij aardig bekende, setlist bestaat uit tracks van alle albums, maar vooral van de laatste plaat Fort Europa. Op zich dus weinig aan te merken op Looptroop, maar absoluut geen show die je een lange tijd bijblijft. Eigenlijk was ik de show 5 minuten later al weer vergeten…

Saian Supa Crew

De Franse Saian Supa Crew zorgde voor een positieve noot op de wat negatieve zaterdag. De groep knalt van begin tot eind, onder andere met tracks van het nieuwe album. Het duurt even voordat het publiek helemaal opgewarmd is, maar dan gaat het ook echt los. Hoogtepunt is de beatboxer die onder andere beats van Snoop Dogg (Drop It Like It’s Hot) en Jeru The Damaja (Come Clean) namaakt. De Fransen geven een flinke show weg, ze rennen over het podium, komen met danspasjes die eigenlijk wel gechoreografeerd lijken, maar toch best natuurlijk over komen, en krijgen het uiteindelijk voor elkaar om het publiek massaal naar de grond te laten gaan op commando. De groep doet ook tracks van het nieuwe album die goed worden ontvangen door het Duitse publiek.

Afrika Bambaataa

Bijna net zo zwaarlijvig als collega DJ-legende DJ Premier (wat krijgen die gasten te eten?) stond Afrika Bambaataa met 2 MC’s in de DJ tent. Snel samengevat: een aanfluiting. Bambaataa had zijn laptop klaar staan en draaide vanaf daar bijna al zijn platen, sommige dingen waren zelfs al van te voren ingemixt. De set begint met wat warmdraaien, waarin onder andere ‘One Thing’ van R&B zangeres Amerie langskomt, iets wat bij velen het nekhaar overeind laat schieten. Daarna probeert hij een blockparty sfeer neer te zetten, hij draait vooral breaks, hoewel draaien een groot woord is. Bambaataa doet niet veel meer dan af en toe een simpel scratchje en laat de crossfader van links naar rechts en vice versa bewegen. Verder schreeuwt hij samen met zijn MC’s een hoop gebral, wat zeer slecht verstaanbaar is door de slecht afgestelde mics. Bambaataa houdt het feest levend met wat klassiekers (Prince, Sheeq, Rick James, Aretha Franklin, James Brown), wat gegarandeerde partyknallers (Jump Around van House Of Pain en DJ Kool’s Let Me Clear My Throat) en nieuwe muziek (Missy Elliot’s nieuwe single). Teleurstellend is dat sommige van de breaks na een tijdje gewoon weer even herhaald worden. Vervolgens switched hij naar dancehall. De mensen die aanwezig waren om lekker te dansen hadden de tijd van hun leven, wilde je echter net als ik geraakt worden door een stukje hiphopmagie dan was dit om te janken.

Dag 3: Zondag

De regen komt weer met bakken naar de hemel en de camping is al aardig snel leeggestroomd. Het programma voor zondag stelt al niet zo heel veel voor, en veel mensen lijken het, mede door de modder, het verder voor gezien te houden. Op de camping sneuvelen enkele tenten aan zinloos geweld. Anderen besluiten hun mobiele slaapplaatsen met een vuurtje erin achter te laten. JPK’s tent zou dankzij enkele vandalistische Oosterburen de reis helaas ook niet overleven. Maar goed, we zijn er voor de muziek en op ons programma van vandaag staat slechts 1 naam: Jedi Mind Tricks.

Jedi Mind Tricks

Vinny Paz is samen met zijn maatjes van Outerspace na een, van horen zeggen, dope show in Nederland doorgegaan naar Splash. Gekleed in shorts, een Reasonable Doubt t-shirt en een handdoek op zijn hoofd kijkt Vinny toch even raar als hij de stage opwandelt. Het is ontzettend rustig. De meeste Duitsers lijken niet echt warm te draaien voor de mannen uit Philadelphia. Vinny en co. trekken zich er echter weinig van aan en zetten een goede show neer. Het publiek is wat kalmpjes, maar de artiesten blijven proberen er de nodige beweging in te krijgen. De gevraagde mosh-pit komt helaas niet, maar zo af en toe krijgen de toekijkers hun voeten van de vloer en de armen in de lucht. De mannen van Outerspace lijken echter wat uitgeput van hun huidige tournee, hun stemmen klinken niet zo helder meer. Op zich niet heel storend, maar het valt wel op. Vinny Paz staat, ondanks zijn geringe lengte, duidelijk zijn mannetje onstage. Weinig te klagen over ons laatste Splash optreden dus.

Epiloog: Zondagnacht/maandagochtend, de terugreis:

Meer dan de helft van de acts op Splash zijn Duits, iets wat mij persoonlijk volledig niet kan interesseren. De creme de la creme van de Duitse scene stond op het podium maar wat mij vooral opviel is dat veel Duitsers beats van Amerikaanse rappers gebruiken om hun eigen nummers op te doen. Een slecht gevoel voor timing hebben ze ook. Kool Savas (in Duitsland net zo groot als Eminem volgens wat festivalbezoekers), die optreedt op de tijd dat Nas eigenlijk op het podium zou staan, opent doodleuk zijn show met een nummer op de beat van ‘Hate Me Now’, iets wat in Nederland waarschijnlijk het publiek flink kwaad had gemaakt. De Duitsers vonden het allemaal wel goed eigenlijk. Mij irriteert het nogal. Dat, en het feit dat mijn Duits ver onder de maat is, zorgt ervoor dat het Duitse gedeelte van Splash volledig oninteressant is.

Als we rond een uur of 11 de bus in stappen zitten 3 dagen Splash erop. 3 dagen die zijn getypeerd door luidruchtige Duitsers op de camping, tegenvallende hiphoplegendes, modder, foute types, beatstelende Duitse rappers en niet opkomen dagende artiesten die wel op de poster stonden. Gelukkig waren er ook positieve punten, zoals Saian Supa Crew, DJ Premier, Dilated Peoples, Supercharger Records en Jedi Mind Tricks. Toch is dat te weinig om het toegangskaartje voor Splash (74 euro) en een busreis (10 uur en 90 euro) waard te maken. Europa’s nummer 1 hiphopfestival zal voor de liefhebbers van Duitstalige rap waarschijnlijk wel een feest zijn, maar zit je meer op internationale acts te wachten dan kan ik me zeer goed voorstellen dat Splash het toch niet helemaal is.
Na enkele stops komt de bus rond een uur of 9 aan in Utrecht. Hier deelt de groep zich in tweeën en gaat iedereen zijn of haar eigen weg. De reacties van de groep zijn op zich positief, toch ben ik iets kritischer. Splash 2005 was voor mij een dikke vette tegenvaller.

Fixtures:
Hoogtepunt: Saian Supa Crew,Ugly Duckling, DJ Premier
Dieptepunt: Het weer, Afrika Bambaataa, Smiff’n’Wessun
Bier: Eurootje of 2
Wc: Gratis
Camping: Bij ticketprijs inbegrepen
Fotograferen: Vanuit het publiek geen probleem, frontstage soms enkel bij 3 nummers en op zaterdag was een speciale pas verplicht
Geluid: In orde
Bezoekers: 24.000
Damage: 74 euro
Cijfer: 6

Geplaatst door bowie op 1 september 2005