Na onder meer Berlijn, Warschau, Parijs en Johannesburg was het zover; Sneakerness, de belangrijkste beurs volgens sneakerheads, deed vorig weekend Rotterdam aan. Yuma Eekman ging erheen voor ons, maakte foto’s en pende ook nog eens zijn bevindingen neer.

Terwijl ik de Van Nelle Fabriek in wandel zie ik een stroom aan mensen rond slenteren op hun meest excentrieke kicks. Al gauw wordt het duidelijk dat Sneakerness veel méér is dan alleen het verkopen of ruilen van sneakers. Matching outfits en accessoires zijn minstens zo belangrijk. Er was dan ook kleding te koop van merken als Supreme en Bape en als je echt goed keek zag je zelfs van die klassieke baseball jackets. Ook kunst speelt een grote rol binnen de sneakerwereld, zo was er dan ook een kleine gallery aanwezig met artiesten als Jonas Cozone en Damir Segon.

Verder was er de première van een documentaire, gemaakt door the one and only Tim Beumers, die tegelijkertijd de Woei-stand runde.  In de documentaire werd voornamelijk aandacht besteed aan de geschiedenis van de sneaker in de hardcore-scene en dat is tastbaar gemaakt door een sneakermuur en Australian jasjes. Volgens Tim kunnen we de release van de docu in het begin van 2018 verwachten.

Ook niet te missen waren de custom sneakers van o.a Waywardcustoms en Customs by BB.  Deze sneakertrend is eigenlijk een van de grotere elementen die mij als persoon het meest aanspraken in straatculturen en je zou het in theorie een sterke vorm van draagbare street art kunnen noemen. En dit is ook zeker het opzoeken meer dan waard, want wie wil er nou niet een uniek paartje kicks hebben liggen die je op aanvraag kunt laten produceren?

Terwijl ik nog wat balletjes gooi op het basketbalveld van Crep en het nummer Can I Kick It? van A Tribe Called Quest op de achtergrond afspeelt is het opvallend dat de sfeer in Rotjeknor meer dan goed is. Een breed publiek met zowel jeugd als volwassenen die zeker down zijn met sneakers en fashion. Trades worden gemaakt, Yeezys worden gecopt, Balenciagas gesniperd en mensen scoren nog een of twee paartjes sneakers bij de Woei-sale. Anderen kopen wat illustraties en als je de sfeer echt (maar dan ook écht) proefde nam je ook nog een tattoo. Gewoon, ter plekke.

Het enige minpunt van het Sneakerness vond ik het eten. Twee kraampjes met niet echt een denderende keuze, maar wie weet ben ik nu wel gewoon een vreetzak en eis ik wat meer dan alleen een frietje (1,5 munt), burger (3 munten) of tosti (1,5 munten). De couscous (4 munten) was overigens wel subliem, alleen jammer van de prijs. Maar goed als je toch al sneakers komt coppen van 600+ euro zou je dat ook nog wel kunnen missen, niet?

Sneakerness brengt veel meer bij elkaar dan alleen maar het kopen van een sneaker. Dit is een subcultuur die gevestigd is op kleur, sfeer en vormgeving en niet te vergeten tunes die net zo oud en classic als sommige schoenen waren. Sneakerness, I see you next year.

De rest van de foto’s:

 

Meer Party reports