Nas’ tweede album van het jaar werd net op tijd door hem en Hit-Boy onder de boom gelegd. Samen sluiten ze het jaar af met een ultiem hoogtepunt. Magic is een van de meest doordachte en best geschreven platen uit het oeuvre van Nas. Het is haast ongelofelijk, maar hij zit zelfs na dertig jaar muziek uitbrengen nog vol honger en passie.

Zijn levensechte manier van vertellen is de absolute ster gedurende het half uurtje dat Magic in beslag neemt. Daarmee slaagt Nas erin om de luisteraar non stop in ontzag te houden. Zijn pen-game werkt op bepaalde momenten als een tijdmachine. In The Truth is het moeilijk te bepalen wat indrukwekkender is; de hard-klappende beat of de vintage raps van Nas, die zó uit 1994 hierheen lijken gebracht door Marty McFly’s DeLorean.

Tunen tot absolute perfectie

Als aanvulling zijn er de beats van Hit-Boy, die ook al voor de productie van de vorige twee Nas-albums tekende. King’s Disease leverde Nas zijn allereerste Grammy ooit op, en op King’s Disease II vond hij een van zijn mooiste samenwerkingen ooit terug en deelde hij de microfoon weer eens met Ms. Lauryn Hill. Toch blijkt er ook na die twee platen nog veel rek te zitten in de professionele relatie die Nas en Hit-Boy hebben opgebouwd. Op de KD-platen werd nogal eens de kritiek geleverd dat Nas te ver in de nieuwe golf werd getrokken, maar op Magic blijft het duo ver weg van hedendaagse trends. Let wel; zonder daarbij krampachtig vast te houden aan eerdere behaalde resultaten.

‘Hit’ begrijpt de capaciteiten van zijn 48-jarige partner beter dan ooit, en tunet iedere drumklap en soulloop tot absolute perfectie. Introtrack Speechless krijgt een laidback gevoel door de wisselingen tussen de open en gesloten hi-hats, en met Dedicated stort hij een dosis zomerse nostalgie over de luisteraar heen. De warme 90’s r&b-sfeer laat Nas spitten over zijn ambities en prioriteiten. Daarnaast blijkt de rol van bibliothecaris hem prima te passen:

“Look what it took for me, the streets had its hooks in me
Yeah, people ask me what books to read
Destruction of Black civilization, that’s history
Journal of Chris Columbus, that is what interests me
Juneteenth holiday finally came and it pisses me
Off for the fact that we came in chains, you’ll be physically in pain
Dedicated like Ricky Walters, Dougie and Dana Dane.”

Hongerig en assertief

De QB mc klinkt hongeriger en assertiever dan hij in het laatste decennium heeft laten horen. Op Meet Joe Black kroont hij zichzelf tot de nummer 1-rapper van de game, om dat gevoel de hele plaat niet meer los te laten. 40-16 is dé banger van Magic; op de stevige drums levert Nasir zijn meest grimmige performance in jaren. De legendarische mc heeft geconstateerd dat hij een groot voorbeeld is. Dat adresseert hij in de openingsbar (“I got so many kids in the game, it’s like a gender revealing”), maar richting het einde van de track weet hij dat een plek te geven. “If they don’t say I’m the G.O.A.T, that’s just silly behavior.”

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Nasir Jones (@nas)

Al met al kunnen fans blij zijn dat Nas en Hit-Boy het ijzer smeden als het heet is. De producer trok de legendarische mc van de bank af middenin de corona-pandemie, en stak daarbij een vuurtje aan dat niet te blussen lijkt. Het rendement staat inmiddels op drie platen, en beide muzikanten zijn in bloedvorm. Aan het eind van zijn veertiger jaren bewijst Nas dat hij nog steeds een paar van zijn beste jaren voor zich heeft liggen. Tussen veel grote mc’s die over de jaren zijn weggezakt, heeft hij zijn schrijfvaardigheden in vorm gehouden.

Tweede bloei van hun carrière

Zijn verslaving aan middelmatige beats lijkt voorgoed achter hem te liggen en hij is erin geslaagd om consequent een draad van zwart bewustzijn en empowerment in zijn muziek te verweven. Dat het vat nog niet leeg is, wordt door de mc bevestigd: “I’m on offense every day until I see the love / KD3 on the way, this just to feed the buzz.”

Nas en Hit-Boy houden het kort. Dat biedt grote voordelen: van het half uurtje wordt geen seconde verspild. En er is geen tijd om in eerder gegraven valkuilen te vallen. Hun derde plaat is hun beste tot nu toe en doet de naam eer aan. Het is dan ook magisch om zowel de rapper als de producer in het door hen benoemde ‘New Gang Starr’ in een tweede bloei van hun carrières te zien.

Stream:

Meer Releases, Reviews