Hiphop is inmiddels niet meer weg te denken uit de nationale theaters. Wie een kijkje neemt in de jaarprogrammering van de theaters, ziet naast voorstellingen van bekende rappers (zoals Lange Frans en Ali B) diverse theatergezelschappen die hiphop als ingrediënt of als leidraad nemen. Sinds oktober is Nederland een nieuwe dansvoorstelling waar hiphop centraal staat rijker, Father Father.

De voorstelling is een initiatief van Lloyd Marengo (doorgewinterde B-Boy, medeoprichter HipHopHuis en choreograaf) die na de voorstelling Tag voor de tweede keer in actie komt als choreograaf.

Abstract VS toegankelijk
In Father Father staan vier gerenommeerde B-boys (Rabbani Sayed, Xisco Riboch, Menno van Gorp en Mahamadou Gassama) en muzikale duizendpoot Julio Pimentel centraal. Het thema in Father Father mag dan weinig aan de verbeelding over laten, de uitvoering daarentegen des te meer. Verwacht geen dialogen tussen de hoofdrolspelers, de voorstelling is volledig spraakloos. De keuze voor het thema van de voorstelling ligt volgens Lloyd voor de hand omdat het een thema is dat erg leeft onder mannen: “Het is een gevoelig onderwerp waar niet vaak over wordt gesproken. Vrouwen spreken daar makkelijker over. Daarom vond ik het belangrijk om deze voorstelling te maken.”
Father Father is te bestempelen als abstract; door interpretatie kan een eigen verhaallijn ontdekt worden. Lloyd erkent dat het zeker geen simpel verhaal is. “Het is moeilijk om een verhaal over te brengen met deze voorstelling. Ik ga vooral voor associaties zodat iedereen er iets anders uit kan halen. Je ziet Julio op een gegeven moment jongleren met twee ballen en als je daaruit kan halen dat je als vader ballen moet hebben, dan vind ik dat prima. We hebben veel scholen gedaan en daar is een inleiding wel nodig. De voorstelling is voor iedereen bestemd, maar ik stem hem wel af op het niveau van de doelgroep.”

Selfmade men
Lloyd Marengo is voor Father Father op zoek gegaan naar persoonlijkheden die beschikken over een gezonde mate van hongerigheid. Daarnaast voelt hij de verantwoordelijkheid om de positieve ontwikkeling van dansers te tonen richting achterban. “De gekozen B-boys zijn echte battle-beesten die nationale en internationale bekendheid hebben vergaard. Het maken van theater is een andere tak van sport, maar de drive is er.”
Een jaar geleden werd er gebrainstormd over de inhoud van de voorstelling. “Ik heb met de hoofdrolspelers persoonlijke gesprekken gevoerd en iedereen heeft zijn verhaal gespeeld. Het is graven tot je wat vindt dus daar gaan veel gesprekken overheen. En vergeet niet, dit zijn geen academische dansers maar selfmade men.”

2013
Terwijl Father Father nog tot 12 december te zien is, werkt Lloyd in samenwerking met Amsterdam Boss Theaterproducties aan de voorstelling Loud. De voorstelling zal toegankelijker dan Father Father worden en moet in 2013 te zien zijn in de grote theaters zoals het Nieuwe Luxor en Carré.

Meer info

Meer Interviews