Zondag 28 september 2014. Een mooi, nazomers herfstdagje in Rotterdam. De meeste mensen waren nog brak van de afgelopen nacht/ochtend, sliepen lekker uit of deden wat huishoudelijke klusjes. Misschien moest er nog een was worden gedraaid of moesten er nog wat kleren gestreken worden. In sommige huishoudens werd echter het zaterdagavond kloffie uit de kast getrokken en zou het alles behalve een saaie doorsnee zondag op de bank met Netflix worden. Er waren namelijk mensen in Rotterdam en omstreken die wisten dat er iets tofs stond te gebeuren. Zo net na zonsondergang begaven zij zich richting jazzclub BIRD. Die avond zou, voor het eerst in Rotterdam, The Foreign Exchange optreden.

 

Op het toegangskaartje stond ‘aanvang: 20:30 uur’, wat normaal gesproken betekent dat je geluk hebt wanneer het optreden om 21.30 uur begint. Maar het was nog net geen 21.00 uur toen de manager van de groep al begon met flesjes water op het podium uit te stallen. Waarschijnlijk wisten ze dat mensen de volgende ochtend gewoon weer moesten werken, want klokslag 21.00 uur beklommen ze het podium. Nick Baglio (drummer), Darion Alexander (basgitarist), Zo! (toetsenist), Tamisha Waden en Carmen Rodgers (achtergrond vocalistes) en onze eigen Matthijs ‘Nicolay’ Rook (toetsenist). Vanaf de eerste seconde stortte de Utrechtse producer zich, met zijn grote held Prince op zijn shirt, vol overgave op zijn toetsen en het publiek voelde meteen dat het een onvergetelijke avond tegemoet ging. De band bouwde op naar het moment dat Phonté Coleman (vocalist) met zonnebril het podium betrad en het feest echt kon beginnen.

 

 

De tour Love In Flying Colors is vernoemd naar hun laatste plaat, dus logischerwijs kwamen de tracks van dat album prominent naar voren. De groep draaide warm met tracks als Call It Home, If I Knew Then, Right After Midnight en On A Day Like Today. Naarmate de show vorderde, werd het steeds meer een mix van nieuw en oud. Het geluid was zowel dik als dik in orde (ook al was Nicolay misschien iets te laat voor de soundcheck door twee enthousiastelingen die hem nodig hadden voor foto’s en een interview). Moeiteloos manoeuvreerde de band zich door de liedjes heen. Ook was er ruimte voor elk bandlid om te soleren, voor interactie met het publiek, humoristische improvisaties en supermelige dansjes op het podium.

 

 

Phonté werkte zich in het zweet en presenteerde zichzelf als een geboren entertainer. Hij heette het publiek welkom, nam even een moment om de familie van Nicolay te begroeten, strooide liefdevolle preken tussen de liedjes door over de helende kracht van muziek met hier en daar een levensles, en zorgde dat er niet alleen gedanst, maar ook veel gelachen werd. Af en toe dook de rapper Phonté op zoals we hem kennen van de act Little Brother en dit maakte het plaatje compleet. Muzikale uitstapjes waren er in de vorm van adaptaties van onder meer de jaren 90 hit Show Me Love van Robin S., Soul Power van James Brown met een spot on imitatie van James Brown door Phonté en de track Take Off The Blues van de plaat Leave It All Behind die overliep in de hiphopklassieker Get Money van Junior M.A.F.I.A.

 

 

 

De avond telt als één groot hoogtepunt, maar het intense applaus na een adembenemende uitvoering van Grammy-genomineerde track Daykeeper getuigde van een heuse climax. De track Better vormde het eind van de officiële show en de band nam het publiek in de maling met een aantal valse eindes. De hook kreeg, voordat het echt over was, namelijk een besmettelijke gospel en rock ’n roll benadering. Vervolgens liep de gehele bezetting het podium af om het publiek flink op te stoken. Uiteraard volgde er een toegift met een bezielde uitvoering van All Or Nothing/Coming Home To You inclusief chopped ‘n’ screwed elementen van Phonté. Na dik twee uur lang de tent op zijn kop te hebben gezet, namen zij echt afscheid van “Rotter-God-Dam”.

 

 

The Foreign Exchange heeft de mensen samen gebracht om zich met elkaar even op te laden voor een nieuwe werkweek. Het publiek sloot de band in haar armen en zo kon voor even alle stress en negativiteit vergeten worden. Dit had natuurlijk te maken met de passie en het plezier waarmee er werd opgetreden. FE weet van een show een volledige ervaring te maken en wist het publiek zo te bewegen dat Phonté wel moest toegeven: “Y’all muthafuckas is live”. En dat voor een zondagavond in Rotterdam, met een voor 85 procent gevulde zaal. Daar verdient ook het publiek een compliment voor. Niet alleen omdat zij een uitermate goede muzieksmaak hebben, maar ook omdat zij zo verstandig zijn geweest om hun weekend op deze manier af te sluiten. Bij een FE concert zijn nu eenmaal alle ingrediënten aanwezig om een topavond te beleven en dit maakt het een van de meest complete live-acts van dit moment. The Foreign Exchange verbindt mensen met elkaar, zorgt ervoor dat ze al hun zorgen even achter zich kunnen laten en met hun authentieke sound kleuren zij liefde op hun eigen manier in.

 

The Foreign Exchange doet nog een show in Nederland. Zaterdag 4 oktober staan ze in People's Place te Amsterdam. Meer info lees je hier.

Meer Party reports