Ooit was er een tijd waarin iedereen dacht te weten hoe de dynamiek van het duo Outkast werkte: Andre 3000 was de vrije geest, de man van de experimenteerdrift, terwijl Big Boi zijn anker was, degene die ervoor zorgde dat er kaders bleven waarbinnen de luchtballonnen van Dre niet te ver weg vlogen.

Zelf noemden ze die rolverdeling “the player” and “the poet” en op hun klassieker Aquemini vertelden ze ons hoe goed deze wisselwerking in elkaar stak. Inmiddels is dat een eeuwigheid geleden en hoewel beide heren nog steeds actief zijn, is die rolverdeling lang niet zo zwart/wit meer.

Andre 3000 is nog steeds een geweldige rapper, zijn flow en pen zijn even scherp als altijd, en met de status die hij vergaard heeft, kan hij ‘t zich veroorloven op iedere track te springen die hem zint. Dat is dan ook wat hij doet, maar hij kiest daar de laatste jaren, een uitzondering daargelaten, voornamelijk poppy deuntjes van artiesten die de weg naar de Top 40 goed weten te vinden voor uit. Zo swingt hij al jaren nonchalant de hitlijsten in en uit terwijl Big Boi ondertussen alweer zijn tweede (derde, als je Speakerboxxx meerekent) soloalbum uitbrengt waarop hij de grenzen van de hiphop actief aftast. Beide namen staan nog steeds garant voor kwaliteit, maar voor avontuurlijke muziek moet je tegenwoordig bij de ‘player’ en niet bij de ‘poet’ zijn.

Op Vicious Lies & Dangerous Rumors opent Big Boi met de woorden If you don’t know me by now you’ll never know me, een uitspraak die de aanzet geeft tot wat zijn meest persoonlijke album belooft te worden. Het is het allereerste album van een van de twee Outkast-leden waarop de ‘partner in rhyme’ geen enkele keer acte de présence geeft. Toch heeft Big Boi nauw samengewerkt op het album, voornamelijk met indiepop-duo Phantogram en de Zweedse electro-formatie Little Dragon. De combinatie van die stijlen resulteert in een elektronische funk die bij vlagen aan een voor 2012 geüpdate versie van Prince in de late jaren jaren 80 en vroege jaren 90 doet denken. Big Boi lijkt zich prima thuis te voelen op beats van die snit en de feeërieke, onderkoelde zang van Yukimi Nagano (die naast haar eigen vocale bijdragen ook meeschreef aan single Mama Told Me) en die van Phantogram’s Sarah Barthel zorgen voor een aangenaam tegenwicht bij de stuiterend flowende, sterk gearticuleerde en funky raps van Daddy Fat Sax. Wederom een contrasterende wisselwerking die gunstig uitpakt. Tussen de tracks met deze dames zitten echter onder meer ook een hard stuwende, dirty south banger als In The A (met Ludacris en T.I., beiden eindelijk weer eens in ouderwetse topvorm), een rap-ballad als She Hates Me (met zingende KiD CuDi) en een electropop-nummer als Raspberries (waarin praktisch niet gerapt wordt).

Die enorme verscheidenheid aan stijlen is bewonderenswaardig, maar vormt tegelijk ook de achilleshiel van Vicious Lies & Dangerous Rumors. Big Boi vliegt nergens echt uit de bocht met die verscheidenheid aan stijlen, maar door het grote aantal gastoptredens en de vele invloeden ontbreekt het wel aan samenhang. Tremendous Damage is de voorlaatste track van het album, een nummer waarop hij het verlies van zijn vader op pakkende wijze verwerkt. Descending, de afsluiter van het album, haakt er direct op aan: When I think back, I’m glad I lived it all, the pain when I’m thinking about it, dad I will not fall, even tired and all. Het is een indrukwekkend en emotioneel tweeluik op zichzelf, maar samen met de titel van intro-nummer Ascending wekt het de suggestie van een lijn in het album die lastig te ontdekken is. Zwakke tracks zijn er nauwelijks, maar het is moeilijk je aan de indruk van een compilatie met Big Boi als samensteller aan het roer te onttrekken.

Een foutloos album is Vicious Lies & Dangerous Rumors niet, maar wie het avontuur aan durft te gaan, komt op zijn pad ook valkuilen tegen. Big Boi is duidelijk niet vies van het nemen van een risico en levert daardoor een boeiend en gewaagd album recht op het scheidsvlak tussen hiphop en indiepop af. Iedereen met affiniteit voor kwaliteitsrap zal altijd blijven hopen op een Outkast-reünie om te horen op welke manier de twee briljante tegenpolen elkaar aanvullen, maar de polariteit van de magneet lijkt volledig omgekeerd te zijn en het is te hopen dat Big Boi hiermee eindelijk uit de lange schaduw van Andre stapt. Hij heeft ‘t als volhardende avonturier inmiddels meer dan verdiend.

Tracklist:
01. Ascending
02. The Thickets feat. Sleepy Brown
03. Apple Of My Eye
04. Objectum Sexuality feat. Phantogram
05. In The A feat. T.I. & Ludacris
06. She Hates Me feat. KiD CuDi
07. CPU feat. Phantogram
08. Thom Pettie feat. Little Dragon & Killer Mike
09. Mama Told Me feat. Kelly Rowland
10. Lines feat. A$AP Rocky & Phantogram
11. Shoes For Running feat. B.o.B. & Wavves
12. Raspberries feat. Mouche & Scar
13. Tremendous Damage feat. Bosko
14. Descending feat. Little Dragon

Deluxe
15. Higher Res feat. Jai Paul & Little Dragon
16. Gossip feat. UGK & Big K.R.I.T.
17. She Said OK Big Boi & Theophilus London feat. Tre Luce

Meer Reviews