Begin of: Main content

Reviews

Rocks - BN'er (Bekende N.i.g.g.a.)

Na wat ondergronds materiaal en een mixtape komt Rocks, frontman van THC, met zijn eerste officiële soloalbum. Op 'B.N.'er (Bekende N.i.g.g.a.)' neemt hij je natuurlijk mee naar de plek waar hij geboren en getogen is: de straten van de Amsterdamse Noordzijde. Geweld, drugs en vrouwen vormen de spil van zijn plaat en daar is eigenlijk alles al mee gezegd. Toch is 'B.N'er' een album waar je even bij stil moet staan. De vraag is of er meer schuil gaat achter deze typische straatneger.

Dat Rocks in zijn jonge jaren veel tapejes Tupac in zijn walkman heeft gehad is duidelijk. De invloed en gelijkenis hiermee is groot wat op zich prima is. De kwaliteit van gangsterrap uit deze tijd was hoog en de invloed hiervan op de huidige hiphop behoeft geen nadere toelichting. Toch is het gevaar dat je er te veel op gaat lijken en daar mag in principe geen sprake van zijn. Er zal altijd een verschil blijven tussen de straten van Brooklyn en die van de Amsterdamse Noordside.

Dat het leven van Rocks niet altijd over rozen is gegaan wordt duidelijk in De straat is me vader en Kleine jongen. Tracks die gaan over zijn struggle in de tijd dat hij er alleen voor stond. De tijd ook dat hij in contact is gekomen met de groep ‘broeders’ waar hij tot op de dag van vandaag de vruchten van plukt. De THC staat er bekend om elkaar te helpen met het produceren en promoten van elkaars producten en B.N´er is het nieuwste project. D´tuniz, Rotjoch, Zuen en RB Djan verschijnen ook op dit album en zijn van toegevoegde waarde. Blijf trouw samen met eerstgenoemde is een ode aan dit verband en het melodieuze geluid zorgt voor een soepel lopend nummer. Onontkoombaar is de platte Amsterdamse tongval die uiteraard alle leden van de click eigen is. Woorden die ‘normaal gesproken’ moeilijk op elkaar rijmen plakt Rocks gewoon achter elkaar en laat hij hetzelfde klinken. Zo heb ieder nadeel, ze voordeel.

In De hele nacht door neemt Rocks je mee naar z’n slaapkamer voor onverbloemde ‘gangsterlove´. Het is niet moeilijk een voorstelling te maken hoe het er aan toegaat, aangezien hij zijn acties tot in detail benoemt.
Dat Brace het refrein zingt is een verrijking, deze zoetgevooisde BN’er lijkt zich als een vis in het water te voelen wat deze onderwerpen betreft. De basslijn die er dik bovenop ligt maakt het nummer compleet.

De eerste clubbanger is Niet naar huis waar samen met uiteraard Rotjoch de club getest wordt op dimps, bekende niggers, joints en cognac. Dat Rotjoch nooit echt goed uit de verf komt wat rijms betreft blijkt ook hier, deze man kan maar één ding en dat is leip doen tussen uitgaanspubliek, ey!

Een goede ontwikkeling op muzikaal gebied zijn de collabo’s tussen Amsterdamse en Rotterdamse zwaargewichten. De (h)erkenning tussen Amsterdam Noord en de Rotterdamse Zuidzijde waar de Tuigcommisie en Heinek’n de scepter zwaaien is groot. De Jungle is een eerbetoon aan de overleden Rotterdamse MC Helderheid die in 2004 overleed. De belofte ooit nog een track met elkaar op te nemen is zo dus ingelost met als resultaat een duistere track die ook perfect past bij iemand met het stemgeluid van Heinek´n. Zet deze man op de juiste beat en je verbeelding gaat in slowmotion en zwart/wit.
De achterliggende gedachte van de samenwerking in combinatie met uitstekende beat van O.G. zorgen voor één van de hoogtepunten van het album. Als deze track de bedoeling van Rocks met het album illustreert zit het wel snor, dit is gangster, dit is het tuigleven.

Ook de tweede helft van het album is afwisselend. Na Bewijs me ongelijk, een slowjam met Lloyd de Meza is Loss een clubbanger geproduceerd door Reverse. Ongetwijfeld dat dit nummer live gaat werken bij de vaste groep liefhebbers van up-tempo bassen en rare geluidjes die je kent van nummers met The Opposites en DJVT, maar je moet ervan houden.

Vuur in me hart is een samenwerking met Kempi waarbij de eerste indruk overweldigend was. Wederom dat duistere geluid dat goed bij Rocks en uiteraard Kempi met zijn eigenzinnige stijl en vocabulaire past. Het nummer blijkt echter een bijna exacte kopie van het nooit uitgebrachte Street life, een track van Snoop Dogg en drie keer raden; Tupac Shakur.

Eigenlijk is dat het verhaal van Bekende N.I.G.G.A. De invloeden van buitenaf en de gelijkenissen met voorgangers staan buiten kijf, maar of dit afdoet aan de kwaliteiten van Rocks is te zeker niet waar.
BN’er is een album in het genre waar in Nederland nog ruimte genoeg is. De bijkomende ontwikkeling van de komende jaren zal hem alleen maar verder helpen. Rocks is op de goede weg en kiest met dit album officieel voor de kant van de zwaargewichten in de Nederlandse gangsterrap.

Tracklist:
01. Hij was maar een neger
02. De straat is me vader (Album version)
03. Kleine Jongen
04. BN’er (Bekende N.I.G.G.A)
05. Blijf Trouw (ft D’tuniz)
06. De hele nacht door (ft Brace & For Real)
07. Skitt
08. Niet naar huis (ft Rotjoch)
09. De Jungle (ft Helderheid & Heinek’n)
10. Het snelle leven
11. Zonder vertrouwen is er ook geen verraad
12. Bewijs me ongelijk (ft Lloyd de Meza)
13. Die shit is aan (ft The Prophet, Zuen & Crown)
14. Loss (Triple X Album version)
15. Skitt
16. Vuur in me hart (ft Kempi)
17. De tijd leert
18. De wereld is van jou (ft RB Djan & Shy Rock)

Meer info

REAGEER!

Al 1 reactie:

Naar mijn mening is BN’er (Bekende Nigga) netzoals de THC albums qua algemene productie alles behalve slecht. Muziek is lekker vol allemaal (Boom Bap shit had ik ook niet verwacht).

In de eerste 2 tracks wordt gelijk het (heerlijke) sfeertje neergezet dat we kennen van de THC’er(s).

Nummers ‘De hele nacht’ (met Brace & For Real), ‘Bewijs me ongelijk’ & ‘Loss’ werden door mij bevonden als bullshit tracks en straight wack! Dit inclusief 2 skittz kom neer op ± 20 minuten aan crab.

De resterende 50 minuten die dan overblijven zijn best wel dope.

Een aantal nummers hebben die gekke sound zoals we kennen van The Opposites, hou d’r niet zo van maar pompt wel.

Dopeste track is absoluut ‘De Jungle’ met Helderheid (rust in vrede) die in het nummer wel iets weg heeft van Masta Killa, het lijkt of ie uit de speakers stapt en voor je te staan en z’n verhaal te verhaalt, super dope verse. Heinek’nde springt ook nog even bij.

In veel nummer doet Rocks zijn uiterste best om een bepaalde sfeef neer te zetten. Thug Life ?

In ‘De wereld is van jou’ is daar eindelijk RB Djan, die super scherp zijn stempel op het nummer drukt.

Shy Rock zingt de boel op de Up-tempo Beat op een goede manier tot een geheel en hoppa, dope track. Tevens een fijne afsluiter.

Conclusie:

Een typische THC Recordz productie met (helaas) af en toe een nummer voor de… de dames ? Beetje jammer is dat, altijd weer die liefdes liedjes.

Des-al-niet-te-min,

redelijk album.

Yee Yee !

R

REAGEER!

met Facebook:

Begin of: Additional content