“Teleurgesteld en ook wel een beetje verrast, eerlijk gezegd”, is burgemeester Aboutaleb over de annulering van het geplande discussiepanel tijdens ESNS. Mooi; want dan weet de doorgaans gewaardeerde burgemeester van Rotterdam precies hoe wij ons op de redactie voelden, toen het tragische overlijden van Feis op 1 januari voor hem aanleiding bleek om een totaal onzinnig debat aan te zwengelen.

Voor wie het gemist heeft in de afgelopen weken; de burgemeester wil graag om de tafel met (Rotterdamse) rappers over vuurwapengeweld. Zoals iedereen weet kwam dat namelijk niet voor in Nederland vóór 1979. In dat jaar scoorde de Sugarhill Gang met Rapper’s Delight de eerste commerciële hitsingle in de muziekhistorie, waarmee het genre zich over de wereld verspreidde. Ook Nederland was niet immuun voor de aantrekkingskracht van de track, en sindsdien vliegen de daarvoor nooit eerder in ons land vertoonde kogels, je op elke straathoek om de oren.

Aangezien in deze discussie mensen zich continu op onderbuikgevoel, in plaats van op feiten lijken te baseren, zal ik het maar duidelijk zeggen: dat was natuurlijk sarcasme. Natuurlijk zijn er rappers die rappen over vuurwapengeweld. Behoorlijk veel zelfs. Net als dat er rappers zijn die rappen over voetbal, basketbal, liefdesverdriet, wiet roken, kung fu, seks, haute cuisine en stripboeken, om maar eens een paar populaire onderwerpen te noemen. Maar die zijn voor mensen schijnbaar niet of nauwelijks gezichtsbepalend.

Ik zou andere vormen van muziek, kunst en entertainment kunnen noemen die de schaduwkanten van onze maatschappijen belichten of zelfs verheerlijken, en vragen waarom die vrijwel nooit onder hetzelfde vergrootglas liggen als hiphop. Ik zou statistieken over de al jarenlang dalende misdaadcijfers in Rotterdam en de rest van Nederland kunnen noemen. Ik zou kunnen benoemen hoe Ice Cube in de jaren negentig al aangaf dat veel van de hem bekritiserende politici meer aan geweld bijdroegen, dan hij ooit zou kunnen. Maar dat wordt allemaal al zo lang gedaan, dat toen burgemeester Aboutaleb het oudbakken refrein over rappers en geweld maar weer eens afstofte, het bij mij vooral een chagrijnig soort vermoeidheid opriep.

Bovendien was alles wat er over te zeggen valt al uitstekend verwoord in het betoog van Aruna Vermeulen, namens onze buren van het HipHopHuis. Ze gaf daarin terecht aan dat Feis en zijn broer neergeschoten werden terwijl ze een ruzie probeerden te sussen: “De aanleiding van de schietpartij had niks te maken met hiphop of rap. Net zo min met Feis als IT’er. Gaat de burgemeester ook met IT’ers praten?”

Omdat wij werkelijk niets aan haar betoog toe te voegen hadden, en de discussie niet nog meer gewicht wilden geven, besloot onze redactie zich afzijdig te houden. Maar nu de burgemeester zijn scheef gezadelde stokpaardje maar blijft berijden, en muziekfestival Eurosonic Noorderslag besloot aan deze wanvertoning over de rug van Feis een nóg groter podium te bieden, is dat niet langer een optie. De discussie is inmiddels namelijk al veel groter dan wij deze maken kunnen, mede doordat een toonaangevend en gerenommeerd instituut binnen de Nederlandse popmuziek als ESNS, hier hun naam voor leent.

In tegenstelling tot de burgemeester zijn wij niet verbaasd dat er geen rappers te vinden waren die met hem in discussie wilden tijdens het festival. Het bewijst dat het gros van de Nederlandse rappers in elk geval verstandiger is dan de meeste media in Nederland, en begrijpt dat een podium bieden aan een discussie, direct bijdraagt aan de legitimiteit ervan. Ze hebben volkomen gelijk om weg te blijven. Om Pac te parafraseren: “Fuck ESNS as a staff, record label and as a motherfucking crew.”

Misschien kan ESNS het geannuleerde panel vervangen door een gesprek tussen een ‘klimaatscepticus’ die ‘iets op Facebook gelezen heb’, en een daadwerkelijk klimatoloog. Of laat een paar artsen en medisch wetenschappers in discussie gaan met een anti-vaxxer die flauwekul over autisme herkauwt, dat doet het ook altijd lekker. Gratis tips, jongens. Doe ermee wat je wilt.

Discussie is prima; goed debat is een pijler van democratie, en dient normaal gesproken zeker niet uit de weg te worden gegaan. Maar het dient wel op voet van gelijkwaardigheid te gebeuren, en vanuit een zinvol vertrekpunt. Een discussie tussen twee medisch professionals over een verschil van inzicht in hun vak is prima. Maar een discussie over eenzelfde onderwerp tussen een dokter en iemand die niet verder dan de bijsluiter van een doosje aspirine gekomen is, is totaal overbodig. Hen op gelijke voet tegenover elkaar zetten, doet niets anders dan de onbenullige kant van zo’n discussie een onverdiende profielboost geven. Jay-Z zei het in zijn klassieker Takeover nog het beste:

“A wise man told me don’t argue with fools
‘Cause people from a distance can’t tell who is who”

Meer Achtergronden