Bij het horen van de naam Rusland zullen er bij menig lezer gedachten van armoede en communisme als eerste opkomen. Nu zij het zo dat er afgelopen jaren aardig wat veranderd is en zelfs daar hiphop springlevend is, wat onder het oude regime moeilijk denkbaar was.

Bij het horen van de naam Rusland zullen er bij menig lezer gedachten van armoede en communisme als eerste opkomen. Nu zij het zo dat er afgelopen jaren aardig wat veranderd is en zelfs daar hiphop springlevend is, wat onder het oude regime moeilijk denkbaar was.

Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik tot nu toe twee maal dit land heb mogen bezoeken, alleen al om te zien hoe het er daar aan toe gaat. Afgezien van de nodige stress om een visum te krijgen, wat nog steeds verplicht is en alleen met een uitnodiging van iemand daar te krijgen is, zijn mijn ervaringen daar louter positief. Doel van mijn reizen was draaien bij b-boy (ofwel breakdance) battles/evenementen.

Opvallend is dat internet zijn werk beter doet dan je je als gewone jongen uit Nederland beseft. Dit in de zin van dat de jongeren daar dondersgoed weten wie je bent (in dit geval wie ik ben) en de muziek van mij die online staat ook bijna uit hun hoofd kennen. Hieruit blijkt wel dat de Russen zeer leergierig zijn en op internet op zoek gaan naar hiphop.

Ook noemenswaardig is dat de eenheid tussen de verschillende elementen, waarmee lang geleden hiphop ontstond in Amerika, hier nog goed aanwezig is. Dit terwijl diezelfde “untiy” waar Afrika Bambaataa het back in the days over had, in het grootste deel van Amerika ver te zoeken is en vervangen is door “greed” van mensen die niks om de cultuur geven maar wel hun zakken willen vullen door gebruik van een onderdeel van hiphop.

Zoals ik al zei is Rusland wat dat betreft nog ouderwets te noemen, of gewoon true to the game. Wat ik gezien en meegemaakt heb is b-boys, graffiti writers, dj’s en mc’s die samenkomen op een jam om gewoon te genieten van de cultuur en elkaar respecteren voor hun activiteiten of gewoon om de nodige support te geven. De sfeer die er heerst is op vele evenementen die hiphop pretenderen te zijn in Nederland ver te zoeken. Mensen hier komen optredens checken of de nodige battles doen en dan is het afgelopen wat hun betreft. Het soort familie gevoel bij elk evenement wat er is (geldt natuurlijk niet voor alle evenementen maar wel die waar ik was) laat zien dat deze mensen nog niet te verwend zijn. Daarnaast heb ik bij verschillende hiphoppers thuis gezien dat hun interesse verder gaat dan alleen hun eigen element.

Voorbeelden daarvan zijn B-boy Kosto (van regerend wereldkampioen b-boy crew Top9) die thuis ook een DJ set heeft staan en een bescheiden platencollectie en zo lekker daarmee bezig is. Ook staat er op zijn harde schijf niet alleen maar break muziek, maar was ik verbaasd hoeveel hiphop en turntablism albums hij in zijn digitale bezit had. Daarnaast was de man ook flink met schetsen bezig en hingen er vele van zijn graffiti schetsen aan de muur, ook niet onverdienstelijk. Een ander voorbeeld van diezelfde crew is Komar, die naast een gruwelijke b-boy ook nog eens een begenadigde mc is en daarin ook voornamelijk in Sint Petersburg een redelijke bekendheid heeft vergaard. Als laatste voorbeeld DJ Smirnoff, die 10 jaar geleden als b-boy begon maar nu ook flink met dj-en bezig is en ook veel organisatorische dingen doet waar ik, net als Rob Geus van de Smaakpolitie bij een schone keuken, vrolijk van wordt. Opvallend is ook het artwork van flyers en poster voor jams en parties daar nog een duidelijke graffiti invloed hebben, wat mij ook weer vrolijk stemt. Dit in tegenstelling tot de tendens in Nederland waar soms bijna klinisch koude ontwerpen de hiphoppers naar een evenement moet trekken.

Alhoewel Nederland een klein land is, gebeurt er veel qua optredens, USA acts, b-boy jams en dergelijke. Zo veel dat het moeilijk te beseffen is hoe het zonder al die hiphop activiteiten zou zijn. Mensen die zo’n 15 á 20 jaar geleden naar concerten en parties gingen kunnen zich er een goede voorstelling van maken. We mogen onszelf dan ook gelukkig prijzen met deze situatie, die helaas af en toe een dusdanige overkill lijkt te zijn dat het de scene kapot dreigt te maken.

Het ging hier over de Russische Federatie dus nog even terug naar het koude oostblok overheersende Rusland (wat soms ook gewoon warm kan zijn zoals een 30 graden op mijn eerste reis). Als inmiddels wat ouder gediende doet het mij vreugde om te zien dat hiphop nog niet overal opgesplitst is in een rap-scene, b-boy-scene, graffiti-scene en dj-scene. Je kan zeggen dat ze in Rusland achterlopen, maar wat mij betreft kunnen wij daar nog een voorbeeld aan nemen…

Russia keeping the culture alive!

Meer Achtergronden