Heltah Skeltah

Heltah Skeltah aka Ruck & Rock staan bekend om hun ruige songs en ruige shows. Op 2 april stond het duo in de Melkweg in Amsterdam. HIJS was aanwezig om te kijken of de mannen hun reputatie waar konden maken.

Boot Camp Clikkers Rock en Ruck debuteren in 1996 met het album Nocturnal. De sound is simpel te omschrijven als de typische rauwe New Yorkse stijl die we gewend zijn van BCC. Hun laatste plaat (Magnum Force) verscheen in 1998. Nu komen er nieuwe solo albums van zowel Rock als Ruck (onder de naam Sean Price) en een nieuw Heltah Skeltah album aan. Het duo stond op 2 april voor een exclusief Europees concert in de Oude Zaal van de Amsterdamse Melkweg.

Als ik rond 22:30 de Melkweg binnenstap lijkt de sfeer er al goed in te zitten. Het voorprogramma van Supercharger Records heeft goed werk geleverd (helaas heb ik het moeten missen). Ook de DJ is goed bezig, zijn goede platenkeus met onder andere BCC, Nas en Mobb Deep tracks draagt goed bij aan de sfeer. Om kwart voor 11 betreden Ruck en Rock onder luid gejuich de stage. Het publiek heeft er duidelijk zin in, er ontstaat vrijwel direct een pit voor het podium. De aanwezigen, waaronder volgens mij veel hardcore BCC fans, gaan goed los, ik kom zelfs een dame tegen in de pit (props!). Helaas zakt de pit na een paar nummers in, door wat ruzie over bier of iets dergelijks, om niet meer zo hard terug te komen.

Rock leek er het meeste zin in te hebben, dit in tegenstelling tot Ruck. Mr Sean Price leek erg afwezig (kunnen we daar ons vrije drugsbeleid voor verantwoordelijk houden?) en kwam qua performance slechts af en toe in de buurt van collega Rock. Rock zorgt voor de interactie tussen de MC’s en het publiek. Aan zijn ‘When I say Heltah y’all say Skeltah’ oproep wordt maar wat graag gehoor gegeven. Het repetoire van de avond bestaat uit Heltah Skeltah klassiekers en solomateriaal van de aankomende albums Monkey Bars (Ruck/Sean Price) en Monster Music (Rock). Het nieuwe materiaal wordt duidelijk minder enthousiast ontvangen door het publiek. Tijdens een Sean Price track met een 9th Wonder productie blijft het vrijwel stil in de zaal. Veel fans laten verbaal weten dat zij liever de oude tracks horen. Ze zijn hier gekomen voor de hardcore Heltah Skeltah shit en hebben weinig zin in iets anders.

De mannen rocken uiteindelijk een dik uur voor een goedgevulde zaal. Er was een duidelijke eindtijd gezet door de organisatie waar het duo niet van af wil wijken. Ruck’s horloge blijkt niet te werken en na een paar minuten verspilt te hebben aan het zoeken van de juiste tijd is het einde er sneller dan verwacht. Aan het einde wordt er gelukkig wel weer geknald. De pit leeft weer op en ook Tim en CC van rapgroep VSOP gaan volledig los. Als het tijd is voor de laatste track worden verzoekjes uit het publiek hard afgewezen door Ruck die er allemaal geen zin in lijkt te hebben. Na de laatste track vertrekken de mannen om niet meer terug te komen voor een encore. Enige wat overblijft is de, overigens goed gevulde, merchandisetafel.

Ruck en Rock weten zeker hoe je een feestje moet bouwen. Het publiek stond daar gelukkig ook erg open voor wat een leuke party opleverde. Jammer genoeg leent het nieuwe solomateriaal van vooral Ruck zich niet echt voor een Heltah Skeltah concert. Over het algemeen ben ik best tevreden, een Heltah Skeltah concert is niet iets wat ik iemand af zou raden. De performance was goed, en de crowd deed de rest. Er zijn een hoop slechtere manieren om je zaterdagavond te vullen.

Fixtures:
Hoogtepunt: Rock en de pit
Dieptepunt: Ruck en solomateriaal
Bier: 2 euro dacht ik
WC: Gratis
Fotograferen: Geen probleem, alleen is het wel handig om je batterijen te checken…
Geluid: Goed
Bezoekers: bijna volle Oude Zaal
Damage: 14 euro exclusief verdere naaierijen
Cijfer: 6,5

Geplaatst door bowie op 12 april 2005