Revolutions is het derde album van het turntablecollectief The X-ecutioners en werd nog gemaakt met DJ Rob Swift, die inmiddels de band verlaten heeft. Het album telt meer gitaren en veel gasten waardoor we minder X-ecutioners zelf horen.

Kwam ons onlangs nog het nieuws ter oren dat DJ Rob Swift The X-ecutioners heeft verlaten om zich te richten op zijn solocarriëre, het derde album van het turntablecollectief werd nog gewoon gemaakt door het trio Rob Swift, Roc Raida en Total Eclipse.

Revolutions is direct het meest toegankelijke album van The X-ecutioners tot dusver. En gelijk ook het minste. Ditmaal overschaduwen namelijk de gastbijdragen waardoor je het idee krijgt dat de band het zonder die gasten niet had gekund en er te weinig inspiratie was.

Uiteraard is de guestlist niet misselijk: Ghostface Killah, Black Thought, Cypress Hill, Slug, dead prez en Fat Joe. Of het vervolgens ook goed uitgevoerd wordt is een tweede. In het geval van bijvoorbeeld “(Even) More Human Than Human”, een wack ‘raprocknummer’ waarin Rob Zombie met een tergend slecht refrein de boel komt verneuken en de niet verkeerde raps van Atmosphere’s Slug teniet doet. Ik vraag mij af: waarom? En waarom überhaupt die dracula van een Rob Zombie op je album?

Datzelfde probleem heb ik met nog een dieptepunt van het album: het nummer “Let Me Rock” van de punkrockband Start Trouble dat met vervelende, zeurderige zanglijnen en een geforceerd refrein komt zoals in de punkrock nog te vaak het geval is.

Ghostface, Black Thought en Trife op een track kan haast niet misgaan, maar de behoorlijk jiggy beat van “Live From The PJ’s” past niet echt onder de gedreven rhymes van Ghostface en Thought. Beter zijn de tracks van The X-ecutioners zelf waarin ze gewoon los gaan op de draaitafels: “The Countdown Part 2”, “C’mon”, “Old School Throwdown”, het rockende “Space Invader” en het ietwat langdradige en voorspelbare “Like This” met rap/zang van Anikke.

Waar Saigon & Scram Jones aardige dingen doen op “Back To Back”, kun je weer uittekenen dat Cypress Hill het met gitaren gaat doen. Is dat de enige manier waarop deze band tegenwoordig nog kan ‘rocken’? Hun laatste plaat was al wack, op “Get With It” horen we verder ook niet veel vooruitgang.

“Sucka Thank He Cud Wup Me” met dead prez klinkt jiggy, maar bevat wel enkele toffe achtergrondgeluiden, “The Truth” feat. Fat Joe & Aasim is redelijk en “ILL BILL” (jaja, geen diss lijkt me) is een instrumentale turntabletrack die lekker klinkt.

Revolutions is zonder meer het minste album van The X-ecutioners dat met deze plaat een gooi doet naar de mainstream. De beats (op enkele mindere na), breaks, cuts, scratches en eclectische sounds mogen er zeker zijn, maar de volgende keer graag minder gasten en gitaren en weer meer The X-ecutioners. Misschien dat dit erin zit nu de band twee nieuwe leden heeft aangetrokken: DJ Boogie Blind en DJ Precision.

Tracklist:
01. Skit 1
02. The Countdown Part 2
03. Live From The PJ’s
04. Like This
05. C’mon
06. Skit 2
07. Back To Back
08. Let Me Rock
09. The Regulators
10. Space Invader
11. Old School Throwdown
12. Get With It
13. (Even) More Human Than Human
14. Skit 3
15. Sucka Thank He Cud Wup Me
16. The Truth
17. ILL BILL
18. Skit 4

Meer info: http://www.x-ecutioners.net

Meer Reviews