Ook al worden ze door de meeste hiphoppers niet voor echt aangezien of afgeschreven als iets van het verleden, blijkt dat ze stiekem nog steeds een behoorlijke groep fanatieke fans hebben. Dus toen de kaartjes voor hun nieuwe release in de voorverkoop gingen, waren ze (zeker voor hiphopbegrippen) in record tempo uitverkocht. De mensen die te laat waren en er toch bij hadden willen zijn, kunnen hier lezen wat ze gemist hebben...

Ook al worden ze door de meeste hiphoppers niet voor echt aangezien of afgeschreven als iets van het verleden, blijkt dat ze stiekem nog steeds een behoorlijke groep fanatieke fans hebben. Dus toen de kaartjes voor hun nieuwe release in de voorverkoop gingen, waren ze (zeker voor hiphopbegrippen) in record tempo uitverkocht. De mensen die te laat waren en er toch bij hadden willen zijn, kunnen hier lezen wat ze gemist hebben…

En ja hoor: de “Nederhoppioniers” hebben een releaseparty en de hele HIJS crew is alweer ergens anders een feestje aan het bouwen. Dus net als met Tegenstrijd kan deze jongen, omdat hij als enige van de hele crew al een kaartje had besteld een review schrijven van dit feestje…
Gelukkig had ik nog 2 andere “niet reale hiphoppers” gevonden die meegingen, dus hop! Met z’n drieën in de auto en vanuit Brabant op naar de Melkweg om zo rond een uur of 5 al mijn kaartje op te halen, compleet met t-shirt en dvd/cd pakket. Dit om de drukte een beetje te ontwijken, hoewel we zelfs nu al in de rij moesten wachten. Dat is op zich ook wel logisch als er maar twee mensen daar zitten om alles uit te delen. Maar goed, de twee mensen waren erg vriendelijk dus met een grappige woordenwisseling over geslachts-verander-operaties stonden we weer buiten met de gedachte: “HONGER!”
Na een happie Indo naar binnen geschoven te hebben in een nabijgelegen restaurantje en een heerlijk glas Guinness was het wel tijd om weer richting de Melkweg te gaan, omdat volgens het programma de vertoning van een ingekorte versie van de DVD “Hoe de Schijt de Ventilator Raakt” zo zou beginnen. Bij de Melkweg aangekomen bleek er ineens wel een onwijs lange rij te staan van mensen die hun kaartje + pakket nog op kwamen halen. Gelukkig was er voor de mensen die hun kaartje al hadden een andere deur geopend, zodat die lekker vlot konden doorlopen. Binnen de jas ophangen en de zaal in.

Wat bleek? De vertoning was al begonnen. Voor het podium hing een scherm waarop je de interviews en live-beelden van legendarische shows zoals Lowlands met bijbehorend commentaar kon zien. Op zich natuurlijk leuk voor de ongeduldigen onder ons, maar een concert zaal zoals de Melkweg is niet echt geschikt voor dit soort dingen. Zeker als je wat later kwam en dus ergens achterin stond, kreeg je maar weinig mee van het geheel (een hoop kolommen en lange mensen die in de weg staan en daarnaast nog eens doodleuk met elkaar staan praten en dergelijke bevorderen je kijkplezier niet echt). Als je ondertussen nog aan Timmer moet uitleggen wat er op het shirt van een maat van je staat, dan zie je dus nog minder van de DVD. Maar ach: thuis kan je het geheel toch op je gemakkie vanuit je luie stoel met een bak bier en een zak chips opnieuw zien, gezien je de DVD net gekregen had.

Na de vertoning dacht ik wel even de tijd te hebben om die Loadpoint promo tracks van de Last Crewsaders op te halen. Maar ja, als net die ene die weet hoe het werkt weg is, dan wordt het wat anders. Dus toen ik 3 LC tracks rijker weer terug de zaal instapte was Casto al bezig. Normaal was ik gewend naast Casto een leipe Locomotief te zien, maar dit keer stond er iemand anders: Jason (voorheen West Klan) die zijn best deed om de gekkigheid van Casto bij te benen, maar voor mijn gevoel daar toch niet helemaal in slaagde. Maar nou moet wel gezegd worden dat dat toch wel een hele opgave is met zo’n professioneel gestoorde malloot als “De Communicator”. Even informeren na afloop leverde trouwens op dat de Locomotief een tijdje buiten Nederland gebivakkeerd heeft en maar net terug was, waardoor hij nu niet mee deed, maar in de toekomst zou de samenwerking met Casto weer voortgezet worden.

Na het optreden van Casto draaide DM Daan een paar tracks waarna Casto de volgende act alweer aankondigde: Zuid Oost! Janor stond op het podium met aan zijn zijde K1 van Fata Morgana en dropte een trip terug in de tijd. Duistere beats van Zebulon rammelden de zaal in en Janor ratelde in zijn onnavolgbare stijl teksten van vooral Deventerrortracks. Minpunt voor mij was dat hij vrij weinig actie ondernam op het podium. Door de energieke K1 kwamen er nog een paar handjes omhoog in het publiek, maar veel reactie was er dus ook niet. Ik heb nog steeds een hoop goede herinneringen aan de tijd dat Deventerror net uit was en Nederhop nog redelijk in de kinderschoenen stond, maar de manier waarop Janor tegenwoordig op het podium staat, zorgt ervoor dat ik het vooral bij die herinneringen wil laten en geen nieuwe wil krijgen. Beetje jammer…

Na de afkondiging van Casto, weer een aantal tracks gedraaid door DM Daan was het tijd voor de Last Crewsaders. Een lekker energieke show van deze Engelstalige crew zorgde eindelijk voor een echte reactie uit het publiek, hoewel het geluid zeker in het begin van de set redelijk verrot was. Sir Sore deed uiteraard zijn “Ik freestyle en beatbox gewoon achterstevoren”-act wat erg in de smaak viel en mij nog steeds doet verbazen. In een aantal berichten was vermeld dat zij vanavond gepresenteerd zouden worden als “de nieuwe act van RAMP Records” maar als hier aandacht aan besteed is, dan heb ik het niet erg meegekregen (kan zijn doordat dit niet gedaan is, kan zijn dat de Amstel/Guinness/Wieckse Witte goed hun werk deden).

En dan werd het tijd voor weer eens een ouderwets potje teringherrie aka METALLL!!!! De opvolger van de bands Nembrionic Hammerdeath en Blind Justice is er nu met een Latijns-Amerikaans tintje namelijk het van origine Venezuelaanse Laberinto. Zware gitaarriffs, grunt zang en opzwepende conga’s zorgden nu plots wel voor een wervelende pit voor het podium. De band had er duidelijk zin in en gaf flink gas op het podium. De zanger haalde er ook nog regelmatig andere instrumenten bij zoals een koebel, een knorrepot (waar hij zo goed op kon spelen dat ik me afvraag of hij niet echt veeeeel te lang zonder vriendin heeft gezeten) en een djembé, maar speelde er zo enthousiast op dat minimaal vier keer de microfoon er vanaf viel wat erg amusant was om te zien. Het doet me altijd goed om mensen met zoveel plezier op het podium bezig te zien. Voor mij is deze band een betere opvolger van Blind Justice, al is het maar omdat hier geen gitarist tussen zit die meer handjes schudt dan gitaar speelt. Verder zorgen de meer groovende latino ritmes er ook voor dat het minder “traditioneel” metal klinkt en meer richting crossover gaat. Ik was erg positief verrast door deze band en als metalliefhebber hoop ik in de toekomst meer van deze mannen te horen.

Deegmeester Daan mocht na dit kabaal weer plaatjes draaien tot het tijd was voor de hoofd-act van de avond: de Osdorp Posse! Een intro werd ingezet met op het doek achter het podium een projectie van het aftellen vlak voor het begin van een film. Bij nul werd “Wie Daar?” (het eerste nummer van het nieuwe album) ingezet met een ouderwets übergeorchestreerde Seda beat met veel blazers. Maakt niet uit hoe het op CD klinkt, live ramt dit nog steeds, wat ook duidelijk te merken was aan het publiek die nu helemaal los ging voor het podium. De traditionele mosh-pit voor het podium was dus ook vanavond duidelijk aanwezig. De vier overige leden kwamen het podium opgestormd en introduceerden zichzelf en uiteindelijk DM Daan die met een aantal vette scratches liet horen dat hij er ook nog was. De heren hadden er weer zin in en buitelden als een stel dolle honden over het podium heen en weer en brachten een mix van nieuwe tracks en medley’s van klassiekers ten gehore. Tussen de nummers kregen ze nog uit handen van Cindy van Djax records een cadeautje: alle albums van de OP die uitgebracht zijn op Djax mooi ingelijst. Def P (die trouwens opvallend nuchter was) bedankte ervoor met de prachtige opmerking over hoeveel exemplaren er wel niet in totaal van verkocht waren en dat er toch geen een goud was geworden… Def P had sowieso wel vaker “last” van humor, zoals ook bij de intro van “Zinloos Gebeld” waarbij iedereen zijn telefoon in de lucht moest houden i.p.v. een aansteker, wat dan nog gepaard ging met de meesterlijke opmerking: “Typisch iets van deze tijd: iedereen heeft een mobiele telefoon en alle wijven bekken met elkaar.” gevolgd door een kleine pauze om te bekijken hoe het tweede deel van zijn opmerking vlak voor zijn neus in het publiek bevestigd werd.
Aangezien de zaal vol stond met allemaal (ex-)Onderhonden was er ook nu een kort “Onderhonden-intermezzo” met naast de OP ook nog Casto, Das de Rijmmaniak, Quinte en Sores. De eerste drie deden braaf hun verse van “Verslonden”, maar Sores had helemaal geen rekening gehouden met het feit dat hij ook nog moest rappen en stond dus zwaar van de kaart (als een echte Onderhond, verdomme!) op het podium en wist na twee regels al niks meer te zeggen. Naderhand kreeg hij nog een herkansing en mocht hij “Volle Maan” spitten. Maarja: met zoveel bier achter Sores zijn kiezen betekende dat dus dat Def P zo’n beetje het hele nummer gerapt heeft met Sores als soort van back-up compleet met dansje. Erg grappig en typisch Onderhonden-moment voor mij. Ook typisch dat Oscar X en Locomotief niet op het podium stonden, terwijl ze wel in de zaal aanwezig waren. Zeker Locomotief hoort erbij voor mij…
Zoals we inmiddels wel gewend zijn van de OP als ze met een metalband optreden was de show ook nu weer in twee stukken verdeeld: een zonder band en een met band. Laberinto kwam weer het podium op en het was eigenlijk ineens wel errug druk on-stage. Niet zo gek met een DJ-set, een drumkit, conga’s, een gitarist, een bassist, een zanger en 4 fanatieke rappers. Maar dat mocht de pret niet drukken. De combinatie metal en OP werkt nog steeds goed en dat vond een groot deel van de aanwezigen ook gezien de heftige pit vooraan. En dat vonden de heren op het podium duidelijk ook. Door al het heen en weer gespring en geren in combinatie met de “stagedivers” werd het een grote chaos tot het einde van de show (inclusief toegift).

Toen de laatste tonen van het optreden afgelopen waren en er weer vinyl gedraaid werd, was het uiteraard tijd voor het nababbelen en met je zatte ballen mensen lastig vallen, gevolgd door het merch-stand plunderen en jas pakken om weer richting auto te strompelen. Erg vervelend om er op het centraal achter te komen dat er geen trein of metro meer richting Arena gaat. Gelukkig was er nog wel een gezellige taxichauffeur te vinden, zodat we uiteindelijk toch door de nacht onder het genot van Genesis (ja, we worden oude lullen…) naar het zuiden af te zakken. Een ding was trouwens zeker: het bier was goed… HIPS!

Fixtures:
Hoogtepunt(en): Sores en het optreden van Laberinto
Dieptepunt: Janor
Bier: gewoon bier: 2,- euro, malt bier: genegeerd, witbier: 2,20 euro, Guinness: 2,40 euro
WC: gratis maar veel te druk…
Garderobe: €1,-
Fotograferen : ja
Geluid : ligt eraan waar je stond, maar over het algemeen wel goed
Bezoekers: uitverkocht, 1000 dus…
Damage: 26,- euro met pretpakket in de vvk
Cijfer: 7

Meer Reviews