De Ahoy in Rotterdam is drie dagen lang de place-to-be voor liefhebbers van jazz, funk, soul, blues, maar ook hiphop. HIJS is wederom in het huis en geeft je elke dag een vers festivalverslag in woord en beeld.

Het is volop zomer, buiten loopt het aan het eind van de middag nog steeds richting de 30 graden en in Ahoy is het minstens net zo broeierig. Gelukkig is de eerste act op het lijstje buiten geprogrammeerd.

Verrassend genoeg is het GMB die om 18.15 uur een optreden in de Congo tent mag verzorgen nadat hij slechts een paar uur hiervoor gevraagd is in te vallen voor Gil Scott Heron. De tent is verre van vol wanneer Gery Mendes begint, maar langzaamaan druppelt het publiek binnen. Wanneer de stoelen bijna allemaal zijn gevuld, krijgt GMB terecht de interactie waar hij om vraagt. Collega aDiSON kan natuurlijk niet ontbreken tijdens How I Feel. Na afloop haast GMB zich richting het Mississippi podium waar men op hem wacht om de acts aan te kondigen. Knap hoe hij een show uit zijn mouw schudt die het gemis van Gil Scott Heron een beetje goed maakt.



GMB

Optredens van de band New Cool Collective zijn op NSJ altijd goed bezocht, maar met Typhoon erbij lijkt het allemaal nog wat sneller vol te lopen. De eerste twee meter voor het podium zijn voor de fotografen, maar daarachter is het ruim voor aanvang enkel en alleen publiek in de Congo tent. Host O-dog, voor de gelegenheid strak in het pak, zweept de zaal lekker op zodat het voor broertje Ty lekker binnenkomen is.


Dinopha, het zusje van Typhoon

Dat NSJ van Chocolade houdt, blijkt vooral het laatste kwartier, wanneer de rapper vraagt om de stoelen te laten voor wat ze zijn: “De andere optie hoef ik niet te noemen, toch?”. Het is springen met New Cool & Typhoon, maar ook mede-Zwollenaren Rico, Sticks en Blaxtar. De immer aanwezige glimlach van Typhoon wordt steeds breder tot het Licht Uit gaat.
Typhoon

Vernoemd naar de grootste rivier op aarde is de Nile zaal ook gigantisch in omvang. Voor een van de grootste bands ter wereld is het echter geen probleem om die van voor tot achter vol te krijgen. Op het podium is het minder dringen, maar de 12 bandleden passen er ook maar net op. De hoogtijdagen van Earth, Wind & Fire lagen in de jaren 70, maar hun muziek is zo bekend dat iedereen er onbewust wel wat van kent. Daarnaast is de groep vanaf de jaren 90 ook veel gesampled door onder andere The Fugees (in Nappy Heads) en Sunz Of Man (in Shining Star met ODB). Om mij heen deinen de 50+ers op de hits van toen, maar de show van The Mighty Elements of the Universe is mij iets te zoet, dus nog 1 bitter biertje en dan zit dag 1 er op.



Earth, Wind & Fire

Beeld door Ron van Rutten

Meer Party reports