Er werd een Instagram-account geopend, er werd merchandise geteased en heel kort daarna werd het meer dan duidelijk middels een keiharde 101 Barz-sessie; Rafting Goods is de grootste rapclick ooit in Nederland. Ontstaan uit een groepsgesprek op Whatsapp, dat werd geopend om gelijkgestemden op één plek te krijgen tijdens de lockdown. Waar sommige groepen zich vormen rond een gemeenschappelijke afkomst of woonplaats, zijn de members van Rafting Goods maar op één manier met elkaar te linken; hun gezamenlijke liefde voor hiphop. Er ligt een heel album klaar. En al komt ‘ie pas morgen uit, wij kregen een exclusieve preview zodat we ‘m alvast onder de loep konden nemen. Vaar vanaf vannacht mee!

‘De grootste rapclick van Nederland’, horen we je al denken. Wie doen er dan allemaal mee? Heb je even? Aan de microfoon verschijnen Hairo, Dion Masé, $KEER & BOO$, Dookie, Eijer, James, Mike Tibbert, MPDrees24, Nosa, NTAN, Roelie Vuitton, Tenshun en Tim Beumers. In die appgroep zitten naast een die waslijst aan mc’s ook een hele hoop producers. Heb je opnieuw even: Andel Drums, Blanke Roy, Phin, Jordy Simons, Yung Umbro, Presto, Sneadr en Soulution leveren de beats. Daar houdt de name dropping niet op. Dit collectief bestaat uit de som van klinkende namen als Krauw Konnekt, Fat Windjacks, Slenterprise, Mack X King X Monster, Het VerZet en VSOP, en verder terug nog Blocnotes, Fakkelbrigade, Zo Moeilijk en Kohfie Konnect. Tja, dan heb je onze aandacht, hoor.

Wanneer een producer een beat in de chat gooide, waren er tal van mc’s die erop wilden springen. “Voel je een productie? Doe je ding!”, lijkt het motto te zijn geweest. Dat levert een hoop spannende combinaties op. Er klinken ademende boombapbeats, grimey pianotonen en hypnotiserend getokkel. Sfeervolle synths gaan hand in hand met straatrap. Maar ook bijvoorbeeld een goddelijke vocalsample waarop VSOP-veteranen Tim en Mike de coupletten delen met twee Limburgse ‘micvasthouders’: $KEER&BOO$ en NTAN. Tibbert sluit Kerosine af, zijn plek kennend, vol zelfspot maar ook realistisch.

“De 40-plus ouwe mannen-club / als wij dit vroeger niet deden was jij op kleine hustle’tjes / Rap-veteranenteam / we kunnen nog wel rennen, maar die shit is niet om aan te zien / Als je muziek maken als een dame ziet / had ze in onze dagen nooit een vriend en nog een maagdenvlies.”

De terugkeer van Tim en Mike, maar ook die van Dion Masé, is een verademing. Allen hebben ze een heel eigen stijl waarvan je niet wist dat je het zo hebt gemist. Laatstgenoemde kijkt in Bleeden terug op roerige tijden en zijn rap-hiatus. “Ik moest eerst leren bewegen, daarna kon ik weer spelen / de plugs en de connects die ik had, zijn me vergeten.” Ook $KEER & BOO$ en MPDrees24 vloeien over de almaar doorwandelende dikke drums van Phin. Drees laat tussen al het gebrag en geboast op de tape het achterste van zijn tong zien in een indrukwekkende verse.

“En de snow die is nergens goed voor / nooit mee gefuckt, slechts alleen voor de verkoop / ja, een slecht geweten bro, dat is wat me echt sloopt / ik verkocht aan m’n eigen broer, ik was echt broke / hem horen kotsen op de WC is wat me echt brak / echt fucked, schaamde me kapot en terecht ook.”

Het is mooi dat er zelfs op een bar-heavy project als dit ruimte is voor zulke persoonlijke noten. Ook James kraakt er een aantal. Zeker wanneer hij in het melancholische Spill Een Beetje Whiskey begint over hoe hij een vriend bijstond in een hospice.

Daarnaast wordt er ook een heleboel gebragged en geboast en een hoop afgegeven; op mietjesshit, Hilversum, kankertoys, piepjonge messentrekkers, mensen die zich in hun Twitterbio CEO en MC noemen en labelbazen met egoproblemen. Het is dus af en toe een grimmige business in de telefoons en kladblokken van de rappers, maar dat sluit vaak aan bij de muziek. En toch kunnen ze het ook niet laten af en toe een lach op het gezicht te toveren. Bij de line waarin twee The LOX-members worden genoemd door Tenshun bijvoorbeeld.

Naast de thuiskomst van een aantal rappers (“Ze gingen me een beetje missen, dus dit is een groot geschenk!” – Dion Masé) herbergt Rafting Goods Vol. 1 ook de grootste staalkaart van wat het meest bruisende deel van de scene te bieden heeft. En dat is véél; onorthodoxe rhymes, maar ook recht-toe-recht-aan strakke rapflows. Drumloze soulloops, maar ook snoeiharde bangers. Pure opschepperij, maar ook oprechte trots. Hier rappen mc’s zij aan zij met legends die de fundering voor hen hebben gelegd.

Van Sneadr’s Entree tot de laatste verse van de ScHoolboy Q van de crew weet het collectief zowel te verrassen als vertrouwd te klinken. Dat is knap, omdat er combinaties worden gemaakt die je nog nooit eerder hebt gehoord. De ‘Vol. 1’ in hun albumtitel, het hoorbare plezier en de gedachte dat het na de release van de plaat niet plotseling stil kan vallen in de groepsapp doen vermoeden dat we nog lang niet van hen af zijn. Rafting Goods overstijgt niet alleen generaties, maar ook alle verwachtingen. Neem je reddingsvest mee, je wordt thuisgebracht!

Stream en back cover:

Meer Releases, Reviews