Tussen grote spelers als rappers die hoog in de charts belanden en major labels die iedere week meerde albums en hitsingles releasen, is er het afgelopen anderhalf decennium één iemand geweest die er altijd vakkundig tussendoor bewoog en een heel eigen laan voor zichzelf creëerde. Engel brengt zowat ieder jaar een nieuwe plaat uit (de laatste jaren in samenwerking met collega Just) en ook 2018 gaat niet voorbij zonder een release van de rapper uit Hoorn. Voor Schatgraven heeft hij zichzelf en een hoop anderen uitgedaagd.

Hij werkte eerder samen met bevriende muzikanten op zijn albums, maar Schatgraven is geheel opgenomen met een live band. Engel stapt af van de voor hem gebruikelijke boombapbeats vol harde drums, samples en scratches. Die scratches zijn nog steeds aanwezig, maar gaan dit keer bijvoorbeeld hand in hand met de partijen van een complete blazers- en/of strijkerssectie.

Op Schatgraven belicht hij kalm en met een volwassen blik hoe hij tegen zaken als vriendschap, vluchten voor een ruzie met zijn geliefde en de twijfels die het onafhankelijke artiestenbestaan met zich meebrengen in het almaar sneller voorbijtrekkende circus, zoals hij de huidige muziekindustrie lijkt te noemen. Engel heeft zich nooit geconformeerd aan het moment of de hype, en dat is hij ook nu niet van plan. Die conclusie trekt hij al krap één minuut nadat je op play hebt gedrukt: “Ik wil de juiste snaar raken, met gelijkgestemde kameraden / want dat is schatgraven…”

Veel van die gelijkgestemde kameraden kon je al horen op eerder werk van Engel. Paul de Munnik (op twee erg fijne nummers) Tim Knol, Kim Lee (voorheen bekend als Per.Verz), Just, Surya, Wouter Hakhoff, Jawek Kamstra en Diggy Dex leveren bijdragen die complementair zijn aan het album en nergens volledig de aandacht afleiden van het verhaal dat Engel wil vertellen. Dat doet hij het ene moment met abstracte volzinnen en het volgende moment gedetailleerd. De ene keer op speelse toetsen (Licht, Camera, Actie), een track later op een deinende akoestische gitaarpartij (Zoals Het Was), en het volgende moment op stevige drumklappen, cuts en een elektrische gitaar (Alle Ramen Open). Vul de leegtes op met jazzy intermezzo’s vol saxen, strijkers of een orgel en het resultaat is een muzikaal album waarop -dankzij de topics- herkenbaarheid en toegankelijkheid hoogtij vieren.

Engel bewijst met zijn nieuwste wapenfeit dat er geen houdbaarheidsdatum op rappers zit, hoewel de massa dat volgens hem wel beweert. En terwijl ze in de mainstream de ene hand met de andere wassen, loopt hij liever rond met ongewassen klauwen. Dat is een mooi en bewonderenswaardig streven. Met de verrassende arrangementen op het dynamische Schatgraven bewijst de openhartige Engel ook na een carrière van ruim vijftien jaar zichzelf te kunnen vernieuwen.

Het album is te streamen via Spotify en voor de liefhebber ook op CD verkrijgbaar.

Meer Releases, Reviews