Manu - De Vloek Op De Overvloed
Van strijdvaardige debutant die samen met zijn broeder verwarring zaait tot volwaardige artiest die hongerig als een beginneling duidelijkheid schept: Manu dropt zijn langverwachte album 'De Vloek Op De Overvloed' op Raen Music.
Tracklist:
01. Dagelijks
02. De Vloek Op De Overvloed
03. Kleurenblind
04. Van Het Hart feat. Senna
05. Minister President
06. Handelswaar feat. Spinal, Ill Material, Killian, M.O. & Mortier
07. Breek De Muren
08. Het Huis Van Het Zwaard feat. Blaxtar & Typhoon
09. Zoom Zoom
10. Broeders In De Strijd
11. Open Boek feat. Keen
12. Jij feat. Neo
13. Vraag Me Niet Waarom feat. Unorthadox & Rosa Ana
14. Het Nadeel Van De Twijfel
15. Zadkiël
16. Feniksvleugelen feat. Neo
Volgens zijn website ontwikkelde Manu zijn opvattingen ‘in een land waar iedereen z’n stem denkt te moeten laten horen en een mening denkt te moeten laten ventileren.’ Wat moet een reviewer dan nog? Iemand die de exposure van zijn mening volledig baseert op andermans creatie – en in dit geval zelfs op de uitvloeisels van een muzikant die het menselijk oordeel in veel gevallen als inferieur beschouwt. Want ‘mooi of lelijk, goed of slecht’ zijn volgens deze MC uit Gouda slechts ‘termen die we denken te claimen.’
Deze recensie velt daarom geen oordeel over het besproken album. Evenmin wordt er een nadere toelichting gegeven. Manu is op het openingsnummer, Dagelijks, zelf al duidelijk genoeg in zijn omschrijving: ‘dit is de kruisiging van het verdoemde gedachtegoed van m’n voorouders / dit is de ontmanteling van de leugens die ze ons voorhouden / dit is de voorbeschouwing op de exodus van demonen die zich diep in de psyche van dit land ophouden / dit is de Genesis, de reïncarnatie / dit is de vleeswording van de materiële verslaving / dit is de onontvreemdbare confrontatie, oog in oog met de door onszelf ontworpen monstercreatie / dit is de scheur in de werkelijkheid / dit is de kijk in de gebarsten spiegel die ons zal onthullen wie we werkelijk zijn / dit is de vlag van Nederland halfstok hangen / dit is de fundamenten van de samenleving stormrammen / dit is postindustriële zonden erven / dit is de renaissance van de revolutie in je voorversterkers.’
Afgaande op bovenstaande quotes kan het voorkomen alsof het solodebuut van Manu een eenzijdige plaat is geworden. Op de keper beschouwd blijkt het tegengestelde echter waar te zijn. Zo stelt Manu de eeuwenlange beeldvorming omtrent zwarte mensen aan de orde (Kleurenblind), toont hij zijn diepgewortelde wantrouwen jegens de media en andere autoriteiten (Breek De Muren), verheldert hij zijn drijfveren en zijn perspectief als verteller van het verhaal dat De Vloek Op De Overvloed heet (Zadkiël) en spreekt hij openhartig over de periode waarin zijn broer, Neo, streed tegen kanker (Broeders In De Strijd). De grondgedachte–radicaal verzet tegen (de fundamenten van) de huidige status-quo, gevoed door een onvoorwaardelijk vertrouwen op onze spirituele basis–ligt evenwel aan de basis van ieder nummer, terwijl de diverse onderwerpen ook op andere tracks nauw met elkaar verweven zijn.
De Vloek Op De Overvloed heeft–mede dankzij de thematische samenhang en de voortdurende maatschappelijke reflectie–een dogmatische uitwerking die inherent lijkt aan profetie; het is bijna onweerstaanbaar om dit album aan iedereen die al dan niet wil luisteren, te laten horen – zonder daarbij ruimte te laten voor discussie. De instrumentals, tot in het kleinste detail uitgewerkt, spelen een prominente rol en worden niet alleen ingezet om een sfeer te scheppen, maar zetten de vocalen daadwerkelijk kracht bij wanneer de inhoud dat vereist. Iedere letter die Manu uitspreekt kan niet anders dan op dat moment uitgesproken worden, elke metafoor schept een impressie die logischerwijs volgt op de voorgaande indruk, alle zinnen zijn vanzelfsprekend–vermoedelijk door een transcendente connectie–met elkaar verbonden. Voor een ieder die het geduld en de durf bezit om goed te luisteren, spreekt dit album voor zichzelf.
Maar eigenlijk zijn alle voornoemde zinnen overbodig. Luister maar gewoon.
echt zwaar verrast door Manu. beste plaat van 2008.
laat die reacties maar komen dit is te goed om niet gehaat te worden.
Ik heb zes nummers gehoord en damn echt heel goed gewoon! Alleen al op basis van deze nummers sluit ik mij aan bij Bleek de plaat van 2008 in NL tot nu toe ![]()
hahaha word @ ODB, tis een leuk stukje, maar krijg dr meer een persbericht gevoel bij dan een recensie gevoel zegmaar. Ik wil een mening horen in een recensie (ik weet de mening van de recensist in dit geval wel daar niet van)
hahaha word @ ODB, tis een leuk stukje, maar krijg dr meer een persbericht gevoel bij dan een recensie gevoel zegmaar. Ik wil een mening horen in een recensie (ik weet de mening van de recensist in dit geval wel daar niet van)
‘t lijkt me moeilijk om een recensie te schrijven van dit album, het album zelf is al een soort recensie van de samenleving vanuit Manu z’n ogen…. Om dit te recenseren ga je een soort discussie aan met zijn visies (en dan moet je wel aardig wat kennis in huis hebben om aan te geven waarom je vind dat hij op bepaalde punten er naast zit) . Omdat de cd muziekaal sterk is valt er wat betreft flow- of beatkwaliteit ook niet veel te melden…. ’t is gewoon erg goed maar niet iedereen zal zin hebben om er naar te blijven luisteren omdat het verre van feel-good music is.
jka maar iets als beats en flows kun je een mening op geven. muzikaal sterk is ook een kwestie van smaak en daarom is een recensist juist nodig. kennis om aan te geven waarom iemand er naast zit geeft ook al aan dat jij pro bent, en dat is dus een mening, een mening die een recensist ook kan hebben. en die willen we dan dus weten als publiek. je hebt geen kennis nodig om een product van een artiest te beoordelen, je vind iets mooi of niet mooi en daar houdt het mee op. simpel als dat.
overigens zijn veel hiphopcds een recensie van de samenleving in mijn ogen, al ligt het er niet overal even dik op natuurlijk. the infamous, illmatic etc zijn natuurlijk ook een spiegel, alleen geven zij een andere invalshoek/visie op de maatschappij dan iemand als manu
jka maar iets als beats en flows kun je een mening op geven. muzikaal sterk is ook een kwestie van smaak en daarom is een recensist juist nodig. kennis om aan te geven waarom iemand er naast zit geeft ook al aan dat jij pro bent, en dat is dus een mening, een mening die een recensist ook kan hebben. en die willen we dan dus weten als publiek. je hebt geen kennis nodig om een product van een artiest te beoordelen, je vind iets mooi of niet mooi en daar houdt het mee op. simpel als dat. overigens zijn veel hiphopcds een recensie van de samenleving in mijn ogen, al ligt het er niet overal even dik op natuurlijk. the infamous, illmatic etc zijn natuurlijk ook een spiegel, alleen geven zij een andere invalshoek/visie op de maatschappij dan iemand als manu
mee eens
maak me allemaal nie uit maar k kreeg gister die plaat van dj dough (thnx jo!) en werd blij verrast. Laatste tijd alleen nog maar techno geluisterd maar deze plaat in 1x afgeluisterd, dope!
jammer dat ie zoveel afgezaagde onderwerpen aanhaalt waardoor de plaat een beetje een afgezaagd (en hier en daar zelfs een hoog wigger gehalte) krijgt voor mijn gevoel. slavernij, emancipatie, etc. samenzweringsgedeeltes (minister-president etc) vind ik wel dope, maar de beste man probeert (net als blaxtar trouwens) intelligente teksten te droppen, terwijl ze allebei het ene na het andere cliché door het slijk halen. producties en flow zijn vet, vond die spylacopa track over mensenhandel een van de uitschieters trouwens. zadkiël en jij voelde ik zwaar, net als fenixvleugelen. kleurenblind vond ik echt heel jammer.
heb na de release in 013 nog zeker wel 10 andere nieuwe albums geluisterd maar dit blijft tot nu toe echt de plaat van 2008
ik heb het album niet gehoord maar dit is best wel bout…. http://www.101.tv/page/101barz/play/ecb35fc58a8…
hij moet eens wat minder woorden in een zinneke proberen te stouwen is mijn mening (en beter maat houden)
ik heb het album niet gehoord maar dit is best wel bout…. http://www.101.tv/page/101barz/play/ecb35fc58a8…
Om dit te recenseren ga je een soort discussie aan met zijn visies (en dan moet je wel aardig wat kennis in huis hebben om aan te geven waarom je vind dat hij op bepaalde punten er naast zit) (…) ’t is gewoon erg goed maar niet iedereen zal zin hebben om er naar te blijven luisteren omdat het verre van feel-good music is.
dat van feelgood is niet echt relevant, ik heb zat donkere dingen thuis liggen waar ik geen probleem mee heb om naar te luisteren. ‘kennis’ vind ik in dit geval ook lastig, veel is toch een bepaalde interpretatie en daar kun je t wel of niet mee eens zijn.
ik heb em paar keer gehoord maar ik ben niet zo lyrisch als de rest van t land zeg maar
manier van rappen vind ik live echt tof maar op cd word ik dr nogal onrustig van. onderwerpen zijn wel tof, maar beetje wat check zegt ook wel.
beats zijn opzich wel oke, maar ook niet echt mijn ding
kortom doe mij maar de live show!
In het begin van Neo en Manu moest niemand er iets van weten en vond iedereen het moeilijk en te overdreven en nu lijkt het helemaal omgedraaid….. dus de uitdrukking ‘believe the hype’ meer op zijn plaats….
Heb de CD van Manu overigens nog steeds niet gecheckt, maar sluit me aan bij Kameraad Christov betreffende de live show… die mag er wezen.
Wat ik vreemd vind is dat Neo’s laatste release niet echt opgepikt… dat vind ik namelijk echt een juweeltje… voor degenen die die release gemist hebben: http://www.goudaspoortnie.nl/gregski&vietj/
JAA die sample verslagen is echt DOPE!. Vetste Gouda-related-online-release als je het mij vraagt.
hij moet eens wat minder woorden in een zinneke proberen te stouwen is mijn mening (en beter maat houden)idd



