
Slapeloosheid. Je kan woelen, draaien, melk verwarmen in een steelpannetje of simpelweg een plafonddienst draaien. sor ging er in de afgelopen jaren anders mee om. Hij tikte beats en beschreef daarop hoe hij de nacht beleeft. Zijn nieuwe album is een chronologische reis door de donkerte, van ‘gisteravond’ naar ‘goedemorgen’. Pas bij track 17 kunnen de ogen wennen aan het ochtendgloren. Daarvóór biedt INSOMNIA vooral een chaotische trip. Als je als luisteraar géén last hebt van insomnia, werkt het album als spijkers onder de oogleden in plaats van lucifers.

“Can’t sleep? You’re not alone”, drukt een vrouwenstem de luisteraar herhaaldelijk op het hart. Waar de productie van Bae Doven – waarop hij hiphop en klassiek liet clashen – nog weleens bedwelmend kon klinken, is INSOMNIA sor’s terugkeer naar de trap waarmee hij opkwam. Dat subgenre is constant in evolutie. Net als bij zijn vorige album is de Amsterdamse artiest niet te beroerd om het weer een duwtje in de rug te geven, een nieuwe richting in stuwend.
Het had allemaal een stuk makkelijker gekund, zo lijkt het. In 2022 won hij het populaire televisieprogramma Maestro, om in 2024 als runner-up te eindigen van Wie Is De Mol?. Muziek voor het grote publiek maken was een optie, maar de gedachte eraan lijkt nooit in zijn hoofd te zijn opgekomen. Hier worden geen geijkte paden betreden. Sor omarmt de slapeloosheid en kiest ervoor om te werken.

En daar neemt hij de tijd voor: “Half vijf en ik zit hier buiten / de zon komt over één uur thuis…” klinkt op zijn variant van Kanye’s meest gebruikte track in Instagram Stories. Iets later: “Wat voelt het opeens fijn dat ik nog niet sliep…. dat ik de ochtend nog zie.” Na de intro – waarin Frank Lammers tot zelfs in het nummer ‘walgelijk’ de walging,de zelfhaat en de heftigheid van het nachtleven bespreekt – was amper te verwachten dat sor bij het punt van acceptatie kón komen.
In de richting van die acceptatie lopen diverse rode draden door sor’s nacht: de chaotische teringzooi die hij meemaakt wordt luisterbaar door gestoorde en overstuurde producties die hij zelf maakte samen met onder meer Dreamteam, Roselilah en IliassOpDeBeat. Uniek is de plaatsing van Zwiffa, de EarDrummers-producer die sor ontmoette tijdens sessies in Atlanta. Weg zijn de conventionele songstructuren. Hier klinkt vrijwel alles avontuurlijk, wild en soms zelfs roekeloos.
Lagen vol vocoders, reverb en synthesizers worden op elkaar gestapeld. In walgelijk bijvoorbeed: de zang van Kaya Imani en het geneurie van sor. Een track verderop neemt een koorlaag om de paar maten een nieuwe wending. Onder sor’s stem klinkt de hele variant, onder Ray Fuego wordt die sample verknipt en weer later wordt ‘ie naar de achtergrond gedrukt. Sommige beats klinken als een brei van geluid, maar juist die sound typeert de chaos van de nacht en de drukte in hersenpan van de maker.
Want daarin zijn in de nachtelijke sessies behoorlijk wat gekke ideeën ontsproten. Zijn creatieve proces start vanuit een bepaalde noodzaak en frustratie. Frank Lammers in de intro: “Hoe meer er mis is in de wereld, hoe meer punk er geboren wordt. Wat moet er gebeuren om meer trap te krijgen?” Het antwoord: genaaid worden. Dat is wat er hoorbaar gebeurd is met sor: zijn gedachtestroom werd een warboel. Hij probeert ze op een rijtje te krijgen door ze met veel energie uit te storten. Daarbij stelt hij vragen: “I just wanna know: wie is met me als de zon weer ondergaat?” En verderop: “Hoor ik iets te voelen?”

Sor vangt zowel de smerigheid als de schoonheid van de nacht. Onbevangen raast hij door de ruis. insomnia geeft een sprankeltje zelfvertrouwen, zoals de bijkomende functie van een mistlamp. Zelfs bij slecht zicht is te navigeren door de storm. Maar waar ben je nog bang voor als je zelf die storm creëert? Dat lijkt sor met dit album niet alleen op de koptelefoon, maar vooral vóór het podium te willen gaan doen. INSOMNIA staat garant voor moshpits, mark our words.
Stream:
8 november 2026
Ja, ook wij hielden het lang niet voor mogelijk, maar toch staan ze er dit weekend allemaal om een podium te delen: Kubus, Rico & Sticks, Jawat!, DuvelDuvel en Typhoon gezamenlijk op een affiche als Buiten Westen. Wie er tussen 2004 en 2006 bij was i…
5 november 2026
Graffiti ontstond eind jaren zestig op de straten en metro’s van New York. Wat begon als een manier om je naam en stijl zichtbaar te maken, groeide uit tot een wereldwijde cultuur. In de tentoonstelling Deep Rooted – The Impact of Graffiti on Art in…
3 november 2026
Het heeft er alle schijn van dat aankomend weekend een legendarisch weekend wordt voor Nederlandse hiphop. Voor het eerst sinds januari 2006 treden Kubus, Rico, Sticks, Typhoon, Duvelduvel en Jawat! weer op onder de vlag van Buitenwesten. Een aankond…