Del The Funky Homosapien & Tame One – Parallel Uni-Verses

Del The Funky Homosapien, het neefje van Ice Cube, heeft door de jaren heen al bewezen dat hij met meerdere hiphopstijlen uit de voeten kan. Nadat hij eerst teksten schreef voor da Lench Mob, de band van zijn neef, bracht Del in 1991, met hulp van Cube, een eerste solo album uit. I Wish My Brother George Was Here kende echt een oldschool sound. Vervolgens liet de rapper zich vanaf No Need For Alarm (meer dan 500.000 verkochte exemplaren) van een wat rauwere boombap kant zien en sinds maart 2008 heeft Del met Eleventh Hour ook een moderner geluid laten horen. Tame One heeft ook wat afwisseling gekend, zo begon hij op When Rappers Attack met een laidback sfeer, liet de rapper zich vervolgens op O.G. Bobby George van een rauwere kant zien en kwam de rapper uit New Jersey in 2008 weer terug met een rustigere sound op het album Da Ol’ Jersey Bastard. Met dit in het achterhoofd, is het de vraag wat voor soort album er tot stand komt met deze twee rappers op de tracklist.

De producties van Parallel Thought hebben aan de ene kant een verfrissend geluid door de funky beats. Aan de andere kant wordt er gezorgd voor een aantal goed lopende laidback tracks. I’m A… en Special geven de aparte, funky stijl mooi weer en de rappers spelen daarnaast op een leuke manier met de flow, waardoor er een tof geheel tot stand komt. Het album kent één banger: Specific. Een goed lopende beat en flow zorgen voor een harde track waarop de rappers lekker gretig overkomen.

De laidback nummers zullen op een andere manier op de luisteraar moeten inwerken. De verfrissende sound die de funky beats met zich meebrengen zorgt in eerste instantie voor een interessanter geheel dan deze rustigere tracks, maar toch klinkt het zeker niet slecht. We Taking Over is een vertolking van een shout-out naar inspiratiebronnen van het duo en wordt in een lekker rustige sfeer gebracht. Een ander voorbeeld is Life Sucks en vormt eigenlijk het hoogtepunt van het album. De interpretatie van dit nummer is het best weer te geven met een quote uit het refrein: “Life sucks, reality blows. Responsibility is killing me, all I wanna do is rock a few shows.” Beide teksten hebben een leuke toegevoegde waarde aan de tracks.

The Franchise en Teddy zijn echter tracks die lastiger in een kader te plaatsen zijn. Het is onduidelijk welk gevoel de rappers hier willen overbrengen, mede door de aparte beatkeuze. Dit zijn dan ook de twee dieptepunten op het album. Productioneel is het niet interessant en qua flow en tekst kunnen de rappers ook geen potten breken.

Parallel Uni-Verses kent hoogtepunten en dieptepunten, maar je zal vrij weinig missen als je deze plaat voorbij laat gaan. Voor Del en Tame One liefhebbers is het echter een leuke plaat. Vooral de funky tracks zijn verfrissend. Daarnaast zijn er een aantal laidback tracks die erg relaxed en dope overkomen.

Tracklist:

01. Intro (magic)
02. Keep it up
03. Flashback
04. The franchise
05. Specifics
06. Before this
07. I’m A…
08. We taking over
09. Life sucks
10. Teddy
11. Special
12. Gaining Ground

Meer info: http://www.parallel-universes.com

Geplaatst door bowie op 27 oktober 2009