Safi & Spreej – Trots

Safi & Spreej brachten afgelopen maandag hun derde gezamenlijke album uit. Ik besloot in de pen te klimmen tijdens de eerste luisterbeurt van Trots, dat aanstaande zaterdag wordt gepresenteerd in een uitverkochte TRIX in Antwerpen. Eens beluisteren wat het Vlaamse duo dit keer uit de hoge hoed tovert.

safi&spreejtrots

01. Trots
Met een smerige beat om op te headnodden en rake flows openen Safi & Spreej hun derde album (en hun tweede op Top Notch). Hopelijk is de rest van het album ook in deze lijn, want dit is wel een heel lekkere opener.

02. Equilibrium (ft. Winne)
Een episch klinkende productie die zo uit Amerika kan komen. Een kort refrein vormt de scheiding tussen verses van achtereenvolgens Spreej, Safi (die zelfs zang in zijn verse verwerkt) en Winne. Een sterke combinatie, maar toch verbleekt ’ie een beetje als plastic aanvoelende productie bij de headbanger ervoor.

03. Naast Mij
Een uptempo funky beat waarop Safi & Spreej samen (om en om) de eerste verse verzorgen en die een opmaat vormt naar het refrein, waarin de funk alleen nog maar meer toeneemt in de beat. Doet misschien wel een beetje teveel denken aan een The Opposites-track. Makkelijk meezingbaar, zoals we inmiddels gewend zijn van de mannen. Niet voor niets de eerste officiële single.

04. Morgen Een Nieuwe
Eventjes rust, letterlijk én figuurlijk. Aan het einde van de dag trekken zowel Safi als Spreej zich terug om even te ontspannen, al dan niet met de mooiste vrouwen van Vlaanderen. Sfeervolle joint.

05. Niet Van Steen
Een portie speeldoos-rap. Dat klinkt minderwaardig, zo is het echter niet bedoeld. Niet Van Steen is de eerste track van het album die hoorbaar was, aangezien ’ie al te horen was op de laatste Eigen Makelij labelcompilatieEMVI. De dikke drums gaan prima samen met opnieuw een zangrefrein en de speeldoos, die de hoofdrol speelt qua instrumentatie. Lekker!

06. Te Laat
Het langzame pianospel in het begin van de track slaat al snel om tot een uptempo piano-melodietje met een meer dan degelijke 808-beat eronder. Safi’s zangstukjes in zijn verse zijn fris.

07. WZHN
De beat gaat van rustig (het begin) naar chaos (net na de minuut), een beetje zoals Plax op het vorige album. Waar ik Safi & Spreej liever hoor op dikke of sfeervolle hiphopbeats dan op wilde instrumentaties, kiezen ze hier voor het tegenovergestelde. Deze party anthem zal ik niet snel weer beluisteren.

08. Amai Amai (ft. Hef)
Ligt het aan mij of lijkt dit wel héél erg op B-Boy van Meek Mill, Big Sean en A$AP Ferg? Hmm, het doet mij in elk geval daaraan denken, hoewel de beat iets meer ingetogen is dan op die track. Hef komt met de gebruikelijke ignorant shit over een bitch die voor hem kookt, dat levert altijd mooie cultquotes op, natuurlijk.

09. Trop Tôt, Trop Tard
Wel eens een triplet-flow in het Frans gehoord? Als het antwoord nee is, zet dan deze solotrack van Spreej eens op. En ondanks dat je er geen woord van verstaat, is het niet storend dat deze track de uiteindelijke tracklist van het album heeft gehaald. Het bewijst dat experimenteren er bij Safi & Spreej nog altijd in zit.

10. Waarom
De solotrack van Safi staat haaks op die van Spreej. En dat contrast wordt alleen maar vergroot doordat deze tracks achter elkaar op de plaat zijn geplaatst. Een hele rustige track, waarin zang het grootste gedeelte lijkt te beslaan, tot de drums inkicken en Safi zich hardop afvraagt waarom hij nog tijd steekt in een vrouw.

11. Verlies Niet
Eveneens een rustige track, wat ervoor zorgt dat de vaart er een beetje uit lijkt. Spreej op de verses en Safi op het refrein.

12. Oneindig (ft. Ronnie Flex)
Sfeervolle piano-akkoorden die net buiten de maat van de drums vallen, begeleiden de rappers in de verses, terwijl in het tenenkrommende refrein de drums achterwege gelaten worden. Ook deze track was al eerder te beluisteren, namelijk op het Fast Forward project van Top Notch.

13. Schijn (ft. Domè)
Zingende kinderstemmetjes en Domè (waarmee Safi & Spreej al vaker samenwerkten) die Safi vervangt op het refrein. Frisse track. Zo eentje waarvan je zin krijgt in de zomer. Heerlijke productie.

14. Daar
Om af te sluiten een meer traditionele hiphopbeat waarop de rappers hardop strugglen met hun gedachten. Zo denkt Spreej na over wat er gebeurd zou zijn als hij niet in Vlaanderen maar in Frankrijk was opgegroeid en geeft Safi toe dat ‘Wat als..?’ zijn meestgestelde vraag is. Een heerlijk muzikaal outro maakt een einde aan de plaat.

Conclusie:
Safi & Spreej serveren andermaal een beetje van alles en bezorgen de luisteraar opnieuw een mix van traditionele hiphop (Trots, Daar), zomerse geluiden (Schijn), muzikale intermezzo’s, aanstekelijke zangrefreinen en populaire hiphop van nu (Amai Amai, Trop Tôt, Trop Tard). Daarmee doen ze weinig vernieuwends ten opzichte van hun vorige platen, toch voelt Trots aan als een compacter geheel als voorganger Fase 2. Pop en hiphop gaan hand in hand en ook deze derde plaat is geen misstap in de carrière van Safi & Spreej, die erg eerlijk en open zijn in het merendeel van de tracks. Toch bevat het album, net als Fase 2, een paar tracks die inwisselbaar zijn. Heel erg is dat niet, want Safi & Spreej leveren met hun toegankelijke geluid een meer dan solide plaat af. Laat die festivalzomer maar beginnen, want ik ben benieuwd hoe de nieuwe nummers live bevallen.

Geplaatst door bowie op 13 mei 2015