In Tussen de Regels waardeert een rapper het werk van collega’s door zijn/haar favoriete verse van een ander te bespreken. Önder kiest voor Never Change van Jay Z.

Jay Z – Never Change (verse 1)

 

I am a, Roc representer
Hov’, summer to winter, Hov’, dead or alive

Twenty four seven, three sixty five

One CD or three hundred and sixty pies

What’s up to E and Kirk? Welcome home to Taj

Let no amount of money ruin this thing of ours

We run streets like drunks run street lights

We colliding with life as we speak
We knee deep in coke, we ki deep in ice

We flood streets with dope, we keep weed to smoke

We all fish, better teach your folk

Give him money to eat, then next week he’s broke

Cause when you sleep, he’s reaching for your throat

Word on the skreet, you reap what you sow

Not out of fear but love, love for the game

Roc family first, we never change man

 

Önder neemt ons mee terug naar 2001, waarin Jay Z zijn zesde studioalbum The Blueprint uitbrengt. De track Never Change is geproduceerd door Kanye West.

 

 

Waarom?
“Mijn hart zei gelijk deze. Bij dit album, en vooral deze verse, is er een moment geweest waarin ik echt besefte wat een verse met me kan doen. Ik luisterde daarvoor meer naar de beat en de flow en keek meer naar de uitstraling en de kleren, het hele plaatje dat ik tof vond. Ik luisterde wel een beetje naar verses, maar het leek voor mij alsof alles heel straat based was. Maar toen ik dit hoorde, dacht ik echt: wow, ja man dit is het! In die tijd begon ik ook net met schrijven. Als ik als artiest in het leven sta, dan moet ik erin staan zoals Jay Z dat in de eerste verse van Never Change verwoordt.

 

Ik hoorde het album voor het eerst toen het uitkwam. Ik was toen 17, alweer 13 jaar geleden. Mijn pa was een reizende zakenman. Hij had ons in Nederland al op een internationale school gezet omdat hij wist dat we veel zouden moeten gaan reizen. Engels is mijn tweede taal dus ik voel het woord voor woord. Jay Z was die guy voor mij. Als je elke dag naar die man luistert, ga je indirect bepaalde dingen leren van rap over het leven. Klinkt misschien heel cliché en corny, maar het is wel echt zo. Wanneer ik als rapper een voorbeeld moet nemen voor mezelf, als een soort van, ik ben hier maar ik zou hier willen zijn, dan zet ik Jay Z daar. Wat hij allemaal zegt op deze track, het voelt als een heel erg loyale soort van familie. Niks gaat ooit veranderen, niks komt tussen ons, we werken fucking hard elke dag aan dit. We run this shit.

 

Jay Z zat bij het label Roc-A-Fella dus ik ging heel Roc-A-Fella checken. Het is mijn favoriete label ever in hiphopgeschiedenis, het hele tijdperk van Roc is voor mij epic. En ik vind dit (The Blueprint, red) het meest epic album van Jay Z. In de tekst van dit nummer kon ik mezelf vinden. Biggie was echt een van de geniaalste rappers ever, maar het was niet zo dat ik bij Biggie dingen herkende of kon vergelijken met mijn eigen leven. Bij Never Change had ik dat echt. In de tijd dat ik deze track veel luisterde, woonde ik in Eindhoven. Mijn vader heeft lang vastgezeten, mijn moeder was er ook niet in die tijd. Dus ik belandde op straat met matties. Ik had voor mezelf een droom en wilde die volgen, alleen moest ik de juiste mensen leren kennen om dat te kunnen doen en die kende ik toen nog niet. Wanneer ik deze track luisterde, dacht ik: ja man, ik wil dit ook kunnen bieden voor al die matties van mij die nu ook op straat zijn. Ik dacht in die tijd dat je in Nederland ook echt rijk kon worden met rappen. Dus mijn gedachte was: ik ga dit gewoon doen en we don’t get a fuck from these streets. Dan is het gewoon family first. Ik had op dat moment geen andere familie, ik had alleen mijn matties. Dit gaf de motivatie en het karakter om te komen waar ik wilde.”

 

Önder bracht dit jaar de Goeie Dingen EP uit via Noah’s Ark en staat op 29 november on stage tijdens Definitie van Hiphop.

Meer Achtergronden