Voetbal, hiphop en graffiti; het lijkt een rare combinatie. Toch vormen deze drie ingrediënten de ideale mix voor Kamp Seedorf, het collectief uit Almere dat sinds een paar jaar een aantal oude voetbalhelden, maar ook hiphophelden van nu en weleer vereeuwigt door middel van speciale, handgeschilderde werken. Wij spraken met Clyde, een van de leden, over het werk van de groep.

 

In Almere en Amsterdam doken twee jaar geleden verschillende van die handgeschilderde plakkaten op. Zo verschenen onder anderen Stefan Pettersson, Stanley Menzo en Clarence Seedorf op de muren. Waarom juist die spelers? “We houden vooral van excentrieke figuren en gekke, moeilijke shirts enzo.”
Naar laatstgenoemde speler noemde het collectief ook de naam van de groep.
“De basis ligt in onze hometown Almere. Clarence Seedorf komt ook uit Almere en een van ons heeft zelfs nog met hem in de klas gezeten. We vonden de verwijzing naar de voormalige legerbasis (Kamp Seedorf, red.) ook wel grappig en opruiend. Verder is Seedorf, de voetballer, net als Almere door iedereen uitgekotst, maar toch heel dope.”

“Voetbal, muziek en graff, het zijn onze hobby’s en inspiratiebronnen in een mix. Dingen in het leven waar we echt blij van worden.”
Als er gevraagd wordt naar de stijl van Kamp Seedorf is het antwoord van Clyde simpel: “Eigen. We geven alles de echte Kamp Seedorf behandeling, met liefde uiteraard.”
Al hun werk is met de hand geschilderd op grote vellen papier. “We laten die shit niet drukken, het is pure ambacht. Elk werk is one of a kind.”
Het idee om Kamp Seedorf te starten, lijkt geboren te zijn uit verveling. “Het was om iets leuks te doen te hebben. Anderen kijken naar de televisie of gaan naar een of ander moeilijk museum. Wij vinden dit tof om te doen. Bier erbij, hiphop erbij. En lekker schilderen.”

Regelmatig worden er collabo’s gedaan met FootballCulture in de vorm van T-shirts. Die samenwerking kwam via gezamenlijke kennissen tot stand. “Die gasten begrijpen Kamp Seedorf heel goed, wij begrijpen FootballCulture heel goed. Door gedeelde interesses is het balletje uiteindelijk gaan rollen. Het is volgens ons het tofste merk van Nederland. We zitten volledig in dezelfde modus als zij.”

Meestal zijn de leden één avond bezig met het schilderen en het knippen van de plakkaten. “Af en toe wel langer, dat hangt af van hoe gedetailleerd het beeld is. Het plakken gaat een heel stuk sneller, dat is in een kwartiertje gedaan. Gelukkig zijn we nog nooit opgepakt voor wildplakken of graff. Ik denk ook wel dat de politie een oogje toeknijpt omdat ze het zelf tof vinden. Bij de ArenA stonden we eens oog in oog met security, maar dat liep met een sisser af.”

Niet alleen voetballers worden vereeuwigd op de muren, ook Andy Fordham staat afgebeeld, met in plaats van een dartpijl een Kamp Seedorf-stift. “We halen overal inspiratie vandaan. Een dikke darter die ook nog eens de Embassy won toentertijd. Vinden we mooi.”
Achter het logo van Kamp Seedorf, die stift, moet niet teveel worden gezocht. “We vonden een marker met daarop de tekst Kamp Seedorf genoeg, we vinden het een mooi beeld.”
Als gevraagd wordt naar het doel van Kamp Seedorf blijkt het antwoord gemakkelijk: “Iedere keer dat we shit maken, willen we lachen. En het is echt geweldig wanneer anderen er ook van genieten. Maar dat is niet het belangrijkste, als wij het maar dope vinden.”

De leden van het collectief beschouwen Kamp Seedorf als een soort Wu-Tang Clan: “Kamp Seedorf bestaat uit een harde kern met een hoop helpers eromheen. Allemaal gasten en één meisje. We zijn woonachtig in Almere en Amsterdam en de leeftijd varieert van jong tot stokoud.”
Alle leden hebben een graffitiverleden, de meesten hebben nu een baan. Toch gaan ze door met graff. “De meeste leden zijn er nooit mee gestopt. We misten toffe graffiti en street art in onze directe omgeving, vandaar dat we onze spullen maar weer uit het vet hebben gehaald.”

De plakkaten zijn niet het enige werk van Kamp Seedorf. Zo is er in Almere een straatnaambord te zien met daarop de tekst ‘M.O.P.-promenade’. “M.O.P. trad een tijd geleden op in Almere, tijdens het Drumparktroon festival. Dat vonden we echt heel vet, vandaar dat we die straat zo hebben genoemd.”
Verderop in Almere hangt een bord met de tekst ‘Beastie Bos’. Waarom plaatst Kamp Seedorf die borden? “Omdat niemand het verwacht. Verrassingen en onverwachte dingen zijn goed voor je, zeker in Almere. Hier is alles heel technisch bedacht en uitgetekend, zo lijkt het. Daarom lijkt het ons goed om af en toe de boel even lekker wakker te schudden.”

Hiphop speelt een heel grote rol binnen Kamp Seedorf. “We houden van scherpe punchlines en creativiteit. Hiphop geeft ons kracht en energie. Die echte ‘niet lullen maar doen’ mentaliteit, gewoon keihard beuken en doorgaan.”
Naast de straatnaamborden waarin hiphopacts worden geëerd, staan ook veteranen Slick Rick, Flavor Flav en wijlen MCA afgebeeld. “Voor MCA hebben we gekozen omdat hij toentertijd net was overleden, je kunt die afbeelding zien als een soort eerbetoon. Die andere twee ook trouwens, Slick Rick en Flavor Flav zijn twee enorm excentrieke, interessante figuren uit de hiphopscene. Buiten dat vinden we ze dope.”
Naast deze oldschool helden staat ook de Nederlandse Sjaak (in een Strijdersysteem shirt) op de muur. Sjaak heeft de foto’s van de afbeelding al een paar keer geretweet. “Van Sjaak worden we echt vrolijk. Hij is een held. Shit niet al te serieus nemen en stiekem toch keihard komen, dat proberen wij ook.”

Meer Interviews, Rewriters