Jimi Hendrix & Microfoon

Jimi was mijn eerste tattoo. Deze heb ik in 1994 net na mijn 18e verjaardag laten zetten door Tattoo Mick in Dordrecht. Ik ben net als met hiphop en rock ook op tattoo gebied beïnvloed door mijn ooms. Ik wilde op mijn 15e al naar Tattoo Bob voor een hele foute topless hula girl met palmboom op mijn schouder. Dit mocht van mijn moeder, maar gelukkig heeft mijn vader dit vakkundig gesaboteerd. Van hem mocht ik het vanaf mijn 18e helemaal zelf weten. Dat gaf me dus drie jaar de tijd om uit te vinden dat Tattoo Bob zo’n beetje de McDonalds van de tattoos is. En dat een topless hula girl rond deze tijd waarschijnlijk weggelaserd zou zijn. Het is uiteindelijk Jimi geworden omdat ik op jonge leeftijd al veel van zijn muziek meekreeg door mijn vader, die zo’n beetje de Surinaamse versie van Jimi is. Voor mij is hij een tijdloos icoon die vanuit zijn multiculturele achtergrond muziek zag als iets grenzeloos. Dat komt erg overeen met mijn achtergrond en mijn visie op muziek.

Chronologisch gezien was de tribal om Jimi Hendrix heen mijn vierde tattoo als je de vlam bij Diego (zie derde foto) meetelt. Maar omdat deze als enige geen betekenis heeft, kan ik hier erg kort over zijn. Hij is ergens in 1996 door Maurizio, een Italiaan die destijds een zaak had in Rotterdam-Zuid, gezet. Ik wilde gewoon iets wat met de vorm van mijn arm meeging. Zo zijn al mijn tattoos ontstaan: als een puzzel passend in de ruimte die er overbleef na de laatste tattoo.

Onder Jimi staat mijn zesde tattoo, de microfoon. Omdat ik niet wist welk puzzelstuk er bij zou passen heeft het uiteindelijk tien jaar geduurd. In 2006 heb ik een track gemaakt over mijn passie voor inkt: Tatooz. Ik wilde hier een clip bij schieten en vertelde dit aan een goede vriend van me. Hij had toevallig connecties met een gozer uit Rusland die een zaak had in Rotterdam-Noord. Zo heb ik Andre leren kennen en uiteindelijk de viddy in zijn shop geschoten. Andre is inmiddels m’n vaste artiest en een goede vriend. Ik ben met hem mee geweest naar de tattoo convention in Amsterdam en heb daar destijds allerlei interessante mensen ontmoet, waaronder de wereldberoemde MMA vechter Gilbert Yvel die je ook terugziet in de clip.

Draak

Ik ben geboren in het jaar van de draak, daarom is mijn zevende tattoo een draak geworden. Het is de tweede tat die Andre heeft geprikt. Ik wilde geen oriëntaals exemplaar dus hebben we samen dit ontwerp uitgedacht en hij heeft het er met de vrije hand opgezet.

Diego

Diego heb ik in 1995 net na de geboorte van mijn eerste zoon laten zetten. Hij heet voluit Diego Navaro Lorenzo Michael, maar als ik dat had gezet dan was het een sleeve geworden. Dit is mijn tweede en laatste tattoo die ik bij Tattoo Mick heb laten zetten. De vlam eromheen heb ik later als vierde piece bij Tattoo Jan laten zetten.

Ainoa & Oog

Tattoo nummer vijf Ainoa heb ik in 2001 net na de geboorte van mijn dochter laten zetten. Ik wilde voor een meisjesnaam iets elegantere letters en kwam hiervoor terecht bij Nick, een artiest uit Zwitserland die op dat moment te gast was bij The Inkstitution.

Het oog heb ik in 2007 laten zetten door Andre. Ik wilde graag iets van mijn vriendin vereeuwigen zonder haar naam te laten prikken. Aangezien zij de mooiste ogen heeft die ik ooit heb gezien, heb ik er een foto van gemaakt. Andre heeft vervolgens haar linkeroog levensecht in mijn huid gezet. Zo kan ze altijd een oogje in het zeil houden. Alweer mijn tiende piece.

Moeder

Voor mijn verjaardag in 2007 heb ik van mijn vriendin een van de mooiste cadeaus ooit gekregen. Het is een afbeelding van mijn in 2001 overleden moeder als engel. Andre heeft er een zeer waarheidsgetrouw kunstwerk van gemaakt. De toevoeging van het woordje Love, mijn zevende tat, is een referentie aan de vier letters die mijn moeder in het klein op haar bovenarm had staan.

Phoenix

Tattoo nummer acht is geïnspireerd door het werk van Mr. Cartoon en Esteban Oriol. Phoenix heeft m’n boy Andre gezet net na de geboorte van mijn tweede zoon in 2008.

Aartsengel Michaël

Op mijn onderarm prijkt mijn eigen versie van de Aartsengel Michaël. In 2008 heeft Andre een combinatie van mijn naamgenoot en mijzelf geprikt. Michaël heeft eigenhandig de duivel uit de hemel gegooid. Geen verkeerde naamskeuze van mijn ouders dus.

Kompasroos

In 2010 heb ik mijn elfde en voorlopig laatste tattoo door Andre laten prikken. Het is een kompasroos op mijn elleboog die symbool staat voor mijn richting in het leven. Het is de bedoeling dat ik hierdoor niet op het foute pad beland en altijd weer mijn weg terug kan vinden. Ergens in 2011 komt Andre terug uit Rusland om het karwei af te maken. Dan ben ik voorlopig effe klaar … tot ik weer een kleine krijg.

Beeld door Ron van Rutten (http://www.ronvanrutten.com/)