Reviews
Royce Da 5'9" - Street Hop
Verwachtingen waren er in ieder geval wél na The Revival EP en een aantal gelekte, sommige door Premo geproduceerde tracks. Voor wie dit alles heeft gevolgd is Street Hop minder interessant omdat Royce Da 5’9" zijn kruit al grotendeels heeft verschoten. Als leek heb je echter des te meer reden om snel eens je muziekplayer aan te slingeren en te beginnen bij track één.
Het album wordt namelijk wervelend afgetrapt met het rauwe Gun Harmonizing. Mede dankzij het aanstekelijke refrein kom je meteen in een heerlijk Slaughterhouse-achtige mood. Het is dan ook de hongerigheid van Nickel-Nine die Street Hop goed maakt. De knaller Dinner Time met een als vanouds bulderende en flowende Busta Rhymes, het heerlijk dreigende Shake This (geweldige Premo beat!), het roffe Gangsta en de Slaughterhouse joint Warriors tillen de plaat naar een hoger niveau. On The Run en het geweldige daaropvolgende Murder (storytelling tweeluik) verdienen ook een meer dan eervolle vermelding.
Afgezien van een paar missers en productioneel zwakke tracks, blijft het negentien tracks-tellende album van een vrij constant niveau. Eén van de weinige laidback-tracks, Something 2 Ride, is leuk voor de afwisseling maar past, los van het feit dat het een toffe track is, misschien niet echt in het totaal plaatje. Verder valt op dat, net nu de auto-tune hype (gelukkig) is afgezwakt, Royce er doodleuk een auto-tune refrein tegenaan flikkert in Far Away. Dat hij daarmee schijt lijkt te hebben aan Jay-Z’s D.O.A. (Death Of Auto-tune) is dan wel weer tof (en stiekem klinkt het nog wel goed ook).
Al met al kan Royce Da 5’9" met Street Hop en als 1/4e van Slaughterhouse terugkijken op een goed jaar. Met de supergroep dropte hij al een goed tot zeer goed album en met dit album wordt deze lijn lekker doorgetrokken. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat er (vooralsnog) geen echte juweeltjes als My Friend, Boom of Hip Hop te bespeuren zijn, hoewel Shake This gevaarlijk dicht in de buurt komt. Street Hop is desondanks van een dermate hoog niveau dat het één van de dikste albums van 2009 is.
Street Hop komt 20 oktober uit op M.I.C., One Records.
Tracklist:
01. Gun Harmonizing (ft. Crooked I)
02. Count For Nothing
03. Soldier (ft. Kid Vishis)
04. Something 2 Ride (ft. Phonte)
05. Dinner Time (ft. Busta Rhymes)
06. Far Away
07. The Warriors (ft. Slaughterhouse)
08. A Brief Intermission (Skit)
09. New Money
10. Shake This
11. Gangsta (ft. Trick Trick)
12. Mine In Thiz
13. Street Hop 2010
14. Thing For Your Girlfriend (ft. Kay Young)
15. On The Run
16. Murder
17. Bad Boy (ft. Jungle Rock Jr.)
18. Part Of Me
19. Love From The Hood (ft. Bun B & Joell Ortiz)
Meer info: http://www.myspace.com/roycefivenine
- login of registreer om te reageren
REAGEER!
die hoes is wel redelijk homofiel, als justin timberlake een neger was was dit zn albumhoes geweest
verder royce nooit bijzonder interesant gevonden, bedoel hij kan rappen, maar als er iemand t van de beats moet hebben is hij t wel….death is certain was wel nice dan, die hiphop plus laatste track zijn echt hard
Ik vind de titel gayer dan de hoes, die is best oke.
die gast kan me zelden boeien terwijl het wel een goede mc is.
word
Mee eens, zonde
wat een geweldige quote hehe
Hij moet het inderdaad vooral van zijn beats hebben, al heb ik deze plaat nog niet gehoord.
alsikhemzie denkik Rock City en GTA3
-’’ malcom X’’ & ‘’lights up ’’ op die eerste ‘’grounds origina’’ cd’’
Eerste 2 tracks en die met Busta zijn hard! verder dwaalt het album een beetje af imo. Dan weer een gladde beat, dan weer zang, dan weer dit, dan weer dat.
Ik word een beetje moedeloos van albums met zoveel verschillende sounds. Snap wel dat er dan altijd voor iedereen wat wils bij zit. Maar daardoor zijn albums nog zelden juweeltjes die je van begin tot einde op kan zetten.
@ Inf: check dan eens The Warm Up mixtape van J. Cole, heerlijke consistente tape. Dl: http://www.mediafire.com/?n1wlkgtmmmn Meer info: http://2dopeboyz.okayplayer.com/2009/06/15/j-co…
Thanks voor de heads up.
Ja die was nice…en zeker consistent qua sound. Bij die vond ik het alleen jammer dat ie Lee Fields op een schaamteloze manier liet ‘feauturen’ en zelf de productie credit opstreek. Ben wel benieuwd waar ie hierna mee gaat komen.
Laatste album waar ik echt van genoten heb was die mixtape van Joel Ortiz (the classics). Die oude full lenght (Bodega nog iets) was ook nice, vooral tekstueel. Meeste beats waren wel karig, maar door de verses stoorde ik me daar vreemd genoeg niet aan.