Nas omarmt zijn 49-jarige zelf op ‘King’s Disease III’

“No beef or rivals, they playin ‘Ether’ on TIDAL / Brothers can do anything when they decide to / In a range rover dissecting bars from ‘Takeover’ / Sometimes I text Hova, like ‘ni**a this ain’t over’!”, horen we in Thun, voorin het nieuwe album. Twee jaar geleden zei Nas al dat producer Hit-Boy de katalysator was die hij nodig had, en hij was damn right. Een consistente run van vier platen verder steekt hij zelfs (lachend!) weer eens de draak met Jigga.

Het is een indrukwekkende reeks albums. De King’s Disease-trilogie die enkel werd onderbroken door Magic, het meest geconcentreerde album dat tevens door Hit-Boy werd geproduceerd. Toch kent het derde deel weer een nieuw element; deze is featuringloos. Luisteraars krijgen 52 minuten aan Nas en alleen Nas die ongestoord zijn gang gaat.

Dat er geen gastartiesten op KD3 staan is helemaal geen probleem. Als er iemand is die genoeg verhalen heeft en ze perfect beeldend kan vertellen is het Nas wel. Hij slingert ze ook nog eens met meer energie de microfoon in dan op de vorige platen. Waar de inspiratie vandaan komt om gemiddeld eens in de zes maanden een album van dit niveau te droppen is een raadsel. Zou de verhalende productie van Hit-Boy, die zijn beste beats voor Nas lijkt te bewaren, zijn pen in beweging brengen?

Koesteren

Weet je nog? De eerste keer dat je Nas hoorde? De man in kwestie schetst zelf verschillende mogelijke scenario’s van het moment dat dat gebeurde. Hij rekent op de beste batch instrumentals af met mensen die zeiden dat hij een slechte beat picker zou zijn. En hij hoopt dat dit album voor een aantal guys de eerste keer is dat ze hem horen spitten. Hij heeft groot gelijk, want hij klinkt nóg vitaler dan op zijn laatste platen. Nas raadt ons dan ook alvast in de albumopener aan zijn oude passie en nieuwe werkritme moeten koesteren:

“Look yourself in the mirror, tell me times ain’t the scariest
For me droppin’ album after album, like it’s a various artist compilation
But it’s just me and HB and this shit take concentration
N***as know I don’t drop this often, so cherish it
Like your daughter’s graduation, kids marriages…”

Waar er op KD1 nog wat grootse beats te horen waren, kiest het duo hier voor ingetogen drumpartijen met pianomelodieën eronder (Legit), smerige funk met dusty drums (Recession Proof) en een luchtige sample die niets anders dan de waarheid spreekt voor Nas: “I’m on fiiiiire!” Ook de beatwisselingen – in Michael & Quincy, Reminisce en WTF SMH – mogen er zijn. Nas verliest erboven nooit zijn focus en flow, al schakelt hij van grimmig naar bedachtzaam. Er wordt geleend uit het oeuvre van Mary J. Blige, en… horen we in Beef nou een throwback-sample uit zijn eigen NY State Of Mind?

Die track van Illmatic werd overigens geproduceerd door DJ Premier. Een gezamenlijk album van Nasir en Preemo hangt al jaren in de lucht. Wat Nas erover te melden heeft doet nog méér de oren spitsen; “Premier album still might happen.” Ehm, tuurlijk. Lamaarkomme. Een andere hiphopcoryfee die aan Illmatic meeproduceerde kan het krijgen, al is het slechts een referentie naar diens twijfel om Nas aan te klagen vanwege gemiste royalties. “I wonder why Pete Rock would act like that /  That type of behavior make me give rap right back.”

In de huid van een rap-ruzie

Richting het eind van het album kruipt Nas weer eens in een levenloos onderwerp, net als in jaren ’90 klassiekers I Gave You Power en Last Words. Waar hij toen respectievelijk sprak vanuit het perspectief van een pistool en een gevangeniscel, belichaamt hij nu het concept waar iedere rapper bekend mee is: beef. Met een meesterlijk gebruik van metaforen zet hij ‘zichzelf’ neer als een door hiphop gecreëerd struikelblok. En erger nog; een spaak in het wiel der vooruitgang van de zwarte gemeenschap.

Niemand anders die je binnen enkele lettergrepen zó in een scène kan zetten als Nas. Op King’s Disease III omarmt de QB-veteraan zijn groei. En knuffelt hij de beproevingen die hij moest doorstaan om de man te worden die hij is op 49-jarige leeftijd. Hit-Boy is het beste dat Nas kon overkomen om zijn vierde prime in te gaan. En zolang die met dezelfde passie de rap-superheld uithangt, kan hij doorgaan tot hij de tachtig passeert.

Stream:

Geplaatst door bowie op 11 november 2022