Questlove fascineert met Mo’ Meta Blues

 

“Look man, I’ve read plenty of hiphop memoirs, and most of them have only one story to tell: rise, bling, fall, and lots of debauchery along the way. That’s not my story. I haven’t lived an interesting live in that sense. I won’t pretend otherwise…”

Ahmir Thompson (Philadelphia, 1971), beter bekend als Questlove, is een veelzijdig mens. Al meer dan 20 jaar is hij drummer en bandleider van de vermaarde hiphopformatie The Roots, waarmee hij sinds een aantal jaren fungeert als huisband van de Amerikaanse Jimmy Fallon Show. Daarnaast is Questlove dj, producer, gastprofessor aan NYU en nu dus ook officieel schrijver. Mo’ Meta Blues is een mooi kijkje in de psyche van deze geniale duizendpoot.

Muzikale familie
Questlove heeft bepaald niet de naam een losbol te zijn en bevestigt dit in bovenstaand citaat nog even. Hij is een trotse muzieknerd en Mo’ Meta Blues is daar een goede weerspiegeling van. De kleine Ahmir groeit op in een redelijke buurt in West-Philadelphia die in de jaren 80 achteruit holt met de introductie van crack. Vader en moeder Thompson trekken in die jaren met hun doowop-revival act Lee Andrews and the Hearts succesvol door het land en nemen Ahmir en zijn oudere zus Donn regelmatig mee. Nog voordat Ahmir op de middelbare school zit, drumt hij al met enige regelmaat bij de familieband. Tel daarbij op dat hij zowel de basis- als de middelbare school op een ‘performing arts’ instituut zat en het mag duidelijk zijn dat Ahmir een beschermde jeugd heeft genoten.

Mo’ Meta Blues is een aaneenschakeling van gedachten, anekdotes in min om meer chronologische volgorde. Het voelt eigenlijk alsof je een avondje met een vriend aan het praten bent en het gesprek constant van de hak op de tak gaat zonder dat het storend is. Zo noemt Questlove zijn favoriete platen per jaar op, vertelt hij over zijn kennismaking met hiphop, zijn enorme liefde en fascinatie voor Prince (zijn christelijke moeder vond het een slechte invloed en gooide steeds weer opnieuw gekochte Prince-platen weg) en nog veel meer.

Jammen met Prince en confrontatie met Puff Daddy
Met diezelfde Prince zou hij meerder keren jammen trouwens. Hilarisch is het verhaal van de rollerskating-afspraak met Eddie Murphy en Prince. Een bizar verhaal is dan weer de toevallige ontmoeting met Puff Daddy tijdens Lyricist Lounge. Quest werd iets te enthousiast van de Puffy-diss die opkomend talent Mos Def daar ten gehore bracht en dacht even dat zijn laatste uur had geslagen toen Diddy met een paar ‘goons’ voor zijn neus stond.

Black Thought (Tariq Trotter) is Quests complete tegenpool. Al op jonge leeftijd raakt Tariq beide ouders kwijt door drugsgerelateerd geweld. Dat deze twee uiteenlopende mannen The Roots ooit samen begonnen als tieners is even onwaarschijnlijk als mooi. Het verhaal van Quests band The Roots loopt als een rode draad door het boek.

Questlove is een begenadigd schrijver. De georganiseerde chaos van Mo’ Meta Blues wordt nergens echte chaos omdat hij zijn eigen logica blijft volgen met een vlotte pen. Het schrijfplezier spat dermate van de pagina’s af dat ik denk dat we nog wel een vervolg van de man uit Philly kunnen verwachten in de niet al te verre toekomst.

 
Geplaatst door bowie op 10 september 2013