In theorie klinkt een Europese hiphop-compilatie niet als een slecht idee. Er is genoeg talent aan deze kant van de oceaan dat Copywrite jaloers zou maken...

Toen ik de cd ontving en de line-up doornam, wist ik niet wat ik moest denken, aangezien ik maar drie van de in totaal zeventien artiesten op het album kende. Normaal gesproken recenseer ik niet elke track apart, maar omdat dit een compilatie is, zal ik kort commentaar leveren op elk nummer.

“Huellas de Barro” is de openingstrack van het album, en afgaande op deze track belooft het album weinig goeds. Ik spreek geen Spaans, maar de manier waarop deze MC flowt doet me denken aan een stoomwals die een semi-dope beat misbruikt. Maar goed, tijd om te checken wat deze internationale extravaganza nog meer te bieden heeft…
Dope zinnen als “Physically human, but I’m a ghost at heart” gecombineerd met een behoorlijk dope flow en redelijke beat maken dat de bijdrage van het Britse Chords mijn beeld over deze verzamelaar al weer wat positiever wordt. De Duitse inzending is niet slecht, maar ook niet bijzonder. De hook is gedaan in een toffe reggae-stylo, maar Duits als raptaal is iets wat ik persoonlijk niet dig.
Toen ik keek naar de tracklist was mijn hoop gevestigd op de Zweedse bijdrage. Zweedse gasten komen altijd met een organisch geluid en dope flows, zoals bijvoorbeeld Fjardre Valden en Highwon. Deze track vormt daarop geen uitzondering: “Organism 12-1000 Alper” is het beste nummer van het album en ik ga deze group zeker in de gaten houden. De Noorse bijdrage, “Crossing Borders” is ook dope. Niet zo goed als het Zweedse nummer weliswaar, maar toch een van de beste tracks van het album.
Het Kroatische nummer vind ik extreem vreemd. De gebruikte gitaren klinken heel dope, maar het refrein klinkt als een folknummer! Het is moeilijk uit te leggen, maar ik stelde me een groep dikke dronken kerels voor die arm-in-arm aan het zingen waren. Maar toch, de beat is zeker dope. De Poolse track is dope. Alhoewel ik er niets van kan verstaan, voelde ik de melancholiek. Zeer goede beat en veel emotie in de raps, ik voel die shit!
Het Franse nummer gebruikt dezelfde sample als Jedi Mind Tricks’ “Heavenly Divine”, op een andere manier. Het klinkt behoorlijk goed, en vanwege de lage bpm kan de MC zijn gevoelens goed en duidelijk overbrengen. De hook vind ik tegenvallen omdat deze gedaan is in het Spaans en niet erg creatief is (ging over “Mexico and amigos”).
De Turkse Al-J heeft een dope beat, maar werderom blijven de raps achter. Het is een beetje genant om een jonge gast te horen praten over moe zijn en het gehaat worden door andere MC’s. De tweede Britse bijdrage “Iron Bridge” is gelardeerd met een immens accent. Oi, oi! Maar er wordt in de beat erg goed gebruik gemaakt van piano en viool. Alhoewel de hook niet best is, is het cool om de MC te horen vertellen over zijn jeugd. Deze MC heeft zeker een behoorlijke flow, maar de producer overschaduwt hem. De tweede Franse inzending “Pour La Rime” heeft een melancholieke beat, wat altijd goed is. De beat, waarin violen in combinatie met piano worden gebruikt, altijd een dodelijke combinatie, is dope. De beat van de tweede Spaanse track “Makei” vind ik dope, maar de raps waren mij wat te agressief. De MC verbrijzelde de emotie van de beat door keihard te spitten. Na een paar minuten werd dit erg vermoeiend.
De Nederlandse bijdrage was van DAC, DEX en Skiggy Raps. Skiggy redt de track “Liefhebbers” met zijn Engelstalige flows over een mellow, jazzy beat. Zeker een van de toppers van het album. Aan de andere kant komt DAC met een harde track getiteld “Keihardcore”. Hoewel dit soort agressieve beats en raps niet mijn ding is, brengen deze MC’s het wel op een degelijke manier. Deze crew heeft een rote aanhang in Nederland en zal in de toekomst zeker nog meer van zich laten horen.

In het algemeen ben ik niet echt een voorstander van dit soort albums, omdat ik niet hou van verzamelaars waar ik geen van de artiesten op ken. Het is nogal een opgave om je portemonnee tevoorschijn te halen voor artiesten waar je nog nooit van hebt gehoord. In plaats daarvan weet je bij bijvoorbeeld een Def Jux-compilatie wat je krijgt (qua artiesten en producers). Maar ik moet toegeven dat hoe meer ik er naar luister, hoe leuker ik het album ga vinden.

Het is ZEKER geen commerciële verzamelaar, je kan een hoop underground-nummers verwachten. Gitaren en violen zijn op goede wijze gebruikt en geven het album een lekkere feel.

Check het album uit als je kan, het is best aardig.

Tracklist:
01. Huellas de Barro – Levá;ntate ya
02. Chords – Idiot savant
03. D.A.C – Keihardcore
04. MO’Rich ft. Soultrain – Nuff problemz
05. Organism 12 – 1000 Alper
06. Tommy Tee Ft. Diaz & Petter – Crossing borders
07. Bolesna Braca – Oprosti mi brate
08. DobleAche – Punto y sequido
09. Tek" – Z dnia na dzieñ
10. Maelström – L’intimite de la page
11. AL-J – Sonsuzluk Demo
12. Iron Bridge – The shining
13. Pour La Rime – F*ck sky
14. Strike MC – Forse poteva (DJ S.I.D. rmx)
15. Makei Ft. Putolargo Dogmacrew – Bomba de relojeria
16. ChilZim Crew – Gyengebb nem rabjai
17. Dex & Skiggy Rapz – Liefhebbers

Meer info: http://www.hiphopunited.nl

Meer Reviews