Via het okayplayer.com forum uphooken met een hongerige Amerikaanse MC en dan na verloop van tijd een goed ontvangen LP uitbrengen. Dit overkwam Nicolay uit Utrecht die samen met Phonte (Little Brother) de plaat "Connected" onder de naam Foreign Exchange uitbrachten.

Inmiddels heeft Matthijs Rook internationale faam als Nicolay, doordat hij met zijn producties op vele toonaangevende albums te vinden is en zo ook recent zijn eigen project The Forgeign Exchange heeft uitgebracht samen met rapper Phonte van Little Brother en heeft hij inmiddels een record deal met het Engelse Barely Breaking Even (BBE). Ik zocht Matthijs op in Utrecht waar hij tijd had voor een interview…

Hoe is het allemaal begonnen met Nicolay en vanwaar de naam Nicolay?
Nou de naam is heel makkelijk, het is mijn derde doop naam en ik heb hem eigenlijk gekozen omdat ik geen DJ ben en ik wou ook niet net doe alsof en ik wilde toch een naam die dicht bij mezelf lag en toch makkelijk internationaal te begrijpen is. Nou, Matthijs is dat niet en mijn achternaam al helemaal niet dus toen kwam ik eigenlijk daar op uit. En tegen de tijd dat ik begon met beats maken rond 2000 vond ik dat ik een goede naam nodig had.

Gebruikte je voordat je beats maakte deze naam ook al?
Ik heb heel vaak in bandjes gespeeld, in Bastian bijvoorbeeld, en ik gebruikte toen al wel die naam en we hebben zelfs nog een band gehad onder die naam dus onofficieel heb ik het al een tijdje. Maar echt op plaat was pas sinds 2000.

Denk je niet dat je de Nederlandse hiphop scene een level omhoog kan gooien met je producties?
Jezus, haha. Als ik ja zeg ben ik vet arrogant! Nou, als ik eerlijk moet ik zeggen dat ik heel veel mensen niet ken om dat goed genoeg te kunnen beoordelen. Ik ben niet echt iemand die in de scene zit dus van heel veel mensen weet ik niet wat ze doen en hoe dat klinkt. Ik heb inmiddels C-Mon & Kypski leren kennen, nou die zijn op hun gebied echt vreselijk goed, en ik vind Delic echt goed, die kende ik ook nog niet. Dus ik moet echt nog een beetje geschoold worden zeg maar. Maar ik denk dat ik er wel iets aan kan toevoegen, ja. Dat absoluut.

Vind je het dan niet raar dat je dan op zich uit het niets in deze scene terecht komt?
Nou, ik had natuurlijk al wel het een en ander gedaan met die bandjes vroeger, maar op een gegeven moment had ik het gewoon gehad. Ik ga gewoon beats maken, helemaal niemand meer om me heen, ik had gewoon iets van ik maak beats omdat ik dat leuk vind en nu is het een beetje toeval dat ik via Foreign Exchange weer terug kom met een bepaald verhaal op zak. Maar vanuit het niets is het dus eigenlijk niet, maar dat lijkt wel zo, ja.

Het Foreign Exchange project is een project waarin jij de beats verschaft en Phonte (Little Brother) het lyrische gedeelte verzorgt. Kan je ons vertellen over het onstaan van dit project?
Ik was dus met beats maken begonnen, gewoon voor mezelf. Maar ik wilde op een gegeven moment wel voor mezelf weten wat mensen er nou van vonden. En toen heb ik ze online gezet op het forum van okayplayer en toen heb ik gezegd van laat horen wat je er van vindt, als het slecht is wil ik het ook horen. En toen vond eigenlijk grotendeels van de mensen het goed en ja, dat vond ik ook wel leuk. Maar goed, Phonte had het inmiddels ook gehoord en hij was net met Little Brother bezig. Hij had zoiets van stuur die beats op en laat ons er iets op doen. Dat heb ik toen gedaan en dat was “Light It Up” die toen op de B-Kant van de single is gekomen. Toen zijn we dat eigenlijk blijven doen en bij nummer zes hadden we zoiets van: “Hey, het is nu eigenlijk te veel voor een single of EP.” En toen hadden we zoiets van: “Laten we een heel album te maken.” En aanvankelijk was het idee om meer een soort Nicolay versus Little Brother zou worden maar Big Pooh vond de directie die we namen niet zo koel meer, want dat is echt zo’n biggie/jay z gast, zo’n straatjongen. Die had zoiets van: “Doe jij jouw ding, dan richt ik me ook op me solo ding.” En toen is Phonte ook begonnen met gasten zoeken en mensen van Justus League vragen dus zodoende is het met Phonte en mij ontstaan.

Was je verbaasd toen je remix van “Light it Up” op de B-kant van de 12inch terecht kwam?
Niet echt verbaasd. Ze waren er meteen weg van. The Listening (het album) die was al af en ze wilden er em graag op hebben dus toen werd het de B-kant van de single. En dat heeft in die zin mij heel veel geholpen qua stimulatie. Dus dat is nog steeds wel een van de dingen waar ik trots op ben…

Hoe ging de samenwerking via internet?
Ja prima! Mensen vragen altijd van: “Is dat niet moeilijk en ingewikkeld?” maar het was juist super makkelijk. We hadden allebei zoiets van: “Het gaat een beetje ver om steeds heen en weer te vliegen.” Maar met bestanden versturen gaat het heel makkelijk. Elkaar een beetje aftasten. Eigenlijk was het ook een stuk gemakzucht. Het kost geen geld. Je weet waar je zit en we doen het nog steeds zo. Ik vond het prettig en doe het nog steeds…

Ja, want er zijn plannen voor een nieuw album?
Ja, dat sowieso, maar dat is pas in de verre toekomst. Want we zijn nu ook voor anderen aan het schrijven. Zoals Darien Brockington, dat is een van de zangers die op de plaat staat, dat is een beetje de soul jongen en die is een solo plaat aan het maken. Met hem zijn we bezig. Tegerlijkertijd ben ik met een soort spin-off project bezig en tegen die tijd dat dat allemaal af is gaan we weer op het nieuwe album van FE concentreren.

En wat is dat spin-off project van jou?
Ha, dat is dan de primeur dat je dit weet want ik weet het pas sinds deze week. Maar ik ga voor BBE een soort ding doen wat misschien nog het meeste lijkt op die Beat Generation series van hun. Maar dan anders. Een soort productie album dus, artiesten vragen ook hopelijk uit Nederland kijken of dat gaat lukken. En dan gaat BBE dat hopelijk begin van de zomer 2005 uitbrengen. Maar die komt dus sowieso.

Je hebt verschillende remixes gemaakt voor o.a. Little Brother, Common en CL Smooth die je ook op je website kan beluisteren. Worden deze ook nog officieel uitgebracht?
Ja, die worden geperst op vinyl in een gelimiteerde oplage van ik denk 1000 tot 1500 stuks. Gewoon blacklabel met een sticker erop. En die worden hopelijk in november of december door een label uit New York uitgebracht. Misschien niet allemaal, er staan er vijf op de site en ik denk dat het er vier worden met instrumentals erbij. Maar in ieder geval die Pete Rock remix, Common, en die van Little Brother plus instrumentals want dat vinden ze leuk.

Wat hebben we verder?
Big Pooh heeft een solo plaat waar een nummer van mij op staat. Ik zit nu bij The Hall Of Justice, dat is een soort management firma van Big Do (manager van Little Brother) en die heeft dat begonnen als een soort management company annex label waar heel veel groepen op zitten. En daar gaan we heel hard mee aan het werk. Verder gaan we touren met Foreign Exchange in december of januari en we gaan zeker ook in Nederland spelen. Ik geloof in de Melkweg. En verder in Scandinavië, Duitsland en meer landen in Europa en dat wordt heel dik!

Denk je dat Foreign Exchange het bewijs is dat internet ook voor hiphop het medium van de toekomst is?
Ja, absoluut. Misschien Little Brother nog meer als groep, want die zijn dankzij internet daar waar ze nu zijn. Die hebben op dezelfde manier hun nummers online gezet, zonder dat ze ook maar 1 deal hadden en daar hebben ze dus hun deal aan te danken. En straks heb je gewoon geen platenmaatschappijen meer nodig. Kijk, BBE is een independent label en ze zijn te gek, die denken met hun muzikale smaak eerder dan met hun geld. Maar straks gaat alles via het internet. Zelf promotie, hard werken en een beetje creativiteit, dan lukt dat. Kijk naar Duvel Duvel, ook via internet zo groot geworden en bezig met nog groter worden. Sky’s the limit, serieus!

Opvallend is het specifieke ‘eigen’ geluid van je beats. Kan men in de toekomst een andere stroming verwachten zoals rock met harde gitaren?
Haha! Rock? Rock en ik dat gaat niet samen. Tenminste als ik van Rock houd dan is het van die gladde Van Halen shit waar niemand op zit te wachten, Guns & Roses misschien nog wel. Maar het is gewoon me ding niet. Ik zie het eerder de andere kant op gaan richting Dance of Soul en Funk. Pop of Drum & Bass misschien ook wel maar Rock is gewoon niet mijn ding, ik ben niet zo’n gitaar man.

Creëer je bij het maken van je beats een gevoel waarbij jij een onderwerp bij bedenkt of is het bedenken van de onderwerpen meer het werk van Phonte en/of andere MC’s?
Nee, Phonte doet dat. Ik ben gewoon geen schrijver. Niet echt een man van worden. Eigenlijk gaat het zonder erover te praten dat Phonte het goed aanvoelt welk onderwerp er over de beats heen gaan. Mijn beats hebben ook vaak geen titel, dat begint met nummer 1, 2, 3. Het ging gelukkig iedere keer verbazend goed bij Phonte, van begint tot het eind. De onderwerpen die Phonte gebruikt liggen ook dichter bij mij, dus hoef ik me ook niet anders voor te doen dan ik ben. Hij rapt niet over drugs en dergelijke, dus daar vind ik mij ook in. Als je op een gegeven moment jezelf niet meer bent, wat heb je dan nog te maken snap je?

Ooit gedacht of is het ooit ter sprake gekomen om samen met 9th Wonder te werken?
Ik geloof niet dat het gaat gebeuren. We wilden eerst iets doen en het de “Twin Towers” noemen, want die gozer is net zo lang en net zo mager. Maar die gozer is zo druk! We hadden eigenlijk in 2002 al zoiets van, we moeten iets samen doen en ooit zal het hopelijk wel gebeuren. Maar hij is op het moment zo ver en dus druk bezig. Nu net een beat op het nieuwe De La Soul album, 3 tracks voor de nieuwe Destiny’s Child dus dat zijn geen grappen. We hebben het er wel altijd over als we elkaar spreken. Het is ook meer een beetje friendly competition haha.

Dus je bent de 9th Wonder van Nederland
Ha, ik weet het niet. Ik denk het niet. Ik denk dat we heel verschillend zijn. De vibe van onze muziek is hetzelfde maar het geluid is wat harder, meer die Gangstarr traditie. Ik denk dat we wel allebei hetzelfde willen bereiken, maar hij is dan meer die ‘evil twin’ zeg maar, meer die hardere kant, en ik ben meer softer. En dat komt o.a. ook omdat ik hier ben opgegroeid in Nederland.

Je zit nu bij BBE, een mooi begin voor je debuut plaat bij zo’n prestigieus label is het niet?Absoluut. Het gaat makkelijk, maar die gasten maken ook geen grappen. Ze waren vanaf het begin heel enthousiast over wat we hadden. We zijn er via Phonte terecht gekomen en Eddy van BBE die sprak Phonte aan op de tour van Phonte. En wij waren op dat moment eigenlijk net bezig met Hiero Entertainment van Hieroglypics maar dat ketste eigenlijk af, omdat onze sound niet echt bij die van Hieroglypics paste. En met BBE ging het wel dus allemaal goed, en het is toch een label waarvan je wel enkele albums in je kast heb staan. En al gauw bleek dat ze de artwork ook koel vonden. Dus het was creatief gezien helemaal wat we wilden dus we hadden zoiets van: “Let’s go for it!”

Hoe is het eigenlijk gegaan met die artwork voor het album? Want die legt wel de perfecte sfeer van het album vast
Een vriend van ons, Frank, heeft dat gemaakt. Alle covers, net als hij ook “The Listening” heeft gedaan. We hebben het er heel lang over gehad wat we wilden, wat de juiste sfeer uitstraalde, niet te wijs, liever niet per se wij op de hoes en toen kwam Phonte een plaat tegen van Herbie Hancock genaamd “Speak Like A Child” waarop waarschijnlijk hijzelf zijn vrouw omhelst. En dat vonden wij zo’n sterk beeld dat we zoiets hadden van “Dat moeten we proberen na te maken”. Het is uiteindelijk wel iets anders geworden, want het is de zus van Frank met haar vriendje. En hij heeft dus die foto’s gemaakt en helemaal bewerkt en met een schitterend resultaat. Dus hij gaat ook zeker de 2e weer doen.

Hoe voelt het om wereldwijd zulke enorme postitieve feedback te krijgen dat zelfs Jazzy Jeff je complimenteert
Tsjah, das een mooi verhaal. In Juli had ik een maand dat het echt even te veel werd. Ik had daar Ali Shahid Mohammed ontmoet en Just Blaze, Prince Paul, Jazzy Jeff, Last Emperor, Wordsworth, Murs, zoveel mensen en toen flipte ik wel een beetje. En toen had ik wel momenten waarbij ik dacht van: “Shit, nu is het wel voor het echie!” Ik heb daar ook meegedaan aan Beats Society, dat is een soort vriendschappelijke battle. En daar deed ook 9th Wonder mee en wij moesten tegen elkaar en dat was allemaal een mooie ervaring en tevens de ultieme test. En het was te gek! Het is geweldig dat iedereen er zo verschrikkelijk van houdt. Ik had dat nooit gedacht…

Hoe is de hookup gekomen met DJ Black Panther waar jij “The Darkest Night Ever” voor hebt gemasterd?
Ja klopt, ik kende Science Fiction die zat bij Third Earth. En ik doe dat normaliter niet. Ik kan het wel, maar doe het liever niet. En dat album van Science Fiction werd gemasterd door iemand die dat op het laatste moment af liet weten. Dus toen heb ik toegezegd dat ik dat wel wilde doen. En toen had die label guy zoiets van: “Hey kan je dat niet nog een keer gaan doen?” Dus toen heb ik dat album gewoon gemasterd. Het was meer een soort favor. Wel een grappig weetje, haha. Volgens mij sta ik niet eens in het boekje! Ik heb zelfs ook nog dat album van Roosevelt Franklin gemasterd! Haha.

Ok Nic, bedankt heb je nog dingen die je kwijt wil aan de bezoekers van HIJS?
Haha, ik denk dat de shout-outs wel duidelijk zijn. Iedereen die ik koel vind, die weet dat wel. Check verder zo veel mogelijk mijn website!

Meer info: http://www.nicolaymusic.com & http://www.theforeignexchangemusic.com

Meer Interviews