In 2015 veranderde niet alleen het Nederlandse hiphoplandschap, maar het Nederlandse muzieklandschap voorgoed. Een collectief van jonge artiesten, producers en creatives kwam samen op waddeneidland Schiermonnikoog met een missie: muziek maken in een samenstelling die een Paradiso zou kunnen vullen. Het resultaat: New Wave, een album dat de toon zette voor de moderne Nederlandse game. Het raakte niet alleen een hele generatie, het vormde tevens een nieuwe. Tien jaar na dato kondigden Top Notch en MOJO een comeback aan, live op het podium. Deze week staan de artiesten, velen inmiddels uitgegroeid tot vaste waarde in de top en sommigen zelfs tot supersterren, vijf keer samen in een uitverkochte Ziggo Dome. Wij waren bij de première.

Ronnie aan het roer

Het is op sommige vlakken een reünie, maar de grootste sterren werken nog altijd samen aan muziek. Een aantal van de artiesten in kwestie – Frenna, Lil Kleine, Ronnie Flex, Jonna Fraser – wisten zalen van dit kaliber in hun eentje al uit te verkopen. In dat opzicht is het niet gek om te zien dat, wanneer ze de handen ineen zouden slaan, iets héél groots neer zouden kunnen zetten. Hoe zou die toentertijd vernieuwende productie en de saamhorigheid ruim een decennium later doorklinken in de show? Wat begon als creatieve uitspatting, groeide al snel uit tot cultureel monument. En die werd gevierd in de grootste popzaal van het land, met Ronnie Flex zowel zichtbaar als hoorbaar aan het roer.

Hij start de show in zijn eentje, in het donker zittend op een gigantisch scherm dat tegen de achterkant als vloedgolf over het publiek klotst. De globe achter hem zoomt langzaam in op het waddeneiland waar in 2015 de magie ontstond en daar vangt ballad én albumintro Het Is Zover aan. Al snel voegen Idaly, Jonna Fraser, Lil Kleine en Bokoesam zich bij hem. Daar staan ze, als de Power Rangers, compleet in op elkaar afgestemde outfits, terwijl de eerste 808’s van Hoog/Laag uit de speakers knallen. Het publiek voelt het: dit is gróóts.

Productie en bravoure

Want de projecties over dat golvende scherm wisselen per track – soms zijn er abstracte of verstoorde live-camerabeelden op te zien, soms foto’s en dan weer worden woeste golven van de zee geprojecteerd. Sef heeft zich bemoeid met de productie, en dat is voor een hiphopshow van dit formaat tegenwoordig haast een must. De lampen bovenaan de golf verlengen de beelden, en ook de lichtreeks aan de rand van de tribunes symboliseren regelmatig de nieuwe golf waarmee deze generatie artiesten tien jaar geleden de hiphopscene overspoelden.

Dat grootste gevoel beklijft, zeker in het eerste uur van de show. Hoe de bassen van Dom Dom Dom over de tribunes denderen, hoe SFB hun vijfde member – is ‘ie weer, Ronnie! – introduceert, en hoe de zeer kale beat van No Go Zone wordt onthaald als volkslied; prachtig om de supersterren en vaders van nu weer even hun innerlijke jeugdige bravoure van toen te zien bovenhalen.

Tien jaar, vijftig songs

Veel van de nummers uit de set staan niet meer standaard op de setlists van de artiesten. Het is dan ook tof om de chemie tussen Lil Kleine en Bokoesam te zien tijdens 43. Laatstgenoemde begint kort daarna aan de eerste soloset, waarvoor Ronnie hem had gevraagd om ook Infrarood te spelen. En zo komen niet alleen tracks van het jubilerende album aan bod, maar eigenlijk songs uit die hele era waarin Nederlandse hiphop een nieuwe gedaante aannam. Jonna Fraser met Do Or Die, Frenna’s Gang en Ronnie Flex’ Energie zijn dan ook op de vijftig-delige setlist (!) beland.

SFB krijgt een groots onthaal van een juichende Ziggo Dome. Het tamelijk uitgebreide blok tracks dat Frenna, Priceless, KM en Jandro samen doen vormt een groot contrast met wat er vlak vóór gebeurde, toen Ares en Afriki slechts een paar minuten allebei aan een kant van het grote en op dat moment somber uitgelichte podium geparkeerd stonden om hun samenwerking Voor Een Ander te vertolken. Waarom zij amper speeltijd kregen en anderen ruim een half uur podiumtijd klokken, laat zich raden.

Ook Lijpe wordt ontvangen als de ster die hij is; vaak bewegend in de luwte, weg van de camera’s en podia, weet hij een miljoenenpubliek te bereiken. Jammer genoeg kiest hij ervoor om slechts Eng en Mansory (met Frenna) te spelen, en niet zijn bijdragen op New Wave live te doen. Zodra hij van de enorme catwalk is verdwenen wordt ultieme banger Vallen In De Club ingezet, maar dan is hij al in de donkerte opgegaan. Ook D-Double moet het zonder hem stellen tijdens zijn performance van Dikke Gun. Jammer? Ja. Een wereldramp? Nee.

Alle neuzen dezelfde kant op

Wat begon als creatieve uitspatting, groeide uit tot een cultureel monument. Toch is het knap dat deze groep artiesten, waarvan een aantal deze zaal op eigen naam al heeft gevuld, hier samen staat. Frenna vertelde bij de aankondiging al in de media over dat hij moest bikkelen om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Niet gek; Ares trok zich in 2015 al terug van de liveshows omdat zijn aandeel voor zijn gevoel te klein was, Ronnie kreeg het een paar jaar geleden aan de stok met het label dat hem volgens hem financieel uitgeknepen had. En dan Lil Kleine, die het label al eerder verliet en zijn toenmalige vriendin op camera mishandelde. Hier is hij gewoon weer de ster die hij altijd al was, en het publiek – meer vrouwen dan mannen bij een hiphopshow, wow! – zingt vrolijk met hem mee.

De show wordt zonder DJ in zicht gebracht, behalve wanneer $hirak zijn Ye-esque Runaway-moment krijgt door de eerste toon van Zeg Dan Niet meermaals op een board te tikken. Samen met Ronnie trok hij op Schiermonnikoog de kar. Hier is het Ronnie, die na zijn speciale Remi- en Nori-shows wéér een ander hoofdstuk uit zijn carrièreboek voordraagt. Feilloos, energiek en goed bij stem.

Van een weekje op de waddeneilanden naar een weekje Ziggo Dome

New Wave in concert bewijst zijn muzikaliteit, maar ook het gigantische vocale bereik van Jonna Fraser. De supersterrenstatus van Frenna, het podiumplezier van Bokoesam. Het rappend vermogen van D-Double en de vergevingsgezindheid van het publiek voor misstappen. Maar vooral dat een generatie artiesten volwassen is geworden maar niet vergeten is waar ze het allemaal aan te danken hebben. Een weekje opgesloten zitten op een eiland heeft hen geen windeieren gelegd en daar vouwen ze hun handen voor op elkaar. En met hen ongeveer 75.000 bezoekers. Historisch was het zonder meer. Voor het predikaat legendarisch was het op de première-avond nog iets te vroeg.

Fixtures:

Locatie: Ziggo Dome, Amsterdam-Zuidoost
Hoogtepunt: De vocalen en het bereik van Ronnie Flex en Jonna Fraser
Merchandise: Hoodies, shirts, sleutelhangers en bij buitenkomst een flyer om het New Wave-vinyl te pre-orderen
WC: Gratis
Garderobe: gratis of kluisjes
Fotograferen: Ja, de eerste drie songs
Geluid: Goed
Bezoekers: 17.000 (uitverkocht)
Damage: vanaf € 50,49
Cijfer: 8+

De rest van de foto’s (@picsbygustav): 

Geplaatst door bowie op 3 februari 2026
,