Recensie van Method Man in de Melkweg

Het was een paar dagen uitgesteld, maar op een maandagavond mocht Method Man als eerste hiphopact optreden in de vernieuwde grote zaal van de Melkweg. HIJS moest natuurlijk even checken of de Ticallion Stallion zijn vorige show kon evenaren

Het is alweer bijna een jaar geleden dat Method Man optrad in Nederland, maar inmiddels zijn we weer een album verder en was er weer reden voor de man om terug te komen. Een jaar leek voor de meeste Nederlanders al veel te lang, de vernieuwde zaal van de Melkweg stond stampvol. Voor je gevoel is er eigenlijk weinig veranderd, maar er past toch weer een paar honderd man extra in de zaal, en daar werd vanavond maar wat graag gebruik van gemaakt. Op het moment dat ik binnenstapte, beklom Jiggy Djé net het podium. De andere artiest uit het voorprogramma, Blaxtar, had zijn ding al gedaan. Gesteund door een Spacekees, DJ Frankie Boxcutta en back-up MC Hairo probeerde Jiggy het Amsterdamse publiek warm te maken. Helaas lijkt men in Amsterdam niet zo’n fan te zijn van de Amersfoorder. Met de armen over elkaar werd een beetje glazig en verveeld richting het podium gekeken waar Jiggy zeker geen slechte show neerzette. Tijdens afsluiter Blauw Bloed bouwden de paar aanwezige Jiggy Djé fans een pit, iets wat door de omstanders ook weinig werd gewaardeerd. Ik begon me al zorgen te maken over de rest van de avond, een crowd die niet van losgaan lijkt te houden bij een Method Man concert, dat belooft weinig goeds.

Nadat DJ Mass een paar plaatjes gedraaid had, kwamen de twee hosts het podium op om de hoofdact aan te kondigen. Na een lange intro van het duo (die het tegen mijn verwachting in best aardig deden) zou Method Man moeten komen. Met nadruk op zou moeten, want nadat er uitgebreid geschreeuwd was bleef het podium leeg. Het publiek raakte wat geïrriteerd, maar dat was al snel weg toen DJ Mathematics met een mapje CD’s het podium op stapte, gevolgd door Streetlife. Na wat gemiccheck en wat gehype klonk er de stem van Method Man die in brak Nederlands vroeg of we wilden roken met Method Man. De zaal ging uit z’n dak toen Mr Meth dan uiteindelijk met een dikke winterjas aan en capuchon over zijn hoofd het podium betrad. De sceptici schrokken even, Meth leek, weggedoken onder de jas, nogal stoned. Gelukkig bewees de rapper professioneel genoeg te zijn om zijn drugsgebruik tot na de show te bewaren en knalde de show meteen al bij de opening.

Het zal bij de meesten wel bekend zijn, maar Method Man is op het podium een brok energie. Hij schreeuwt, crowdsurft, springt het publiek in, smijt met water (en ook met flessen, iets waar een toeschouwster het slachtoffer van werd) en staat vrijwel geen moment stil. Het publiek vond het prachtig, maar leefde vrijwel alleen op als Meth iets speciaals deed. Method Man is iemand die echt op het podium staat voor zijn fans. Of zelfs naast het podium, want na een uitgebreide crowdsurfsessie eindigde het Wu-Tang lid zelfs achter in de zaal (draadloze mics blijven een goede uitvinding) en staat hij zelfs met zijn voeten op de handen van het publiek. De show zit vol interactie, megajoints worden uitgedeeld en doorgegeven in het publiek, en Meth straalt gewoon een brok energie uit. Het was dan wel weer jammer dat tracks zoals Bring The Pain niet af werden gemaakt. Meth gooide heel zijn repetoire de zaal in, maar het was wel duidelijk dat de beste respons op tracks van zijn debuut Tical kwam.

Ook Streetlife mocht zich laten horen en deed dat zeker niet onverdienstelijk. Sowieso zijn Meth en Streetlife een goed team dat duidelijk op elkaar ingespeeld is. Mathematics was eigenlijk de zwakke schakel in het trio, de DJ straalde weinig tot niets uit en deed weinig meer dan beats starten.

Al met al is het makkelijk om te concluderen dat Method Man elke keer als hij het podium beklimt een dikke show neerzet die meer dan de moeite waard is. Als ik oude reviews teruglees en praat met mensen die zijn eerdere shows hebben gezien komen de spectaculaire gebeurtenissen in de show constant weer terug. Is dat erg? Niet echt, maar als je bij de vorige show aanwezig was zal het misschien iets teveel als een herhaling overkomen. Maar een goed gerecht wil je na een tijdje ook best wel opnieuw eten, dus ik kan weinig anders zeggen dan dat Method Man live gewoon de spreekwoordelijke shit is.

Fixtures:
Hoogtepunt: Energie van Meth
Dieptepunt: Bring The Pain niet afmaken
Bier: 2,10 euro
Wc: gratis
Garderobe: 1 euro
Merchandise: T-Shirt voor 20, DVD voor 15 en CD voor een tientje
Fotograferen: Geen probleem
Geluid: In orde
Bezoekers: Net niet uitverkocht volgens mij
Damage: € 32,00 + lidmaatschap en servicekosten
Cijfer: 8+

Geplaatst door bowie op 27 april 2007