DJ Egadz, een vrij onbekende naam. De bedoeling is dat hij en andere acts zoals DJ Kechup en Ellis Bancroft meer bekendheid krijgen. Althans, dat is wat het onafhankelijke Monotonous Records wil.

Steeds vaker komt het voor dat we via de electronische weg benaderd worden door cats uit de States die hopen om zo (ook) in Europa wat meer naamsbekendheid te krijgen. Wij van HIJS zijn altijd nieuwsgierig dus slaan we het stukje werk ‘TheCardBoardBox’ van DJ Egadz niet over. Het voordeel van deze recensie is dat er geen hoge verwachtingen zijn. Toch hoop je op een aangename verrassing…

DJ Egadz. Een DJ dus. Zal het een dope mix worden van hiphop tracks met vette cuts? Nee, DJ wordt tegenwoordig ook gebruikt als iemand die muziek produceert. Niks mis mee want een portie hiphop beats kan nooit kwaad. Al snel kom je erachter dat het een (vrijwel) volledig instrumentaal album is, we luisteren rustig verder. Na de eerste 2 nummers begin je je af te vragen of het hier wel om hiphop gaat. Met veel orgelmuziek en drum’n’bass achtige beats denken we maar dat dit eventueel gebruikt kan worden als samples in een hiphop track.

Maar ook ‘Depth of Foresight’ heeft dezelfde insteek: breakbeats en piano samples. Langzaam maar zeker verliezen we vertrouwen in dit album…alhoewel het instrumentaal niet slecht is, maar wel een beetje vreemd voor een hiphop liefhebber. Dan volgt ‘Self-Deception’, een korte track die zeker een goede intro zou vormen voor een duister hiphop album. Na 2 glazen Gueuze bier te hebben gedronken, klinkt ‘In A Dream’ toch best lekker met een vette hi-hat beat (sorry, maar ik weet niet hoe men dit in producer-kringen noemt:) en mooie synthesizer melodiën.

Iets over de helft van dit album, denk je eindelijk wat terug te vinden wat een DJ brengen moet: scratches en een zwaarhangende bass. ‘Let The World Hemogenize’ bevat dus die elementen die we gewend zijn echter afgewisseld met de breakbeats. Breakbeats, moet kunnen, ook Outkast en Zion I maakte hiermee dope hiphop nummers. De vraag is of op deze instrumentals een MC dope kan spitten, want de bpm ligt vrij hoog.

Over de rest van het album ga ik niets meer vertellen aangezien ik dan in herhaling val. Misschien is het het innovatieve, misschien heeft Monotonous Records de verkeerde site aangeschreven (zo ook Accesshiphop.com en UGSmag.com) of slaat DJ Egadz de plank volledig mis. In zijn soort geen slecht werk maar erg monotoom klinkt het wel. Lounge-muziek, dat is hoe het genoemd zou kunnen worden, muziek in een kartonnen doos met het opschrift ‘breakbaar’.

Tracklist:
01. False Triumph
02. The Splitting Cell
03. Depth of Foresight
04. Self-Deception
05. In A Dream
06. Solitude
07. Let The World Hemogenize
08. Where Ever Her Wings May Take Her
09. The Eye
10. Half Step
11. Falling Down
12. Standing On My Feet Again (Outro)
Meer info: http://www.monotonousmusic.com

Meer Reviews