Nas album done. Maar de plaat waarmee de man die de tweede ‘mic god’ genoemd wordt en in vrijwel iedereens lijstje van beste rappers aller tijden staat daarmee naar refereerde is Nasir niet. In plaats daarvan levert Nas het sluitstuk van het kwartet dat Kanye beloofde. Na het ijzingwekkende openingssalvo van Pusha T beheerste G.O.O.D. Music er al vier weken lang de vrijdag mee. Nu is het de beurt aan Nas om zijn eerste plaat in zes jaar zijn eraan toe toe te voegen, alvorens Teyana Taylor volgende week de serie afrondt.

Dat Nas en Kanye het zelf in ieder geval als een creatieve overwinning zien, blijkt uit de locatie die ze gekozen hebben voor de luistersessie, te volgen via een livestream van Mass Appeal’s YouTube-kanaal. Aan de voet van de Quensboro Bridge (de zijde waar Nas’ eigen Queens ligt natuurlijk) is het publiek massaal toegestroomd om deze zeven nieuwe tracks te horen, met in het midden van hen een hoofdknikkende Nasir Jones.

De stream hapert af en toe, waardoor we in eerste instantie flarden van tracks missen, maar de luistersessie laat het korte album gelukkig meermaals doorlopen. De tracklist die Kanye eerder deze week twitterde lijkt op het laatste moment toch omgegooid te zijn, want dat niet de vierde, maar die tweede track Adam and Eve moet heten, daar durven we dankzij de hook “Adam and Eve / Don’t fall too far from the apple tree” wel een kratje bier op te zetten. We houden in deze bespreking daarom de volgorde aan zoals die in de luistersessie te horen was.

Everything
Als Kanye niet samen met The Dream als eerste stem op de plaat te horen zou zijn, konden we zijn hand wel herkennen in die even typische als prachtige manieren waarop hij meerdere vocalen over elkaar heen drapeert. Even ingetogen als sfeervol begint de plaat, terwijl een koor invalt voor de achtergrondvocalen en de spanning naar de eerste verse van Nas minutenlang opbouwt. Een minder rapper zou erdoor ondergesneeuwd kunnen raken, maar we hebben het hier wel over Nas, hè: “The pants-sagger put plans in action / To lay claim, the Pan-African made it happen”.

Deze track hapert in de livestream tijdens de eerste luisterbeurt, waardoor je de opbouw en de helft ervan mist. De tweede luistersessie begint rond 25:16, en daar is de track stukken beter te horen.

Adam and Eve
Over een subtiele piano en akoestische gitaar viert Nas zijn successen, maar voorziet elk stukje grootspraak van een donkere schaduw. Statussymbolen (de patser uithangen in het Bellagio hotel, sigaren uit Havana roken, te dure Jordans kopen) worden verweven met onheilspellende religieuze symboliek, soms zelfs in dezelfde, ontzagwekkend gelaagde zin: “I made a killin’, I’m alive like the morning star”. Dat sommige van die statussymbolen wellicht doen denken aan de maffia, en de manier waarop zijn succes als verdoemd afgeschilderd wordt doet denken aan een klassieke film is geen toeval. Met “You broke my heart, Fredo” dropt Nas een regelrechte quote uit Francis Ford Coppola’s Godfather III in zijn (toevallig?) derde verse.

Simple Things
Ook in Simple Things horen we Kanye een vocale sample freaken, terwijl Nas op kalme toon spreekt over zijn nalatenschap. Hij pareert de veel gehoorde kritiek over zijn beatkeuzes door te zeggen dat hij nooit muziek voor de Top 40 heeft gemaakt, maar ondertussen wel lines dropt die op prestigieuze scholen deel van het lespakket geworden zijn. Veel geprikkelder dan dat wordt hij hier niet, want Nas is op deze track vooral dankbaar voor alles dat hij bereikt heeft, en roept zijn wijk op in die glorie te delen: “Stand up, Queensbridge, now the world know us”.

Not for Radio
De titel ademt nogmaals het sentiment wat betreft de Top 40 uit de vorige track, en doet dat op de meest bombastische track die de plaat rijk. Strijkers en operazang zwellen aan: “Escobar season begins”. Een track gemaakt om je vuist bij in de lucht steken, waarop Nas zichzelf nadrukkelijk als revolutionair neerzet: “They try to Hyman Roth me / John Fitzgerald me, the industry never bought me”. In het tweede refrein gooit hij er nog een schepje bovenop, nadat ook op deze plaat 070 Shake met haar “I think they scared of us” een refrein heeft mogen verzorgen: “Abe Lincoln did not free the enslaved / Progress was made, ‘cause we forced the proclamation”.

Cops
Een fragment uit een verhaal van Richard Pryor opent de track waarna Kanye laat horen dat hij The Don van Nas zijn vorige album Life Is Good ook zo’n dope track vond. Op dezelfde manier als dat die track rond een vocal sample van Super Cat’s Dance Inna New York opgebouwd werd, is het hier Slick Rick’s klassieker Children’s Story dat de basis vormt. “The cops shot the kid” horen we op een continue loop over een keihard knallende drum, waarop Nas zijn zegje doet over het aanhoudende politiegeweld. Kanye’s vrienden in het Witte Huis gaan niet blij worden van de steunbetuiging aan de protesterende footballer Colin Kaepernick: “Reminds me of Emmett Till / Let’s remind ‘em why Kap kneels”.

Des te verrassender (en voor Kanye fans bevrijdender) dat niemand minder dan Kanye zelf op deze absolute banger de tweede verse voor zijn rekening neemt: “Tell me, who do we call to report crime / If 911 doin’ a driveby?” Een track die duidelijk stelling neemt, op even militante als aanstekelijke wijze.

I Can Explain White Label
Na Mercy van Cruel Summer duikt Kanye opnieuw het Jamaicaanse deel van zijn platenkast in om een soundclash-intro te samplen. Samen met een stoffige sample waarin de zin “I’m gonna have to leave you” gezongen wordt, levert het een behoorlijk eclectisch geheel op, zeker wanneer er ook nog blazers bijkomen en Nas er overheen begint te rappen. Nas snijdt er met zijn stem doorheen, maar zodra de structuur duidelijker wordt, is de track alweer voorbij. Wellicht wordt met de chaos aan het begin geprobeerd een punk-vibe te vangen; de speelduur sluit er in elk geval op aan.

UPDATE: Op de uiteindelijke versie heeft deze track (nu White Label geheten) een tweede verse gekregen. Die extra ademruimte doet de beat goed, waar de track als geheel flink van opknapt.

Bonjour
“Laissez le bon temps rouler” rapt Nas op Bonjour, een track die klinkt alsof je met koud glas aan een warm water zit, ergens in een zonnig deel van Frankrijk. De rapveteraan deelt terloops hier en daar wat adviezen mede, maar de belangrijkste daarvan lijkt toch wel te zijn: geniet. Met een album als Nasir is dat gelukkig prima te doen.

Op dit moment is NASIR nog niet op de streamingdiensten te vinden. We updaten het artikel zodra dat wel het geval is.

UPDATE: De plaat is er, en de volgorde blijkt toch iets anders te zijn dan waar we het in hoorden. Het bombastische Not For Radio is een logische opener, maar laat meteen ook horen waar de vertraging in zat: er is op het allerlaatste moment een originele Diddy rant aan toegevoegd, inclusief distortion!

Meer Nieuws, Reviews