Het blaast de meeste huidige producers totaal omver. Knowhow laat horen hoe een lied moet worden geproduceerd, de composite van samples, muzikaal echt een geheel vormen met de flow, stem en betekenis van de woorden. In die context moet het op waarde worden geschat. En dan is het een waardevol album. Een bitch slap naar de huidige generatie. Twaalf nummers met een intro en outro. Een dozijn dope.

Straatwaarde: DJ Knowhow op waarde geschat. Maandagavond, metro station Bijlmer Light, sta ik dan. “What the fok doe ik hier?” Op weg naar een luistersessie van het album van DJ Knowhow in de Cruise Control studio’s in het centrum van Amsterdam. Mijn zoontje ligt met koorts op bed. Voor werk moet ik morgen een verslag af hebben. Ligt nog een trouwreportage te wachten; waar ik vier meijer mee ophaal. Wat verdien ik hiermee? Ik lach mijzelf uit als ik tot de conclusie kom dat ik mijn prioriteiten lijstje niet op orde heb. Wedden dat ik dit eerder af heb dan datgene wat de huur betaalt?

Wat is de waarde van een album van een hiphop producer? In de Nederlandse platenmarkt is het album een promotiemiddel van de muzikant om zijn of haar werk te verspreiden. Om airplay te krijgen en om publiek te trekken naar de zalen. Met optredens verdient een artiest in Nederland geld. Zover er geld is. Hoe gaat een producer daarmee toeren? Met al die verschillende artiesten op het podium?

De kerntaak van een album: het verspreiden van artistiek werk via een geluidsdrager is verdwenen. Daarmee de noodzaak en de commerciele waarde van het medium. Dus het langverwachte debuut album van Knowhow? Hou toch op, wat een bullshit. Als album zit ik er niet op te wachten. Terug van weg geweest? Waar was hij dan heen?

Wat het wel is: het is moddervette muziek. Het blaast de meeste huidige producers totaal omver. Knowhow laat horen hoe een lied moet worden geproduceerd, de compositie van samples, muzikaal echt een geheel vormen met de flow, stem en betekenis van de woorden. In die context moet het op waarde worden geschat. En dan is het een waardevol album. Een bitch slap naar de huidige generatie. Twaalf nummers met een intro en outro. Een dozijn dope. Ik kan niet wachten om, op welke manier dan ook, het kunstwerk in mijn iTunes te zetten. Als spelletje is het ook een leuk album, ‘He, dat is die sample en dat is die plaat!’

Het is in de Nederlandse spreektaal geworteld om minderwaardig over Nederlandse muziek te spreken. Iedreen heeft het over liedjes. Fok that shit. Als een nummer mij door merg en been raakt, dan is het een lied. Levenslied. Liedjes staan op de CD van mijn zoontje: “Bert en Ernie…”. Nachtwacht, ja leuk schilderijtje.

Wat staat er allemaal op het album?

Yukkie B blaast gewoon uit de boxen met Paradise, daaamn! Tim komt met de legendarische en historische Poing! voorbij. Complex vertelt De Kronieken Van De Straat. Zijn flow gaat geheel op in de beat aldus Know How: “Hij killed echt die track!” Zijn broer van een andere moeder, Too Tall, komt ook langs. Skate heeft het over Stoppen of Doorgaan? Ooit zei hij dat hij niet in het Nederlands zou rappen, over zijn lijk. Hier snijdt hij, live and kicking, een onderwerp aan dat leeft. Het onderwerp, stoppen of doorgaan, houdt een hele generatie nu bezig. Elke muziekstroming weer. Goede vraag en tegelijkertijd stomme vraag. Alle grote kunstenaars, zijn die ooit gestopt met creëeren omdat ze er geen geld meer mee verdienden? Nee dus. Doorgaan proberen geld te verdienen als er geen geld aan te verdienen valt, dat is stom. Aangename verassing: het nummer met Def P. Maakt alleen niet waar wat de kwaliteiten, die ze beide in huis hebben, beloven. Het is een 1+1=2 en niet 3. Jammer. Een groot gemis is de track Main Event met EPMD en Keith Murray. Het gelegenheidsnummer dat gemaakt is tijdens, het door Heineken gesponsorde De Hop. Dit is een avond waar een aantal artiesten die nog nooit eerder hebben samengewerkt live een poging wagen om een meesterwerk neer te zetten. En hopsakee, die avond is dat zeker gelukt! Zorg dat je Main Event hoe dan ook te pakken krijgt. Als het mij lukt, blaas ik het uit mijn speakers onder het genot van een beugel.

Met drie covers: Brown Sugar, True Colors en So Fine probeert Knowhow op een andere manier te bewijzen wat hij kan. Met een cover geeft een artiest een eigen interpretatie aan iets wat al eens gemaakt is. Glad ijs. De eerste van drie covers, Brown Sugar van D’Angelo, met Caprice. Knowhow’s versie is goed. Het orgineel is echter te actueel voor de cover om uit de schaduw te kunnen treden. Wat zou er uit zijn gekomen als ze een echt oud wicked nummer hadden gekozen? Daarmee is de keuze van True Colors beter geslaagd. Het was een goed nummer dat nu flink is afgestoft. Met de zangeres Kim neemt Knowhow mij mee op een muzikale reis. De laatste So Fine met U-Gene, swingt de pan uit. Voor mij net te onbekend om deze versie te kunnen vergelijken.

Het album van DJ Knowhow heeft de titel gekregen naar aanleiding van een lied dat Murth The Man O Script ten gehore gaf tijdens de eerste Double Talk Festival in het Frascati Theater. Jaren geleden.

Straatwaarde is het nummer dat de betekenis uitlegt aan de luisteraar. “Als je iets wilt uitbrengen/begrijp dan ook wat je uitbrengt. Snap je?” Over de bij effecten van onze populaire cultuur: “Wat je doet is, je polute that shit, so please don’t.” “Straatwaarde wordt nooit uitgeteld in geld.” Met dezelfde lyrics van dit rustige lied ging de zaal uit zijn dak, destijds. Mij krijgt hij er nog steeds stil mee. Alle genodigden krijgen een mooie ouderwetse persmap mee. Met daarin een bio van Know How. Moet ik jou nou gaan vertellen wie deze Dutch Master is?

Thuis zit ik achter de computer. De luistersessie te laten bezinken. Aan het werk. Met een trouwalbum dat nog afmoet. MSN staat aan. Een totaal vreemde voor mij komt via mijn Afrikaanse MSN-adres binnen op mijn beeldscherm: “Yo my Nega.”

Meer Interviews