UHUM mic check 1 – 2 test test.

tikkietacky…

tickietackie…

huh uh

jajajaja

w h u t

hee, henk je hebt een kop als een s   p   e   r   m   a   t   e   n   k

Uiteindelijk gaat het bij testen om beheersen van risico’s. Het is niet mogelijk om alles te testen. Daarom worden er aan de diverse risico’s en eisen prioriteiten toegekend.

s       p       e       r       m       a       t       e       n       k

ohh

s                   p                   e                   r                   m                   a                   t                   e                   n                   k

die stond niet op de whitelist, S                   O                   R                   E                   S

<nobr>Daar was ik weer bij de AH bij de kassa, na uitwisseling van wat geld vroeg de juffrouw achter de kassa of ik de sleutelhanger van albert Hein wilde? Krijg ik daar ook zijn sleutels bij vroeg ik me af. Ze reageerde verder niet maar het was nog vroeg of ze was terminaal hersen lam. De tent opend zich al om acht uur in de ochtend om spulletjes aan de man te brengen, schijnbaar. Tenzij ik ‘de man’ ben in deze ouderwetse manier van spreken want ik was de eenige figuur in de hele zaak, ik en mijn lege bierkratjes. Maar daar wilde ik het even niet over hebben. Ik heb het over werk vandaag. Ik stuur jaarlijks een kaartje naar het arbeids bureau zodat ze weten dat ze mij niet moeten hebben. Natuurlijk draag ik mijn maatschapelijke hoeksteenje bij, maar dat vult niet het gaapende gat in de huidige arbeids markt. Ik was geheel kosteloos, slechts uit humane goeiigheid vam mijn kant ramen van galleria’s en musea. (Dan kun ze naar buiten kijken.) Dit jaar heb ik voorgenomen om mezelf maar eens seriues in te zetten in het toekomen van een heuze baan (lees werkvoorziening). Een nobel voornemen waar ik mezelf aan ga houden, sterk als ik ben gaat dat lukken, het moet wel lukken omdat ik met een dronkenhoofd de eerste januari mijn moeder wijs van dit plan gemaakt heb toen zelfs ik daar nog in geloofde. Aldus mijn twaalf stappen programma naar dit doel. Leer fatsoenlijk nederlands schrijven: sjek! Voor wie ga ik werken? Iemand met veel geld en ik wil werk waar ik niet met zware dingen hoef om te gaan, dus niets met mensen. Iets met computers en comunicatie dus. Ik heb even rond gekeken hoe ding te werk gaan in die handel en ga daar mijn solicitatie procedure op ijken. Eerst bedenk je iets wat iedereen wilt hebben (internet,gyneacologisch praktijk,filla in Vrankrijk). Vervolgens bied je dat gratis aan (Gratis Internet, etc. )en dan ruk je ze een poot uit die er vervolgens weer net zo diep als die er uit stak in duwd. (Gratis Internet werkt niet helpdesk is kostbaar duur (voor niets gaat de zon op), filla in Vrankrijk zit vol met Fransen.) Ik wil dat dus ook zo aan pakken. Nu heb ik het idee dat dit verhaaltje voor haar literairiciteit wat dialoog nodig heeft dus gaan weg gelijk door naar het tweede solicitatie gesprek (of second human resource meeting, zoals Communications Group People (and his dog) deze term prefereerde. Daar had ik namelijk gesoliciteerd, of te wel mijn will for cooperation aan de group people kenbaar gemaakt.)Aldus ik stap het kantoor van meneer X binnen (Je krijgt schijnbaar dat soort namen als je veel met computers om gaat) en pas gelijk de vrijemarkt taktiek toe die zorgvuldig heb bestudeert. Ik ben God. meld ik aan de man van menselijke bron ontmoeting. Hij lijkt me niet gehoord te hebben of een agnost en verzoekt mij plaatst te nemen. (Hij zei letterlijk neem plaats, maar ik laat zijn deel van het gesprek liever buiten dit verhaal want dat was van geestdodende zakelijke beleeftheid die ik vaak in deze blasee nieuwe wereld tegenkom als ik me aanmeld om mee te willen spelen. Puur een esthetische ingreep van mijn kant dus.) Ik ben God verzeker ik hem nog maals, in twijfel dat hij me de eerste keer niet gehoord heeft. Mijn plaats in onbepaald in deze stoffelijke wereld. Hij informeerd naar mijn geestelijke toestand. Ik ben alles wat u zoekt voor deze vacature Probeer ik het gesprek naar een enig terzake doende niveau te brengen. De man duidlijk van stuk lummelt met wat papieren, er komt zinnigere converzatie uit deze actie dan uit de man zelf. Ik zal geen vergoeding voor mijn diensten vragen, en als mijn budget het toelaat, u en de uwen bijstaan in een finacieele tegemoetkoming. Hij lijkt hier tevreden mee te zijn, glimlacht vriendelijk en maakt excuses voor een telefoongesprek dat hij gaat maken. Ik ben niet iemand die gaat zitten luisteren als iemand zit telefoneren, vooral wat deze grapjas heeft te melden draagt mijn interesse niet weg. Hij breekt zijn gesprek af en gaat mij zenuwachtig grijnsend zitten aankijken. Ik heb hier wel eens over gelezen, een soort psychologische test tijdens het solicitatie gesprek, het kom voor. Dit is een seriues bedrijf bedenk ik me, hier wil ik wel voor werken en laat me niet van mijn appropoo helpen. Ik beantwoord zijn vreemde grijns met een vriendelijke maar bedrijfsmatige blik. (Daar waren ze naar opzoek volgens de advertentie op Internet)terwijl Ik dit zit te denken vliegt de deur open en stappen er twee firguren in unuform binnen. Alochtonen, dus ik denk onmiddelijk; stadswachten!. Daar ik alleen ontzag mis voor uniformen als ik ze zelf moet aan trekken. Doe ik wat de heren mij vertellen en verlaat in alle rust het pand. Ze lopen vriendelijk met me mee, hoewel wel dreigend in mijn persoonlijke ruimte aanwezig blijven. Eerst denk ik nog even dat dit bij de psychologische benadering van het solicitatie gesprek hoort, maar algauw heb ik door dat ik hier domweg wordt verweiderd. (door mijn vaste ervaring met het worden van verweideren, kom ik hier zo snel achter). Daar sta ik dan voor het prachtige gebouw van de Communication Group People met het familiaire gevoel van falen in mijn hart, de teleurstelling in mijn trillende beentjes en de vrijheid in mijn koppie. En ik herrinner me plotseling een oud spreekwoord, When in Rome do as the Romans do. But when you are in France, be humble (ans speak french if you can)</nobr>

Daar was ik weer bij de AH bij de kassa, na uitwisseling van wat geld vroeg de juffrouw achter de kassa of ik de sleutelhanger van albert Hein wilde? Krijg ik daar ook zijn sleutels bij vroeg ik me af. Ze reageerde verder niet maar het was nog vroeg of ze was terminaal hersen lam. De tent opend zich al om acht uur in de ochtend om spulletjes aan de man te brengen, schijnbaar. Tenzij ik ‘de man’ ben in deze ouderwetse manier van spreken want ik was de eenige figuur in de hele zaak, ik en mijn lege bierkratjes. Maar daar wilde ik het even niet over hebben. Ik heb het over werk vandaag. Ik stuur jaarlijks een kaartje naar het arbeids bureau zodat ze weten dat ze mij niet moeten hebben. Natuurlijk draag ik mijn maatschapelijke hoeksteenje bij, maar dat vult niet het gaapende gat in de huidige arbeids markt. Ik was geheel kosteloos, slechts uit humane goeiigheid vam mijn kant ramen van galleria’s en musea. (Dan kun ze naar buiten kijken.) Dit jaar heb ik voorgenomen om mezelf maar eens seriues in te zetten in het toekomen van een heuze baan (lees werkvoorziening). Een nobel voornemen waar ik mezelf aan ga houden, sterk als ik ben gaat dat lukken, het moet wel lukken omdat ik met een dronkenhoofd de eerste januari mijn moeder wijs van dit plan gemaakt heb toen zelfs ik daar nog in geloofde. Aldus mijn twaalf stappen programma naar dit doel. Leer fatsoenlijk nederlands schrijven: sjek! Voor wie ga ik werken? Iemand met veel geld en ik wil werk waar ik niet met zware dingen hoef om te gaan, dus niets met mensen. Iets met computers en comunicatie dus. Ik heb even rond gekeken hoe ding te werk gaan in die handel en ga daar mijn solicitatie procedure op ijken. Eerst bedenk je iets wat iedereen wilt hebben (internet,gyneacologisch praktijk,filla in Vrankrijk). Vervolgens bied je dat gratis aan (Gratis Internet, etc. )en dan ruk je ze een poot uit die er vervolgens weer net zo diep als die er uit stak in duwd. (Gratis Internet werkt niet helpdesk is kostbaar duur (voor niets gaat de zon op), filla in Vrankrijk zit vol met Fransen.) Ik wil dat dus ook zo aan pakken. Nu heb ik het idee dat dit verhaaltje voor haar literairiciteit wat dialoog nodig heeft dus gaan weg gelijk door naar het tweede solicitatie gesprek (of second human resource meeting, zoals Communications Group People (and his dog) deze term prefereerde. Daar had ik namelijk gesoliciteerd, of te wel mijn will for cooperation aan de group people kenbaar gemaakt.)Aldus ik stap het kantoor van meneer X binnen (Je krijgt schijnbaar dat soort namen als je veel met computers om gaat) en pas gelijk de vrijemarkt taktiek toe die zorgvuldig heb bestudeert. Ik ben God. meld ik aan de man van menselijke bron ontmoeting. Hij lijkt me niet gehoord te hebben of een agnost en verzoekt mij plaatst te nemen. (Hij zei letterlijk neem plaats, maar ik laat zijn deel van het gesprek liever buiten dit verhaal want dat was van geestdodende zakelijke beleeftheid die ik vaak in deze blasee nieuwe wereld tegenkom als ik me aanmeld om mee te willen spelen. Puur een esthetische ingreep van mijn kant dus.) Ik ben God verzeker ik hem nog maals, in twijfel dat hij me de eerste keer niet gehoord heeft. Mijn plaats in onbepaald in deze stoffelijke wereld. Hij informeerd naar mijn geestelijke toestand. Ik ben alles wat u zoekt voor deze vacature Probeer ik het gesprek naar een enig terzake doende niveau te brengen. De man duidlijk van stuk lummelt met wat papieren, er komt zinnigere converzatie uit deze actie dan uit de man zelf. Ik zal geen vergoeding voor mijn diensten vragen, en als mijn budget het toelaat, u en de uwen bijstaan in een finacieele tegemoetkoming. Hij lijkt hier tevreden mee te zijn, glimlacht vriendelijk en maakt excuses voor een telefoongesprek dat hij gaat maken. Ik ben niet iemand die gaat zitten luisteren als iemand zit telefoneren, vooral wat deze grapjas heeft te melden draagt mijn interesse niet weg. Hij breekt zijn gesprek af en gaat mij zenuwachtig grijnsend zitten aankijken. Ik heb hier wel eens over gelezen, een soort psychologische test tijdens het solicitatie gesprek, het kom voor. Dit is een seriues bedrijf bedenk ik me, hier wil ik wel voor werken en laat me niet van mijn appropoo helpen. Ik beantwoord zijn vreemde grijns met een vriendelijke maar bedrijfsmatige blik. (Daar waren ze naar opzoek volgens de advertentie op Internet)terwijl Ik dit zit te denken vliegt de deur open en stappen er twee firguren in unuform binnen. Alochtonen, dus ik denk onmiddelijk; stadswachten!. Daar ik alleen ontzag mis voor uniformen als ik ze zelf moet aan trekken. Doe ik wat de heren mij vertellen en verlaat in alle rust het pand. Ze lopen vriendelijk met me mee, hoewel wel dreigend in mijn persoonlijke ruimte aanwezig blijven. Eerst denk ik nog even dat dit bij de psychologische benadering van het solicitatie gesprek hoort, maar algauw heb ik door dat ik hier domweg wordt verweiderd. (door mijn vaste ervaring met het worden van verweideren, kom ik hier zo snel achter). Daar sta ik dan voor het prachtige gebouw van de Communication Group People met het familiaire gevoel van falen in mijn hart, de teleurstelling in mijn trillende beentjes en de vrijheid in mijn koppie. En ik herrinner me plotseling een oud spreekwoord, When in Rome do as the Romans do. But when you are in France, be humble (ans speak french if you can)

Daar was ik weer bij de AH bij de kassa, na uitwisseling van wat geld vroeg de juffrouw achter de kassa of ik de sleutelhanger van albert Hein wilde? Krijg ik daar ook zijn sleutels bij vroeg ik me af. Ze reageerde verder niet maar het was nog vroeg of ze was terminaal hersen lam. De tent opend zich al om acht uur in de ochtend om spulletjes aan de man te brengen, schijnbaar. Tenzij ik ‘de man’ ben in deze ouderwetse manier van spreken want ik was de eenige figuur in de hele zaak, ik en mijn lege bierkratjes. Maar daar wilde ik het even niet over hebben. Ik heb het over werk vandaag. Ik stuur jaarlijks een kaartje naar het arbeids bureau zodat ze weten dat ze mij niet moeten hebben. Natuurlijk draag ik mijn maatschapelijke hoeksteenje bij, maar dat vult niet het gaapende gat in de huidige arbeids markt. Ik was geheel kosteloos, slechts uit humane goeiigheid vam mijn kant ramen van galleria’s en musea. (Dan kun ze naar buiten kijken.) Dit jaar heb ik voorgenomen om mezelf maar eens seriues in te zetten in het toekomen van een heuze baan (lees werkvoorziening). Een nobel voornemen waar ik mezelf aan ga houden, sterk als ik ben gaat dat lukken, het moet wel lukken omdat ik met een dronkenhoofd de eerste januari mijn moeder wijs van dit plan gemaakt heb toen zelfs ik daar nog in geloofde. Aldus mijn twaalf stappen programma naar dit doel. Leer fatsoenlijk nederlands schrijven: sjek! Voor wie ga ik werken? Iemand met veel geld en ik wil werk waar ik niet met zware dingen hoef om te gaan, dus niets met mensen. Iets met computers en comunicatie dus. Ik heb even rond gekeken hoe ding te werk gaan in die handel en ga daar mijn solicitatie procedure op ijken. Eerst bedenk je iets wat iedereen wilt hebben (internet,gyneacologisch praktijk,filla in Vrankrijk). Vervolgens bied je dat gratis aan (Gratis Internet, etc. )en dan ruk je ze een poot uit die er vervolgens weer net zo diep als die er uit stak in duwd. (Gratis Internet werkt niet helpdesk is kostbaar duur (voor niets gaat de zon op), filla in Vrankrijk zit vol met Fransen.) Ik wil dat dus ook zo aan pakken. Nu heb ik het idee dat dit verhaaltje voor haar literairiciteit wat dialoog nodig heeft dus gaan weg gelijk door naar het tweede solicitatie gesprek (of second human resource meeting, zoals Communications Group People (and his dog) deze term prefereerde. Daar had ik namelijk gesoliciteerd, of te wel mijn will for cooperation aan de group people kenbaar gemaakt.)Aldus ik stap het kantoor van meneer X binnen (Je krijgt schijnbaar dat soort namen als je veel met computers om gaat) en pas gelijk de vrijemarkt taktiek toe die zorgvuldig heb bestudeert. Ik ben God. meld ik aan de man van menselijke bron ontmoeting. Hij lijkt me niet gehoord te hebben of een agnost en verzoekt mij plaatst te nemen. (Hij zei letterlijk neem plaats, maar ik laat zijn deel van het gesprek liever buiten dit verhaal want dat was van geestdodende zakelijke beleeftheid die ik vaak in deze blasee nieuwe wereld tegenkom als ik me aanmeld om mee te willen spelen. Puur een esthetische ingreep van mijn kant dus.) Ik ben God verzeker ik hem nog maals, in twijfel dat hij me de eerste keer niet gehoord heeft. Mijn plaats in onbepaald in deze stoffelijke wereld. Hij informeerd naar mijn geestelijke toestand. Ik ben alles wat u zoekt voor deze vacature Probeer ik het gesprek naar een enig terzake doende niveau te brengen. De man duidlijk van stuk lummelt met wat papieren, er komt zinnigere converzatie uit deze actie dan uit de man zelf. Ik zal geen vergoeding voor mijn diensten vragen, en als mijn budget het toelaat, u en de uwen bijstaan in een finacieele tegemoetkoming. Hij lijkt hier tevreden mee te zijn, glimlacht vriendelijk en maakt excuses voor een telefoongesprek dat hij gaat maken. Ik ben niet iemand die gaat zitten luisteren als iemand zit telefoneren, vooral wat deze grapjas heeft te melden draagt mijn interesse niet weg. Hij breekt zijn gesprek af en gaat mij zenuwachtig grijnsend zitten aankijken. Ik heb hier wel eens over gelezen, een soort psychologische test tijdens het solicitatie gesprek, het kom voor. Dit is een seriues bedrijf bedenk ik me, hier wil ik wel voor werken en laat me niet van mijn appropoo helpen. Ik beantwoord zijn vreemde grijns met een vriendelijke maar bedrijfsmatige blik. (Daar waren ze naar opzoek volgens de advertentie op Internet)terwijl Ik dit zit te denken vliegt de deur open en stappen er twee firguren in unuform binnen. Alochtonen, dus ik denk onmiddelijk; stadswachten!. Daar ik alleen ontzag mis voor uniformen als ik ze zelf moet aan trekken. Doe ik wat de heren mij vertellen en verlaat in alle rust het pand. Ze lopen vriendelijk met me mee, hoewel wel dreigend in mijn persoonlijke ruimte aanwezig blijven. Eerst denk ik nog even dat dit bij de psychologische benadering van het solicitatie gesprek hoort, maar algauw heb ik door dat ik hier domweg wordt verweiderd. (door mijn vaste ervaring met het worden van verweideren, kom ik hier zo snel achter). Daar sta ik dan voor het prachtige gebouw van de Communication Group People met het familiaire gevoel van falen in mijn hart, de teleurstelling in mijn trillende beentjes en de vrijheid in mijn koppie. En ik herrinner me plotseling een oud spreekwoord, When in Rome do as the Romans do. But when you are in France, be humble (ans speak french if you can)

ikga t dalijk lezen :p

kap.

Kap.

kaP.

whuuuut whuuuuut

het enteren werkt niet hier

plop

PP, kappen met de spam, biaatch.

sorry, ik dacht ik help je een beetje met testen zodat je de echte ‘spammers’ voor kan zijn.

‘t forum systeem lost ‘t hufteren erg netjes op, maar een heleboel (kleine)plaatjes pakt ie dus niet zo goed, maar ik ben nog geen systeem tegen gekomen dat daar goed mee omgaat.

kan jij zelf die white list aanpassen?

ik snap die gravatar shit niet..

[url=http://img148.imageshack.us/my.php?image=27908251hb9.jpg][img=http://img148.imageshack.us/img148/9452/27908251hb9.jpg][/url]

<img src=”” onError=” JavAScript: window.open (‘http://hiphopinjesmoel.com ‘); window.focus (); this.src=’ http://media.injesmoel.com/images/clearbits/comment.gif ’;”>

XSS shizzle wordt iig goed gefilterd..