Steen is een van de grootste oproerkraaiers van de Nederlandse hiphopscene. Zijn label Infected Records versterkte hij met artiesten die minimaal zo spraakmakend zijn als hij; EZG disste wild om zich heen met zijn hooliganrap op stuiterende beats en Steff werd bekend met zijn battles, waarin hij a capella elke tegenstander te grazen nam met vlijmscherpe punchlines. Deze drie cultfiguren hebben nu een gezamenlijk album uitgebracht en wij recenseren die graag voor je. Want zo af en toe een paar gruwelijke songteksten om je oren, daar is nog nooit iemand van dood gegaan.

In wisselende formaties rappen de drie mannen op snoeiharde beats, af en toe bijgestaan door onverwachte gasten zoals $keer & Boo$ en Joost. Ze passen perfect bij de drie gastheren, die de touwtjes in handen houden. De duidelijk gearticuleerde en felle rapstijl van EZG staat bijna haaks op de laid back, haast mompelende Steff, die de wordplay achteloos uit zijn mouw lijkt te schudden De lijm is Steen. Hij heeft beide kanten in zich en legt de ene keer rustig zijn vocalen neer en de andere keer belachelijk hard. Het gezamenlijke doel? Dertien tracks lang proberen te shockeren.

Zo kom je erachter dat EZG naar Warner of Sony kon verkassen, maar daar niet zou mogen rappen over ponypacks; vetvrije papiertjes waarin men drugs bewaart. Het is maar goed dat hij niet gezwicht is voor zulke deals, want het is haast niet voor te stellen dat hij iets anders maakt als shock-rap. Zijn veelbesproken beef met Jebroer is nu ook iets van zijn labelgenoten. Steen verzorgt het refrein op disstrack Kind Om Te Huilen en Steff heeft rake woorden voor de rapper in een verse. “Je enige familie zijn die nichten van de industrie (…) Ruzie met de kerk en misschien is dat maar beter / anders had je nog dat meisje aan een priester weggegeven”, rapt hij tussen zijn krachtige woordspelingen waarin hij de namen van onder meer Snelle, Kevin en Sevn Alias in verwerkt. In de track erna geeft Steen Ronnie Flex nog maar een keer een veeg uit de pan. De beef tussen de Infected-boys en de voormalige Nouveau Riche-artiesten lijkt, in ieder geval wat tracks betreft, eenzijdig te zijn maar desondanks zijn de raps venijnig en spitsvondig.

Ook dope; de terugkeer van Spinal, met wie Steen jarenlang het eigen genre ‘kadaverrap’ hooghield. Op een overstuurde Shockmount-productie komt het duo weer creepy als vanouds: “Loop de scene te regelen in het karkas van een paardenkadaver”, rapt Steen, gevolgd door zijn collega: “Jullie moeders zijn horse, we komen ze neuken / miskramen, dode veulens!” Om vervolgens te beginnen over zijn eigen moeder die hem een vlindermes cadeau heeft gegeven en zijn naam vergeten is door de Korsakoff. Wat voor deze track geldt, geldt eigenlijk voor de hele plaat. Wie niet bij de les blijft mist een zin vol angstaanjagende gedachtes, lugubere verhalen of clevere woordspelingen. Erger nog; een combinatie ervan.

Wie houdt van wilde trapproducties en teksten die je in eerste instantie bij heavy metal-bands verwacht, zit goed met het Infected-album. Niet alle nummers zijn op zichzelf staand memorabel, maar het complete plaatje werkt als een overdosis aan galspuwerij. Op de algemene scene, op haters en op specifieke rappers. Dit zijn raps waarvan je psycholoog gaat lopen bij een psycholoog. Dit is lijper dan de lijpste rappertjes. Het advies? Inkakken is bijpakken, maar pas op! Terwijl je dat doet zou er zomaar een vuist in je wijf kunnen belanden via een plek die je nu vast zelf wel kunt bedenken. En stel geen vragen, er wordt gelijk gestoken…

Stream:

Meer Releases, Reviews