Insayno: “We proberen allemaal te deugen, maar niemand heeft het erover.”

Zijn carrière begon ooit per toeval in het freestyle battlerap-circuit en met inmiddels 38 gewonnen titels heeft Insayno meer dan furore gemaakt. Tegelijkertijd schuilt er achter zijn vermogen om vlijmscherpe punchlines en verses op de spot te improviseren, een artiest die sleutelt aan een repertoire vol goed doordachte en introspectieve platen. Samen met producer City Lights dropte hij afgelopen vrijdag zijn derde album Zeven Zonden Zeven Deugden. Een conceptuele dubbeldekker die de zeven zonden en de zeven deugden uit de Bijbel vertaalt naar zijn eigen leven.

“De grote grap is eigenlijk dat het nooit mijn intentie is geweest om battlerapper te worden”, begint Insayno te vertellen. “Jaren terug was ik met een vriend mee naar een evenement van Last Man Standing. Ik heb altijd al liefde gehad voor de kunst van het improviseren, maar ik hoefde daarmee niet op een podium te staan. Alleen werd mijn naam ineens omgeroepen omdat hij me stiekem had ingeschreven. Ja, shit. Daar stond ik dan, noodgedwongen in een battle tegen de toenmalige kampioen. Ik chokete de eerste ronde, maar herstelde in de tweede. De jury wilde nog acht bars en ik kwam met een punchline waardoor de hele crowd berserk ging. De adrenalinekick wanneer je wint is crazy. Daarom ben ik het blijven doen.”

“Er heerst alleen vaak het stigma dat battlerappers geen muziek kunnen maken”, vertelt hij verder. “Maar ik ben in de eerste plaats altijd al een artiest geweest die dus per ongeluk in die battlescene is gerold. Door mijn opvoeding ben ik een enorme music head, mijn moeder draaide echt van alles. Zo heb ik een goede muzikale basis kunnen leggen, maar battlerap heeft me ook de skills gegeven om sneller te kunnen schakelen. Dat sijpelt ook door naar mijn schrijfproces. Toen we de studio in gingen voor deze nieuwe plaat, hadden we na drie dagen al zes tracks liggen. Uiteindelijk hebben we in zestien dagen tijd de rest afgerond, gemixt en nog gemasterd ook. Ik moet wel toegeven dat ik voor een paar tracks al wat bars had liggen, maar het meeste is gewoon in de studio geschreven.”

City Lights per toeval

Dat het maakproces zo soepel verliep, ligt ook aan de samenwerking met City Lights. Opmerkelijk genoeg een andere gebeurtenis die voor Insayno puur uit toeval tot stand kwam. “Ik had nog niet eerder met City Lights gewerkt, maar was al langer op zoek naar iemand die de productie nog net iets emotioneler en dramatischer kon verzorgen dan de beats waar ik al op rapte. City Lights zat al sinds 2014 op mijn radar door de track Ademnood van Wudstik en Dicecream. Die productie had mij helemaal weggeblazen en ik moest en zou kijken hoe ik met hem in contact kon komen. Een tijdje terug stond ik op de line up van een hiphopevenement in Willem Twee met o.a. $KEER&BOO$, Risskant en McGyver. In de backstage raakte ik aan de praat met een dude die vertelde dat hij producer was. Nou, bleek dat gewoon City Lights zelf te zijn.”

“Later die avond heb ik hem gevraagd of hij mijn derde album wilde produceren en daar was hij direct enthousiast over”, vertelt hij verder. “Zodoende is het balletje gaan rollen en belandde ik bij hem in de studio. Ik deed hiervoor mijn mix en engineering altijd zelf, dus vond ik het in het begin moeilijk om dat uit handen te geven. Tegelijkertijd is het eigenlijk enorm draining om dat naast de opname zelf ook nog te moeten doen. Ik merkte direct tijdens onze eerste sessie hoe enorm veel skill hij heeft. Het is alsof je een soort mad scientist te werk ziet gaan met hoe snel hij is op de knoppen. Hij begreep vaak voordat ik mijn zinnen kon afmaken wat ik bedoelde als ik ergens een aanpassing wilde horen.”

“Ik voelde me bij hem in de studio voor het eerst in mijn leven pas een artiest.”

“Omdat ik me ineens geen zorgen meer hoefde te maken om het stukje engineering, had ik ineens veel meer ruimte om te kunnen experimenteren. Ik zing bijvoorbeeld ook veel meer op deze nieuwe plaat. Voorheen zou ik dat niet zo snel doen, omdat ik wist wat me nog te wachten stond na de opname. Maar nu kon ik ineens een heel deel van het proces loslaten en me focussen op mijn rol als vocalist. Dankzij City Lights leerde ik om te vertrouwen op elkaars expertise. Laat mij vooral lekker schrijven, rappen, zingen. En heel eerlijk? Ik voelde me bij hem voor het eerst in mijn leven pas echt een artiest in de studio. Voorheen deed ik het zelf. Uit pure noodzaak, niet omdat het leuk was. En ik ga dat nu nooit meer zelf doen.”

Zonden en deugden in balans

Het resultaat van hun samenwerking werd een veertien tracks tellend album, met een duidelijke A- en B-kant, en als thema de zeven zonden en zeven deugden van de mensheid. “Ik raakte geïnspireerd door het album Se7en van Ransom”, vertelt hij. “Dat album is echt sick, maar vooral omdat hij de zeven zonden op een manier had verwerkt die totaal anders is dan hoe ik ze zelf zie. Logisch ook, want hij komt uit een heel ander milieu als ik. Ik ben toen meer naar het concept gaan kijken en ontdekte al heel snel dat iedereen de zonden kent, maar we nooit de deugden bespreken. Eigenlijk is dat best vreemd, want we proberen allemaal om goede mensen te zijn, om te deugen, maar niemand heeft het daar eigenlijk over.”

“Je kan het alleen niet hebben over deugden zonder de zonden te bespreken. Die staan in balans met elkaar”, vertelt Insayno verder. “Als iemand aan een spirituele reis begint, is namelijk een van de eerste dingen die ze doen het vragen van vergiffenis voor hun zonden. Het is daarom ook logisch dat we daar moeten beginnen. Ik ben zelf niet enorm religieus, maar door met dit concept aan de haal te gaan heb ik ook nagedacht over welke plaats het allemaal heeft in mijn leven. Ik wilde er een persoonlijke beschouwing van maken en ontdekken wat al die zonden en deugden voor mij zijn. Niet dat het concept van Ransom niet persoonlijk is, maar het is wat meer braggadocious. Ik ben die onderwerpen gaan ontleden en heb per thema gekeken naar hoe het effect op mij heeft.”

Unobvious route

Om dat zo goed mogelijk te kunnen uitvoeren, besloot Insayno per thema voor de meest unobvious route te gaan. “Het makkelijkste voorbeeld is bijvoorbeeld Woede. Ik had een track kunnen maken over hoe ik weleens ontplof met een kneiter dikke beat eronder. Maar ik vond het zelf interessanter om op een haast therapeutische wijze te reflecteren op waar mijn woede nou vandaan komt. Dat ik al het geweld uit mijn jeugd eigenlijk niet goed heb verwerkt. Of bijvoorbeeld de track over de deugd van Zelfbeheersing, die dan juist gaat over moeite hebben met het constant kunnen vatten van mijn impulsen waardoor ik eigenlijk over weinig zelfbeheersing beschik. Iedereen kampt met zonden en deugden, en de één beheers je beter dan de ander. Daar ligt enorm veel ruimte voor persoonlijke dimensie.”

Niet zwart-wit

“Met dat idee hebben City Lights en ik ook naar de beatkeuzes gekeken”, gaat Insayno verder. “Het idee was eerst om de A-kant met de zonden heel duister te laten klinken en de B-kant weer heel licht. Maar in de realiteit is het allemaal niet zo zwart-wit. Soms voelen je zonden als deugden, of je deugden als zonden en lopen ze in elkaar over. Zo is de productie achter zonden zoals Hoogmoed, Vraatzucht en Gemakzucht heel uplifting geworden, terwijl de deugden Wijsheid en Rechtvaardigheid weer gewichtiger voelen. Qua verhaal en materie zit er een duidelijke scheiding tussen de twee helften, maar iedere track loopt op zo’n organische wijze in elkaar over waardoor het één sonische reis is geworden die je echt van front to back moet ervaren.”

En dat is niet gelogen. Vanaf de industriekritische opener Hebzucht tot aan de emotionele ode aan zijn grootmoeder en afsluiter Geloof, houdt Insayno je aandacht stevig vast. Daarbij wordt hij versterkt door features van onder andere Brainpower, Juny Martina, Saint Ronil en Tastic, die vanuit hun eigen perspectieven extra lagen aan de thema’s toevoegen. Doordat Insayno ervoor kiest om de meest voor de hand liggende invalshoeken te vermijden, blijft iedere track verrassen. Hij nodigt je uit om mee te reflecteren op eigen tekortkomingen, overtuigingen en groei. De zonden en deugden die hij bespreekt vormen geen opgelegd kader, maar een middel om dichter bij de mens achter de artiest te komen. Met als resultaat een gelaagde luisterervaring die nog lang zal blijven resoneren.

Check hieronder het album.

,