Fotosynthese: “Door een album uit te brengen laat ik de groeipijn los.”

Ooit bestempelden zowel de hiphopscene als hijzelf hem als grootste talent van Nederland, maar na zijn debuut-EP Grootspraak en zijn debuutalbum Los werd het stil rondom hem. Fotosynthese werd weer Mijndert Rodolf, mede doordat hij voor zijn eigen gevoel niet kon matchen met zijn eigen verwachtingspatroon. Toch verschijnt aanstaande vrijdag een nieuw album: “Vroeger móest het succesvol zijn. Nu kan ik weer mijn geluk en plezier halen uit het maken.”

“Nu er weer wat interviews op de planning staan merk ik dat ik het moeilijk vind om weer in die rol te kruipen”, biecht ‘Foto’ op voordat de memo-recorder op rec staat. “Ik ben weer even zoekende; wat deel ik daarin van mezelf, anders dan dat ik in mijn muziek deel? Het is even wennen. Ik ben van ver moeten komen om weer de pet van maker te durven dragen.”

Afstand van verwachtingen

Destijds zette hij die pet af en bevrijdde zichzelf van het altijd maar Fotosynthese zijn, vertelt hij zodra we plaats hebben genomen op een terras aan de Oude Markt in Tilburg. Aan de overkant heeft hij later op de dag de eerste repetitie voor zijn release-show in MEZZ. “We hebben destijds geen grote aankondiging gedaan van mijn stop, maar tegelijkertijd is het ook geen stille dood gestorven. Ik ging toen bij mijn boeker langs om te vertellen dat ik stopte. Dat kwam niet uit het niets; er ging al een periode aan vooraf waarin ik geen optredens speelde en geen muziek meer maakte. Ik wilde gewoon mezelf de ruimte geven om te ontdekken wie ik was búiten Fotosynthese. Wié ben ik, wát wil ik? Ik deed afstand van de verwachtingen die er waren van buitenaf, maar vooral die van mezelf, om het altijd maar te willen laten lukken.”

“Pas in dit proces is het voor mij makkelijker geworden om te luisteren naar mijn oude muziek. Best wel een groot onderwerp van die muziek was dat ik het grootste talent van Nederland was. Ik was vijftien en had al een Grote Prijs-finale en een 101Barz-sessie op mijn naam staan. Constant had ik het gevoel dat ik dat talent moest inlossen. Tot op een gegeven moment het gevoel bij me opkwam dat dat niet zou gaan lukken. Ik was altijd en overal Fotosynthese. En ik herinner me nog heel levendig hoe ik op een dag in de keuken stond en besefte dat ik daar nooit meer vanaf zou komen. Toen heb ik besloten om te stoppen.”

Presteren vs. eigenwaarde

Toch ligt er anno 2026 een nieuw album klaar. ‘Ik denk dat ik voel’ verschijnt vrijdag 25 september via Parlemour Records. “Dat album begint niet voor niets met de vraag ‘Ben ik verder dan toen?’. Kan ik dit nu wél doen en het vanuit een volwassen perspectief zien als iets waar ik veel plezier uit haal? Het antwoord is ja, maar dat heeft heel lang geduurd. Vroeger móest het succesvol zijn. Nu kan ik muziek maken voor mezelf en mijn eigen plezier.”

Rodolf komt uit een gezin waar altijd van alles aan de hand was, vertelt hij openhartig terwijl zijn koffie en muntthee op tafel komen. “Er speelde veel; bij mijn oudere zus, bij mijn oudere broer. Ik was een nakomeling en het ging nooit over mij. Tot de muziek begon te lopen, toen ging het ineens wél over mij. Het werd best succesvol, dus het bood kansen. Ik ging van niet zo populair naar heel populair op de middelbare school. Dus ik begon presteren te koppelen aan eigenwaarde. Nu ben ik 33 en kan ik dat herkennen. Het zal altijd in mij blijven spelen, maar ik heb een groot gedeelte achter me kunnen laten.”

“Wie houd ik eigenlijk voor de gek?”

Hij symboliseert die strijd door op zijn eigen albumcover te verschijnen in een schermpak. “Ik scherm tegen mezelf. Tegen de groeipijn die ik heb ervaren bij het volwassen worden. Het gaat over hoogmoed, verdragen, innerlijke conflicten… het is iets dat er nog uit moest. Ik wist dat het moest komen toen de realisatie kwam dat ik niet meer rapte omdat ik bang was voor wat anderen daarvan vinden. Vanaf dat moment kon ik niet meer níet rappen.”

Hij kwam tot dat inzicht toen hij deelnam aan een traject voor leidinggevenden, dat hij volgde toen hij de ladder beklom bij Poppodium 013. “Daar was altijd een therapeut bij, tegen wie ik vertelde dat ik rapper was. Toen zij tegen me zei: ‘Volgens mij ben jij nog steeds rapper’, raakte me dat in m’n hele kern. Wie houd ik eigenlijk voor de gek? Ik vind het leuk om mee bezig te zijn en daarnaast is het voor mij een manier om mezelf beter te leren begrijpen. Waarom zou ik het eigenlijk niet doen? Toen besloot ik die plaat te gaan maken.”

Muziek als fijne space

Eerst nog heel primitief, teksten in zijn telefoon rappen over YouTube-beats. “Ik had geen beatmakers meer, dus begon aan een lange route vol omzwervingen. Toen ik bij Ben Jur terechtkwam (met wie hij eerder in Van Kwaad Tot Erger zat, red.) kwam het daadwerkelijk tot een plan, inclusief schrijverskamp, waar ieder zijn rol innam.” Mijndert reisde af naar Zeeland om daar met producers Dorta en SiD te werken aan wat uiteindelijk zijn meest persoonlijke werk tot op heden zou worden: Ik denk dat ik voel. Een plaat waarop hij hardop zichzelf uitvogelt. Waarop hij snoeiharde coupletten rapt, zich waagt aan zanglijnen die rechtstreeks uit de Middeleeuwse folk lijken te komen en versterking krijgt van Dave Budha en Big2. En ‘oh ja’; zijn vrouw heeft ook onvermelde vocal-credits, op het nummer Hou toch je hart vast.

“Of ik er iets anders uithaal ten opzichte van vijftien jaar geleden?” Hij is even stil, weegt zijn woorden. “Ik voel me nergens vrijer dan achter de microfoon. Mijn muziek is een fijne space. Nu besef ik dat beter dan ooit. In de tussenliggende jaren heb ik, door mijn werk bij 013, gezien dat een carrière veel meer lagen en wendingen kan hebben dan ik me altijd voorstelde. Mensen die nauwelijks following hebben, heb ik toch hun professie uit kunnen zien oefenen. Aan de andere kant vind ik Arjen Lukassen, Ayreon, een mooi voorbeeld. Hij treedt amper op omdat hij dat simpelweg niet zo leuk vindt. Maar tweejaarlijks staat hij met meerdere shows in 013 en het is altijd uitverkocht. In een droomwereld zou ik het óók zo willen doen. Als het iets dat mij gegeven is, is dát iets dat mij zou passen. Een carrière terug op de planken ontwikkelen was sowieso niet het plan.”

Jezelf vinden aan de hand van woorden

Op 31 oktober staat een release-show gepland in MEZZ, in zijn thuisstad Breda. “Ik vind het intens, deze weken zitten vol werk en spanning, al dan niet positief. Tegelijkertijd vind ik het te leuk om het te laten liggen. Ik zit lachend de video’s te editten waarin ik in dat schermpak sta. De visuals voor de show doe ik ook helemaal zelf. Als ik dan toch terugkom, doen we niet aan half werk. Het wordt de eerste keer dat ik geen standaard tape-show doe met alleen een dj achter me. Het moet een viering worden.”

Mijndert heeft van Fotosynthese weer een fijn onderdeel van zijn leven gemaakt, met daarin het plezier voorop. Dat vertelt hij, maar dat zie je ook wanneer hij het vertelt. Zijn ogen gaan op standje guitig als hij vertelt dat zijn pen hem regelmatig verbaasde tijdens het schrijfproces. “Laat ik vooropstellen dat ik alles, op een paar verses na, heb geschreven zonder te weten of het ooit zou uitkomen. Dat bood veel vrijheid. Ik kan mezelf vinden bij het puzzelen van de juiste woorden op de juiste plek. Als ik een verse begin met ‘Weer een nieuw jaar, niet normaal hoe het vliegt toch?’, en ik twintig bars diep die ie-oh-klanken heb vastgehouden, en dan nog op de proppen kan komen met een zin als “M’n acties waren flitsend net als Canon, maar m’n focus lag te vaak op wat ik Nikon.” Tja, dan is de verse klaar. Daar geniet ik van als schrijver.”

Contrasten en worstelingen

“Toen ik een nieuwe versie van Hou toch je hart vast maakte, een track die ik al eens op Instagram had gedeeld vol contrasten, conflicten en overpeinzingen, was het verhaal compleet. Ik heb alles verteld wat ik wilde vertellen. Zoveel van mijn worstelingen, gedachten en gevoelens zitten daarin. Er is geen track waar ik helderder uiteenzet wat er in mij speelt. Het eerste deel is drie jaar geleden geschreven, het tweede deel vorig jaar. Met die track lijm ik dus twee periodes aan elkaar. Toen ik die track toevoegde aan het album, voelde het als een rond verhaal.”

Voor iemand die moeite had met bedenken wat hij in interviews los moest laten naast zijn muziek, lukt het Fotosynthese bijzonder aardig. Hij laat soepel zijn gedachtestromen vieren, net als op het album. Nadat hij met moeite de laatste verse van het album schreef, bleek zijn pen leeg en kon hij vooruitkijken. Naar een daadwerkelijke release én de show. “De enige reden om het niet uit te brengen zou zijn omdat ik net als toen bang zou zijn voor de mening van anderen. Die dagen zijn voorbij. Ik heb nu heel veel zin om dit album en de bijkomende groeipijn los te laten.”

25 september verschijnt Ik denk dat ik voel via Parlemour Records op alle streamingdiensten. 31 oktober presenteert Fotosynthese het album live in MEZZ, Breda. De laatste kaarten zijn hier te koop.

,